என்னைப் பற்றி

வலைப்பதிவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
வலைப்பதிவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

திங்கள், ஜனவரி 09, 2012

சண்டைகள்


நேரம் 8.50, ஜனவரி 9, 2012.

நேற்று இரவு வேலூர் திரும்பி வந்து சேரும் போது 12 மணி ஆகி விட்டிருந்தது. மதியம் வீட்டில் பேசிக் கொண்டிருந்ததில் நேரம் போய் ஐந்தரை மணி வாக்கில்தான் கிளம்பினோம். அதன் பிறகு அறைக்கு வந்து பைகளை எடுத்துக் கொண்டு,  ஆட்டோ பிடித்து,  சாப்பிட்டு விட்டு வடபழனியிலிருந்து கோயம்பேடு வண்டி ஏறி, கோயம்பேடில் பேருந்தில் ஏறி உட்கார்ந்து அது வெளியில் வர சுமார் 1 மணி நேரம் எடுத்துப் புறப்பட்டு வந்து சேர்ந்ததற்கு அவ்வளவு நேரம் ஆகி விட்டிருந்தது.

நேற்று காலையில் நாட்குறிப்பு எழுதி முடித்ததும், பாடலின் வரிகளை திருத்தி, அச்சிடப்பட்டிருப்பது போலவே மாற்றினேன். தொடர்ந்து கட்டுரையில் பத்திரிகை செய்திகளின் தேதி, மற்றும்  பத்திரிகை பெயரை சேர்த்தேன்.  இரண்டையும் இணைத்து அனுப்பி விட்டேன். அதன் பிறகு குளிக்கக் கிளம்பினேன். முதல் அறை அம்மா, கீழே போகும் போது மோட்டர் போட்டு விடச் சொன்னார்கள். தண்ணீர் வந்து கொண்டுதான் இருந்தது. ஆனால் நீங்க மோட்டர் போட்டு விட்டால், அப்புறமா நான் அணைத்து விடுகிறேன் என்றார்.

வழக்கம் போல கழிவறைக்குப் போய் இரண்டாவது சுற்றை முடித்து விட்டு வாளியுடன் குளிக்கக் கீழே போனேன். மேலேயும் சரி, கீழேயும் சரி எந்த நேரமும் நான் பார்க்கும் போதெல்லாம் கழிவறையும் குளியலறையும் காலியாகவே இருக்கின்றன. ஒரு வேளை நான் மற்றவர்கள் பயன்படுத்தாத நேரமாகப் போகிறேனோ என்னவோ. காலையில் ஏழரை மணி, எட்டு மணி வாக்கில் போக முயன்றால் பள்ளிக்குப் போக தயாராகும் குழந்தைகளும் வேலைக்குப் போகத் தயாராகுபவர்களும் வரிசையில் நின்றிருந்திருக்கலாம்.

குளிக்கப் போகும் முன்பு எழுப்பி விட்டு விட்டுப் போனேன். குளித்து விட்டுத் திரும்புவதற்கு முன்பு எழுந்து விட்டிருந்தார். நேரத்துக்குப் புறப்பட வேண்டும் என்ற அவசரம் தெரியவில்லை. நிதானமாக புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார். வாளியுடன் குளிக்கப் போனவருக்காக சரியாக 6 மணி வரை காத்திருந்தேன். அதன் பிறகு பையை எடுத்துக் கொண்டு குளியலறை கதவுக்கருகில் சொல்லி விட்டுப் புறப்பட்டேன்.  நான்தான் தாமதமாகி விட்டிருந்தேன்.

நடந்து போகும் போது பின்தங்கி நின்று நின்று நடந்து கொண்டிருந்தார். 'வேகமாகவும் நடக்கிறீங்க, என் செருப்பும் அறுந்திருக்கிறது' என்றார். கால் பெருவிரலை நுழைத்துக் கொள்ளும் வளையம் பிய்ந்து போயிருக்கிறது. இரண்டு விரல்களால் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு நடக்க வேண்டும்.

பேருந்து நிறுத்தம் வந்தவுடனேயே பேருந்து கிடைத்து விட்டது, உட்கார இடம் இல்லைதான். அடுத்த  நிறுத்தத்தில் இருவர் இருக்கை காலியாக பையைப் போட்டு இடம் பிடித்து  இருவரும் உட்கார்ந்து கொண்டோம். டீலக்ஸ் பேருந்துதான், 22 ரூபாய் சீட்டு. சாலை நிறுத்தத்திலேயே இறங்கி பேருந்து நிறுத்தத்துக்கு வரும் போது பேருந்து ஒன்று நின்றிருந்தது. ஓடிப் போய் ஏறி விட்டோம். உட்கார இடம் கிடைத்தது. நான் முன்பக்கம் நகர்ந்து நின்று கொண்டேன். அருகில் இருந்த பெண் செல்பேசியில் பாடலை ஒலிக்க விட்டிருந்தார். சில செல்பேசிகளில் இசைத் தரம் மோசமாக இருக்கும்.

'கையை உள்ளே வை தம்பி' என்று ஓட்டுனர் சொன்னார். யார் கையும் வெளியில் நீட்டியிருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

மீண்டும் ஒரு முறை 'கையை உள்ளே வை தம்பி'. யாரும் எதிர்வினை இல்லை.

'கையை உள்ளே வைடா' என்று ஒருவரை அதட்டினார். மூன்றாவது வரிசையில் உட்கார்ந்திருந்தவர் 'டான்னு ஏன் சொல்றே' என்று பொங்கினார். 'முதலில் சமாதானமாகத்தானே சொன்னார், கோபப்படாதீங்க' என்று பின்னாலிலிருந்தே சொன்னேன்.

கொஞ்ச தூரத்தில் முன் பக்கம் இருக்கை ஒன்று காலியாக, போய் உட்கார்ந்து கொண்டேன். கை வெளியில் வைத்த அதே மனிதர்தான் ஜன்னலோர இருக்கையில்

'இவனுக்கு மரியாதையே தெரியவில்லை சார், நானும் மிலிட்டரி காரன்தான், இப்போ போன் பண்ணினா  இவரை அடிக்க 10 பேர் வந்துடுவானுங்க' என்று சொன்னார். அவரை சமாதானப்படுத்தினேன். 'நீங்க டியூட்டியில் இருக்கும் போது உங்களுக்கு மரியாதை, அவர் வண்டி ஓட்டும் போது நாம மரியாதை காட்டணும். அவர் சொல்வதைக் கேட்கணும்' என்று சொன்னேன். வலது புறம் ஏதாவது கை வெளியில் தெரிந்தால் ஓட்டுவதற்கு மன இடைஞ்சலாகத்தான் இருக்கும். அதுவும்  மெட்ரோ வேலை நடப்பதால் குறுகலான வழி, எதிலாவது உரசி விட்டால் பிரச்சனையாகும்.

கொஞ்ச தூரம் போன பிறகு, கையை காட்டினார், கையில் ஏதோ விபத்து நடந்து நரம்பு அறுந்து போனதாகச் சொன்னார். பெரிய தழும்பு உள்ளங்ளையில் தெரிந்தது. அதற்கு ஆதரவாகத்தான் ஜன்னலில் கையை வைத்திருந்திருக்கிறார். தனது குறையை வெளியில் சொல்லவும் மனமில்லை.

நிறுத்தத்தில் விசில் அடித்தும் நிற்காமல் தாண்டிப் போனார் ஓட்டுனர். இறங்க வந்து நின்றவர் திட்ட ஆரம்பித்தார். கெட்ட வார்த்தைகள் சரளமாக வந்தன. டிரைவர் கொஞ்சம் அமைதிக் குறைவாகத்தான் நடந்து கொண்டிருந்தார். பெரிய சண்டை ஆகாமல் நகர்ந்தது.

தொலைபேசியிருந்தேன். அவர் மாடிக்கு வந்து விடச் சொன்னார். பேருந்து ஏற்றி விட அருகில் வந்தவர்கள் மீண்டும் போய்  மாடிக்குப் போனோம். சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு வந்தார். பேச ஆரம்பித்தோம். வழக்கமான அரசியல், காந்தி, அன்னா ஹசாரே என்று போய் பத்ரியில் வந்து நின்றார். பத்ரியை கிண்டல் செய்து எழுதியதில் அவருக்கு உடன்பாடு இல்லை. விவாதித்து முடித்தோம்.

சாப்பிட்டு விட்டுக் கீழே வந்தோம். அவர் புறப்பட்டுப் போய் விட நாங்கள் இரண்டு பேரும் ஏசி பேருந்தில்.

வியாழன், ஏப்ரல் 15, 2010

ஞாயிற்றுக் கிழமை

கணினியை இயக்கினால், கம்பியில்லா வலையமைப்பில் இணைய கடவுச்சொல் கேட்டது. யாரோ தமது இணைப்பை இயக்கியிருக்கிறார்கள். வார இறுதியில் நடந்தவற்றை எழுதுவது என்று ஏற்கனவே முடிவு செய்து வைத்திருந்தேன்.

எழுதும் போது தொலைபேசி அழைப்பு. இன்றைக்கு வந்து சான்றிதழ்களை வாங்கிச் செல்வதாக சொல்லியிருந்தவர். பத்தரை மணிக்கு வரச் சொன்னேன். எழுதி முடித்து விட்டுக் குளியல். தியானம். தியானம் 10 நிமிடங்களில் முடிந்து விட்டது. பையை மாட்டிக் கொண்டு கிளம்பி விட்டேன்.

SRM திருப்பத்தில் திரும்பி வளசரவாக்கம் வரை போய் வலது புறம் திரும்பி ஆற்காடு சாலை. காலையில் இணையத்தில் இன்போசிஸ் ஆண்டுக் கணக்கு விபரம் வெளிவந்திருப்பதையும், சசி தாரூர் மாட்டிக் கொண்டு முழிப்பதையும் பார்த்திருந்ததால். இந்து நாளிதழுக்கு அடித்தது யோகம். 2.50 காசுக்கு எதிரில் போய் வாங்கிக் கொண்டேன்.

நல்ல கூட்டம், சாப்பிடுபவர்களின் தலைகள் கூடத்தை நிறைத்திருந்தன. ஒரு கரண்டி எடுத்து அதால் சாப்பிட்டுக் கொண்டேன். அலுவலகம் வரும் போது 10 மணி தாண்டி விட்டது.

இணையத்தில் இருக்கும் கணினியில் இயக்கி விட்ட நிரல் பாதியிலேயே நின்று போயிருந்தது. அதற்கு மாற்று ஏற்பாடாக, இன்னொரு கணினியில் மென்பொருளை நிறுவி இயக்க வேண்டும். அதற்கான தேடல்களை செய்து கொண்டிருக்கும் போது எதிர்பார்த்திருந்தவரின் தொலைபேசி. அவருக்கு அலுவலக அடையாளம் சொல்லி விட்டு, கோப்புகளுக்கான கணினியை இயக்கி விட்டேன். அவர் வந்ததும், அவரது கோப்புகளைத் திறந்து விபரங்களைத் திரட்டினேன். அனுபவச் சான்றிதழ், கணக்கு முடித்தல் என்று இரண்டு கடிதங்கள். 10-15 நிமிடங்களில் தயாரித்து, அச்செடுத்து அவரிடம் கொடுத்து விட்டேன்.

எதுவும் தேவையில்லாமல் பேசக் கூடாது என்று நினைத்திருந்தேன். புறப்படும் போது 'அப்பா அம்மா எல்லாம் விசாரித்தார்கள்' என்றார். போன ஆண்டு அதற்கு சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருந்த போது அண்ணனைப் போய்ப் பார்க்கச் சொல்லியிருந்தேன். பார்த்திருக்கவில்லை இவர். எதனால் வருகிறது என்று தெரியாத, எப்படி குணப்படுத்துவது என்று தெரியாத நோய் என்று இணையத்தில் தகவல் பக்கங்கள் சொல்லின. இடம் மாற்றம் உதவுமா என்று பார்க்கச் சொன்னேன்.

அதன் பிறகு வந்த வேலையைத் தொடர்ந்தேன். இடையிடையே இணையத்தில் படிப்பதும், செய்திகளை மேய்வதுமாக நேரம் போனது. மதியமானதும் நல்ல பசி எடுத்தது. ஒன்றரை மணிக்குக் கிளம்பி அன்னபூர்ணா போனேன். சாப்பாட்டைக் கொடுத்து விட்டு அதன் பிறகு எட்டிக் கூடப் பார்க்கவில்லை அந்த சிடுசிடு சப்ளையர். தொந்தரவு இல்லாமல் சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு அலுவலகம் வந்தால் பைக் நின்றிருந்தது.

அலுவலகத்துக்கு வந்து இணையத் தளத்தில் மாதிரி செயல்பாட்டுக்கான தயாரிப்புகளை செய்தேன். அதுவும் ஓரிரு மணி நேரத்தில் முடிந்தது. இணைய உரையாடலில் வந்து கேட்கும் மாற்றங்களைப் பற்றிச் சொன்னார். அது ஏற்கனவே நாம் தயாரித்து அனுப்பியதுதான் என்று ஆவணத்தை இணைப்பாக அனுப்பி வைத்தோம். காலணி மென்பொருளுக்கான மாதிரி செயல்பாட்டை மேலேற்றுவதற்கு தரவுத்தள மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டியிருக்கும். அதை இன்றைக்குச் செய்யலாம்.

கூகுள் கியர்ஸ் மூலம் இணைய இணைப்பு இல்லாத போது தரவு உள்ளிடுவதற்கான தயாரிப்புகளையும் இன்றைக்குச் செய்ய வேண்டும். தேவையான செலவுக் கணக்கில் சேராத வரி வகை உருவாக்கத்தையும் முடித்து விட்டேன்.

இன்றைக்கு போய் ஆர்டர் உறுதி செய்து கொண்டு வர வேண்டும். அவர்கள் இன்னும் முறுக்கினால், பணத்தைக் குறைக்க முயற்சித்தால் தவிர்த்து விடலாம் என்று சொல்லி அனுப்ப வேண்டும். அடுத்த கட்ட வேலைகள் என்னவென்று எழுதி தயாரித்துக் கொண்டு போக வேண்டும்.

இன்றைக்குக் காலையில் எழுந்து உலாவப் போகும் போது சாரு நிவேதிதா குறித்து எண்ணங்கள். மலர்வனம் லட்சுமி அவரை இன்னொரு தோலுரித்து விட்டார். 'இங்கே இருக்கிற இந்தி மொழியைக் கூட ஒழுங்காக மொழி பெயர்க்கத் தெரியாத இவர் என்ன லத்தீன் அமெரிக்கப் படங்களையும் போர்ச்சுக்கீசிய படங்களையும் மொழிபெயர்க்கிறார்' என்று ஆதாரங்களுடன் ஒரு வாங்கு வாங்கி விட்டார்.

தமிழ்மணம் போட்டியில் வென்ற இடுகைகளைப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஜெயகாந்தன் என்று தேடினால் அவரது மகளை மணம் புரிந்த பதிவரின் இடுகை கிடைத்தது. மனதைத் தொட்ட இடுகை. கண்ணில் நீர் வந்து விட்டது.

வீரேந்தர் சேவாக் 2009ன் தலைசிறந்த கிரிக்கெட் வீரராக விஸ்டனில் தேர்ந்தெடுத்திருந்தார்கள். ஐந்து நாள் போட்டிகளில் அவரது அடித்தாடும் போக்கு கிரிக்கெட்டை இன்னொரு தளத்துக்கு நகர்த்தி விட்டதாக சுட்டிக் காட்டியிருந்தார்கள்.

ஏழரை மணிக்குப் புறப்பட்டு விட்டேன். பக்கத்தில் மணப்புரம் நிதிநிறுவனத்தில் மணி அடிக்க ஆரம்பித்து விடவே ஓசை தாங்க முடியாமல் ஓடி விட்டேன். வண்டியைக் கிளப்பி 8 மணிக்கெல்லாம் வீடு. இன்றைக்கு தியானம் செய்யாமல் தூங்கக்கூடாது என்று முடிவு. if tomorrow comes அரை மணி நேரம் படித்து விட்டு தியானம். அதன் பிறகு தூக்கம் என்று நினைத்திருந்தேன். கதையை 25 நிமிடங்கள் மட்டும் படித்தேன், தியானம் 10 நிமிடங்கள். தூக்கம் கண்களைச் சொக்கவே தூங்கி விட்டேன்.

செவ்வாய், மே 12, 2009

ஒரு நாள் பாட்டு

நேரம் நான்கு மணி 21 நிமிடங்கள். நேற்றைக்குக் காலையில் ஐந்து மணி வாக்கில் எழுந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். முந்தைய நாள் நன்கு சாப்பிட்டு விட்டு வந்த மந்த உறக்கத்துக்குப் பிறகான விழிப்பு. சுறுசுறுப்பாக எழுதுவதில் உட்கார்ந்து விட்டேன். வேகவேகமாக முந்தைய நாள் நிகழ்ச்சிகளை எழுதிக் கொண்டே போனால் நிறைய எழுதி விட்டேன். ஒரு மணி நேரத்தில் இது வரை அதிகம் எழுதிய நாள் என்று சொல்லலாம். ஒரு நிமிடத்துக்கு 30 சொற்களை விட கூடுதல் வேகத்தில் எழுதியிருந்தேன்.

எழுதி முடித்த பிறகு தரை தூத்து, துடைக்க வேண்டும். குப்பை வெளியில் போட்டு விட்டு, ஒரு வாளி குடிதண்ணீர் எடுத்து வந்தேன். குடிதண்ணீர் ஒரு பாத்திரம் நிறையக் கொதிக்க வைத்துக் கொண்டேன். தரை நேற்றைக்குத்தானே துடைத்தோம். மீண்டும் துடைக்க வேண்டுமா என்று எட்டிப்பார்த்த சாக்கை புறக்கணித்து ஒதுங்க வைத்தேன். கிட்டத்தட்ட 20 நிமிடங்கள் ஆயின. சிதறிக் கிடந்த விளையாட்டுப் பொருட்கள், நாளிதழ்கள், புத்தகங்கள் இவற்றை அடுக்கி வைத்து, குப்பைகளை பொறுக்கி இன்னொரு பையில் நிரப்பி வெளியில் போட்டேன்.

தரை துடைப்பதற்கு 15 நிமிடங்கள் கூட ஆவதில்லை. தினமும் கூடச் செய்யலாம். தரை துடைப்பதோடு, கதவுகள், குளியலறை சுவர்கள், பொருட்கள் வைக்கும் அலமாரிகள் இவற்றையும் சீர்படுத்த வேண்டும். இன்றைக்குக் கொஞ்சம் நேரம் கிடைத்தால் அதையும் செய்யலாம். இதை எழுதி முடிக்கும் போது ஐந்தரை மணி ஆகியிருக்கும். தூத்து, பாத்திரக் கழுவி, ஊற வைத்திருக்கும் துணிகளை அலசிப் போட்டு விட்டுக் குளித்து தியானம் செய்து தயாராகும் போது 7 மணி ஆகி விடும். 8 மணிக்கு அலுவலகத்துக்குப் போக வேண்டும். கூடுதல் வேலை எதற்கும் நேரம் இருக்காதுதான்.

நேற்றைக்கும் பாத்திரங்கள் நிறையக் குவிந்திருந்தன. தண்ணீர் குடித்த டம்ளர்கள், சின்னக் கரண்டிகள் தலா ஏழெட்டுக்குக் குறையாமல் கிடந்தன. தோசைக்கல், காய் வெட்டும் பலகை, சப்பாத்தி போடும் பலகை, உலர் அரவை பாத்திரம் என்று ஒவ்வொன்றாகக் கழுவி கழுவும் இடத்தையும் தேய்த்து விட்டேன். அதன் பிறகு குளியல். மூன்று நாள் தாடிக்கு முகம் மழிப்பு இரண்டு முறை செய்ய வேண்டும். அந்த நேரத்தில் வாளிகளில் தண்ணீர் நிரம்ப விட்டிருந்து நிறைவாகக் குளித்துக் கொண்டேன். குளித்து முடிக்கும் போது ஏழு இருபத்தைந்து மணி. 'சரியாக திட்டமிட்ட நேரத்தில் எழுந்திருந்தால் இப்போது ஆறே முக்கால்தான் ஆகியிருக்கும். தியானம் முடித்து விட்டு ஏதாவது உணவு தயாரித்து சாப்பிட்டு விட்டுப் போகச் சரியாக இருக்கும்' என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

தியானத்தில் உட்கார்ந்து 3-4 நிமிடங்கள் முன்னதாகவே எழுந்து கொண்டேன். 'எதற்கு இங்கு உட்கார்ந்து சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். பேசாமல் வெளியில் சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம்' என்று ஒரு எண்ணம் எட்டிப் பார்த்தது. 'அப்படி என்னதான் சாப்பிடக் கிடைக்கும்' என்று அதை ஒதுக்கி விட்டு உப்புமா செய்ய ஆரம்பித்தேன். நான்கைந்து நாட்களுக்கு முன்பு வெட்டி விட்டு மீதி வைத்திருந்த அரை வெங்காயம் இருந்தது. முந்தைய நாள் வாங்கிய தேங்காய் இருந்தது. பாட்டிலில் நிறைய ரவை இருந்தது. முதலில் வெங்காயத்தை வெட்டி வைத்து விட்டு, சட்டியை சூடாக்கி, ஒரு கரண்டி போல எண்ணைய் ஊற்றி, ஒரே ஒரு சின்ன உழக்கு தலை தப்ப ரவையைப் போட்டேன். வழக்கமாக போதாமல் போய் விடுமோ என்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே செய்வது வழக்கம்.

ரவையை ஓரிரு நிமிடங்கள் வறுத்து சூடாக்கி விட்டு தட்டில் கொட்டிக் கொண்டேன். அதே சட்டியில், அதே அடுப்பில் இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெய் ஊற்றி சூடானதும், கடுகு, உளுந்தம்பருப்பு, கடலைப்பருப்பு போட்டு அவை வறுபட்டதும், வெட்டி வைத்திருந்த வெங்காயம். இதற்கிடையில் காதி நிலையத்திலிருந்து வாங்கி வைத்திருந்த துளசி பொடி அரை கரண்டியை ஒரு டம்ளர் வெது வெது நீரில் போட்டுக்குடித்துக் கொண்டேன். சாப்பிடும் முன்பு குடிக்க வேண்டும் என்று போட்டிருந்தார்கள். வெங்காயமும் வறுபட்டதும், ஒரு டம்ளர் நிறைய தண்ணீர் ஊற்றி, தேவையான அளவு உப்பு சேர்த்து தண்ணீர் கொதிக்க விட்டேன்.

தண்ணீர் கொதித்ததும், வறுத்து வைத்திருந்த ரவையை போட்டுக் கிளற ஆரம்பித்தேன். தண்ணீரும் அளவோடு வைத்திருந்ததால், அதிகம் கொழகொழவென்று ஆகி விடாமல், அழகாக மென்மையாக சுருண்டு வந்தது. ஓரிரு நிமிடங்களில் நல்ல மணமாக, பார்க்கவும் சுவையாக, ஆனால் அளவில் ஒரு ஆளுக்கு மட்டும் போதுமானதாக உப்புமா தயாராகி விட்டது. கொஞ்ச நேரம் நாளிதழ் படித்துக் கொண்டிருந்து விட்டு சாப்பிட உட்கார்ந்தேன். சரியாக 15 நிமிடங்கள்தான் ஆகியிருந்தது. சாப்பிடும் போது இன்னொரு டம்ளரில் மீதியிருந்த காபி தூளைப் போட்டு சர்க்கரையும் சேர்த்து எடுத்துக் கொண்டேன். மீதி இருந்த காரச் சேவுகள் சிலவும் துணைக்கு.

சாப்பிட்டு முடித்து, உடை மாற்றி விட்டு, துவைத்து வைத்திருந்த சட்டைகளை தேய்ப்பதற்கு ஒரு பையில் அடைத்து எடுத்துக்கொண்டேன். பெரிய பையை கடையில் கொடுத்திருந்தேன். இந்தப் பையில் கிட்டத்தட்ட 10 துணிகளை திணித்துதான் வைக்க முடிந்தது. துணிப்பையையும், கணினிப் பையையும் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினேன். ஸ்கூட்டியின் வெளிப்பகுதிகளை தூசி துடைத்து விட்டுப் புறப்பட்டேன். திருவள்ளுவர் சாலையில் திரும்பும் போது 18E பேருந்து எதிரில் வந்து மணப்பாக்கம் நோக்கிப் போனது. அரசமர சந்திப்பைத் தாண்டும் போது ஆற்காடு சாலையிலிருந்து M49R தடமும் வந்தது. இந்தப் பேருந்துகள் வந்தால் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரே நேரத்தில் வருவது. இல்லை என்றால் அரை மணி நேரம் காத்திருந்தாலும் எதுவும் கிடைப்பதில்லை.

திங்கள் கிழமை வாகன நெரிசல்கள் பெரிதாக இல்லைதான். துணி தேய்க்கும் கடையில் ஏற்கனவே கொடுத்திருந்த 3 சட்டைகளை தேய்த்து முடித்திருந்தார். இந்தப் பையையும் கொடுத்து விட்டுச் சீக்கிரம் செய்து தரும்படிக் கேட்டுக் கொண்டேன். அலுவலகம் போய்ச் சேர்ந்து பார்த்தால் ஏற்கனவே வந்து காத்திருந்தார். அரை மணி நேரம் முன்னதாகவே வந்து விட்டாராம். கதவைத் திறந்து விட்டு, கணினியை இணைத்து மின் வழங்கியையும் ஓட விட்டேன். சேவை வரி கட்டுவது, மின்கட்டணம் கட்டுவது இரண்டும் இன்றைக்குச் செய்து விட வேண்டும். அலுவலக வாடகை, சாப்பாட்டுக்கான தொகை, தொலைபேசி கட்டணங்கள் என்றும் கட்ட வேண்டும்.

மின்னஞ்சலில் மூன்று நாட்களுக்கான கூகிள் அலர்ட்ஸ் இருந்தன. தோல் குறித்த செய்திகளைத் தாங்கி வரும் அந்த மின்னஞ்சலில் இருந்த சுட்டிகளைப் போய்ப் பார்த்து தோல் தொழில் துறைக்கு தொடர்பான செய்திகளை விவாதக் களத்தில் தொகுத்துப் போட்டேன். கிட்டத்தட்ட கடந்த 10 நாட்களாக நாள்தோறும் நான்கைந்து உள்ளீடுகள் செய்து வருகிறேன். ஓரிரு மாதங்களில் முழுமையாக புத்துயிர் கிடைத்து விடும். வாரத் திட்டமிடலுக்கான விரிதாளை தயார் செய்து கொண்டு விட்டு, இன்றைய பணிகளையும் குறித்துக் கொண்டே வந்தேன்.

10 மணிக்குப் பேசுவதாக ஏற்பாடு செய்து கொண்டேன். ஒவ்வொருவரும் எப்போது நிறுவனத்தில் சேர்ந்தார்கள், ஆரம்ப சம்பளம் எவ்வளவு, இது வரை மொத்தம் எவ்வளவு சம்பளம் வாங்கியிருக்கிறார்கள், சம்பளப் பாக்கி எவ்வளவு, கூடுதல் தொகை எவ்வளவு தர வேண்டும், இப்போதைய சம்பளம், ஆறு மாதங்களில் என்ன நிலைக்கு முன்னேறியிருக்க வேண்டும், அடுத்த ஏப்ரலில் என்ன நிலையை அடைந்திருக்க வேண்டும் ஒன்று விபரப் பட்டியல் ஒன்றை தயாரித்தேன்.நாளின் பல நேர இடைவெளிகளில் கிட்டத்தட்ட எல்லோரது விபரங்களையும் நிரப்பிக் கொண்டேன்.

அந்த விபரங்களைக் குறிப்பிட்டு ஒரு கடிதம் தயாரித்துக் கொடுத்து விட வேண்டும். என்ன மாதிரி பொறுப்புகளை ஒவ்வொருத்தரும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் குறிப்பிட வேண்டும். வெள்ளிக் கிழமை செய்து முடித்திருந்த பணிகளை சோதனை செய்து நிரல் தொகுப்பில் சேர்க்கும் பணிகளையும் தொடர்ந்தேன். பேச உட்கார்ந்தால் மிகவும் சோர்ந்து போயிருந்தார். நான் சொல்வதை எல்லாம் கேட்டு விட்டு, 'எனக்கும் 1 மாதம் இடைவெளி கொடுத்து விடுங்கள்' என்கிறார். 'அப்படி விட்டு விடுவதால் நிலைமை மேம்பட்டு விடாது. நம்முடைய கடமையை நாம்தான் செய்ய வேண்டும். நமக்கு இருக்கும் பொறுப்புகள் ஒரு டஜன் இருக்கலாம். ஒரு பட்டியல் போட்டு வைத்து ஒவ்வொன்றாக முடிப்பதுதான் அறிவுடமை. எல்லாவற்றையும் நினைத்துக் கொண்டு மலைத்துக் கொண்டே இருந்தால் ஒரு முடிவே கிடைக்காது'

நிறுவனத்துக்கு 11.30க்குப் போக வேண்டும் என்று வந்தார். கூட வருகிறாரா என்று கேள்வி. தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அவரை கூப்பிட்டுக் கேட்டதில் அவரும் புறப்பட்டு விட்டார். இவரது விற்பனை அணுகு முறை நன்றாக இருக்கிறது. உற்சாகமாக செயல்பட ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

இஷ்யூ டிராக்கரில் வாடிக்கையாளர் பயன்படுத்துவதற்கான கணக்கு விபரங்களைக் குறித்து மின்னஞ்சல் அனுப்பி விட்டேன். 12 மணிக்கு வாராந்திர குழுவினர் சந்திப்பு. 8 பேர் வாரத் திட்டம் தயாரித்து அனுப்பியிருந்தார்கள். மூன்று பேரும் விடுமுறையில். நான் முழு உற்சாகத்தில் இருந்தேன். என்னுடைய திட்டங்களைப் படித்துக் காட்டினேன். ஒவ்வொருவரும் படிக்கும் போது அதில் சந்தேகங்களைக் கேட்டு சொல்ல வேண்டிய கருத்துக்களையும் முனைப்பாகச் சொல்லிக் கொண்டே வந்தேன். நான் நினைத்து போலவே என்னிலிருந்துதான் எல்லாம் உருவாகி ஓட வேண்டும். விவாதங்களும் சீக்கிரமாக முடிந்து விட்டன. கடிதத்தில் மாற்றங்கள் செய்து கொடுத்து விட்டேன்.

அதன் பிறகு சாப்பாடு. சோறு, சாம்பார், கொஞ்சம் அடர் நிறத்தில் காலிஃபிளவர் கூட்டு ஒன்று, பீட்ரூட் சீவிய பொரியல் ஒன்று. சாப்பிடும் போது ரீடிஃப் டாட் காம் தளத்தில் சோவின் பேட்டி. 'பாஜக 170 இடங்களுக்கு மேல் பிடித்து விட்டால் அவர்கள் மதச்சார்பில்லாத கட்சி ஆகி விடுவார்கள்' என்று தலைப்பு. அந்த நிலைமையில் மற்ற கட்சிகள் அவர்களுக்கு சான்றிதழ் கொடுத்து விடுவார்களாம். இன்னொரு அரசியலமைப்புச் சட்ட வல்லுனரின் பேட்டி. ஒன்றே காலுக்கு இது எல்லாம் முடிந்து விட்டது.

பயன்பாட்டில் சொல்லியிருந்த பிழைகளைப் பார்ப்பதற்கு ஒரு மாதிரி தளத்தை தயாரித்துத் தரும் படிக் கேட்டிருந்தேன். போட்டுப் பார்த்தால், பெரிய அளவில் பிழைகள் எதுவும் இல்லை. தானே சரி செய்து கொடுத்து விடுவதாக சொல்லியிருந்தார்.அறிக்கை ஒன்றுக்கான வடிவமைப்பு, விற்பனை பணிகளை ஒருங்கிணைக்கும் படி நமது இஷ்யூ டிராக்கரை மாற்றி அமைப்பதற்கான வடிவமைப்பு இவற்றைப் போட்டேன். தொடர்ந்து இஷ்யூ டிராக்கரை அழகுபடுத்தும் பணி.

இதற்குள் வந்து விட்டார்கள். விவாதம் நன்கு போனதாம். மிகவும் நிறைவாக இருந்தார். மேல் விபரங்களையும் விலையையும் குறிப்பிட்டு ஆவணம் சமர்ப்பிக்கும்படி கேட்டிருக்கிறார்களாம். ஒரு வாரச் செலவையும் சிஎல்ஈ உறுப்பினர் கையேடு வாங்கிய செலவையும் ஒரு காசோலையாகக் கொடுத்து விட்டோம்.

உட்கார்ந்து அனுப்ப வேண்டிய proforma invoice விபரங்களை முடிவு செய்து அதை அச்செடுத்து அனுப்பச் சொன்னேன். உடனேயே அச்செடுத்துக் கொடுத்து விட்டார். அதை மின்வருடியில் மென்வடிவாக்கி மின்னஞ்சலில் அனுப்ப வேண்டும். கொஞ்சம் தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொடும் வேலைதான். ஆனாலும் நிறுவன கடிதப் படிவத்தில் அச்செடுக்க வேண்டும் என்று அப்படியே செய்து கொண்டோம்.

பக்க வடிவமைப்பு, பின்னணி நிறங்கள், எழுத்துரு நிறங்கள், அளவுகள், வகைகள், தேவையில்லாத நிரல்களை நீக்குதல் என்று அடுத்த 2 மணி நேரம் நிறுவன உள்பணி பயன்பாட்டு மேம்பாட்டில் இறங்கி விட்டேன். இடையில் போய் ஆற்காடு சாலையில் முனையில் இருக்கும் மருந்துக் கடையில் குளுகோன்-டி ஆரஞ்சு சுவை ஊட்டியதை வாங்கி வந்தேன். அதை ஒரு பெரிய குடிதண்ணீர் கெட்டிலில் கரைத்து எல்லோருக்கும் ஆளுக்கொரு கப். நான் இரண்டு கப் குடித்துக் கொண்டேன். வெயில் வேளையில் பிற்பகலில் இப்படி ஒரு ஊக்க பானம் குடித்தால் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது.

ஐந்தரை மணி வாக்கில் மீண்டும் சார் வந்தார். அடுத்த திங்கள் கிழமை வரச் சொல்லியிருக்கிறாராம். அதை சொல்வதற்கு உற்சாகமாக வந்திருந்தார். அவருக்கும் கொஞ்சம் உற்சாகம் அதிகமாகவே வந்திருக்கிறது. சளைக்காமல் தொலைபேசியில் பேசுகிறார். போய் வாடிக்கையாளர்களை சந்திக்கிறார். விற்பனை, சந்தைப்படுத்தலுக்குத் தேவையான குணங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது ஏராளம்.

இன்றைக்கு நேற்றை விட வேகம் கொஞ்சம் குறைவுதான். ஆனாலும் 30 சொற்கள் வீதம் ஏறக்குறைய போய்க் கொண்டிருக்கிறது. அழைத்துக் கொண்டு ஒரு காபி சாப்பிடப் போகலாம் என்று கிளம்பினேன். அவரது இரு சக்கர வண்டியிலேயே போகலாம் என்று எடுத்து விட்டார். டாடா உடுப்பி விடுதியில் போய் முதலில் ஒரு தட்டு போண்டா. மூன்றில் ஒன்றை நான் பகிர்ந்து கொண்டேன். அதைத் தொடர்ந்து ஒரு தோசையும் சொல்லிக் கொண்டேன். காஃபி சொன்னால் 15 நிமிடங்கள் ஆகும் என்றார்கள். அப்போதுதான் பால் கவரிலிருந்து வெட்டி சூடாக்குகிறார்களாம். கடைக்குள் வெக்கை அதிகமாக இருந்தது. காத்திருந்து காஃபி குடித்து விட்டுதான் வெளியில் வந்தோம்.

அலுவலகத்துக்கு வந்து எனது பணியைத் தொடர்ந்தேன். செவ்வாய்க்கிழமை ராணிப்பேட்டை போவதாக இருந்த திட்டத்தை மாற்றியமைத்து வியாழக்கிழமை என்று தகவல் சொல்லி விட்டேன். இன்றைக்குக் காலையில் 8 மணி சந்திப்பில் திட்டமிடலை தொடர்ந்து செய்யலாம். மாலையில் தொடர்ந்து கோப்புகளை மாற்றி நிரல் தொகுப்பில் சேர்த்து விட்டேன். எட்டு மணிக்கு எல்லோரும் புறப்பட ஆரம்பித்தார்கள். நான் எழுதி வைத்திருந்த நாட்குறிப்புகளை வலைப்பதிவில் சேர்க்க ஆரம்பித்தேன். 11ம் தேதி, 10ம் தேதி, 9ம் தேதி இரண்டு - ஒன்று மிகவும் நீளமானது, 8ம் தேதி, 7ம் தேதி என்று ஒவ்வொன்றாக அந்தந்த தேதியில் சேர்த்தேன். எதை விடுவது, எதை நீக்குவது என்பது கொஞ்சம் திண்டாட்டமான தேர்வுகள்தான். 9ம் தேதி எழுதியதில் ஒரு பகுதி எல்லோரும் எல்லாமும் பெற வேண்டுமிலும் ஒரு பகுதி புரட்டிப் போட்ட படைப்புகள் பதிவுக்கும் போனது.

புரட்டிப் போட்ட படைப்புகளில் யாரோ doomsday conspiracy பற்றி எழுதியிருந்தார்கள். மிகவும் சுருக்கமாக இருந்தது. நானும் அதை ஓரிரு வாரங்கள் முன்பு படித்திருந்தேன். எழுதிப் பார்க்கலாம். தமிழ்சசி, 'ஈழப் போர் போதும் என்று இடுகை. போர் என்றால் இவ்வளவு அழிவு, மக்களுக்கு துன்பங்கள் என்பது இப்போதுதான் புரிகிறது. 2002ம் ஆண்டில் சமாதான உடன்படிக்கையை அடைந்திருந்தால் புலிகள் இவ்வளவு அழிவுகளை தவிர்த்திருக்கலாம். இப்போது ஈழம் வருவதை தள்ளி வைத்து விட்டு மக்கள் அமைதியாக வாழ வழி வகுத்தால் போதும்' என்று எழுதியிருந்ததை ஒட்டி நிறைய பின்னூட்டங்கள்.

லக்கிலுக் தொகுதிக் கணிப்பு செய்திருந்தார். அவரது திமுக மனம் திமுகவுக்கு 12 தொகுதிகள், அதிமுகவுக்கு 12 தொகுதிகள் கொடுக்கிறது. மதிமுக, பாமக இரண்டுக்கும் தலா ஒரு இடம் கொடுத்திருக்கிறார். கடுப்படித்த கட்சிகள். கன்னியாகுமரியில் இழுபறி என்று சொல்லி தேமுதிக ஆஸ்டினுக்கு வாய்ப்பு சொல்லியிருந்தார். அந்த இடுகையிலும் நிறைய பின்னூட்டங்கள். அவரவர் கட்சி சார்பில், அவரவர் விருப்பங்களைச் சொல்லிப் போயிருந்தார்கள். என்னுடைய விருப்பம் என்பது நடைமுறைக்கு எவ்வளவு பொருந்தும் என்று தெரியவில்லை.

விடுதலைச் சிறுத்தைகள், பொதுவுடமைக் கட்சிகள், மதிமுக, தேமுதிக, பாமக, அதிமுக, திமுக என்ற வரிசையில் வெற்றி வாய்ப்பு இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். காங்கிரசு ஒரு தொகுதியில் கூட வெற்றியடையாமல் படுதோல்வி அடைய வேண்டும். அரசியல் பிழைத்தால் என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

விளக்கங்களையும் சொல்லி விட்டு அவர்கள் புறப்பட்டு விட நான் வெளியில் வரும் போது 10 மணி தாண்டியிருந்தது. பசி எடுக்கவில்லை. வயிறு அடைத்திருந்தது. நினைவாக சட்டைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு வண்டியில் வேகமாகப் பயணித்து, தூங்கப் போய் விட்டிருந்த குடியிருப்புக்குள் நுழைந்தேன். கை கால் கழுவி விட்டு 20 நிமிடங்கள் தியானம். தூக்கம். தூக்கம் நன்றாகவே போயிருக்க வேண்டும். மூன்றே முக்காலுக்கு விழிப்பு வரும் போது எழுந்திருக்க சுணக்கம் எதுவும் இல்லை.

52 நிமிடங்களுக்கு எழுதியிருக்கிறேன். இன்னும் 5 நிமிடங்கள்தான் இருப்பதாக கடிகாரம் காட்டுகிறது. விடியும் சத்தங்கள் கேட்க ஆரம்பித்து விட்டன. இரவு முழுவதும் அறை குளிரூட்டும் கருவிகள் இயங்கும் சத்தம் பின்னணியில் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. வீட்டுக்குள் குளிர் பெட்டி இயங்கினால் அதன் இயந்திரமும் விட்டு விட்டு ஓடிக் கொண்டே இருக்கும். இவ்வளவு சத்தங்களுக்கிடையே எப்படித்தான் நிம்மதியாகத் தூங்க முடியும். நன்கு திட்டமிட்டு கட்டிய வீடுகளில் இந்த சத்தங்களை எல்லாம் வெளியில் வைத்து படுக்கையறை அமைத்திருக்கலாம். படுக்கையறைக்குள், குளிர் எந்திரத்தின் சத்தம் கூட வராதபடி split ac வைத்திருக்கலாம். தூங்கும் போது முழு அமைதி ஏற்பாடு செய்திருக்கலாம்.

வானம் இப்போதுதான் வெளுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. சுவர்க்கோழிகள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு சத்தம் போடுகின்றன. குருவம்ஸ் குடியிருப்புப் பக்கத்திலிருந்து காலையிலேயே யாரோ வானொலி இயக்கி விடுகிறார்கள். பக்திப் பாடல்கள் மெல்லிதாக வந்து சேருகின்றன. 5 நிமிடங்கள் தாமதமாகத்தான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். நேரம் முடியப் போகிறது. 55 நிமிடங்களுக்குத்தான் எழுதியிருக்கிறேன். இன்னும் ஒரு நிமிடத்துக்கு முடித்து விடலாம். இன்றைக்குச் சாப்பிடுவதற்கு கோதுமை மாவையும், தேங்காயையும் வைத்து ஏதாவது செய்து கொள்ளலாம். பொரி கடலையும் இருக்கிறது.

ஞாயிறு, ஜூன் 01, 2008

இளைப்புகள்

அடுத்த மாதம் பிறந்தாகி விட்டது.

நேற்றுக் காலையில் எழுந்திருப்பது சிரமமாக இருந்தது. முந்தா நேற்று மாலையில் போரூரில் எம்பி உணவு விடுதியில் போய் எல்லோரும் சாப்பிட்டோம். 20 பேர் சாப்பிட்டதற்கு ஏழாயிரம் ரூபாய்க்கு மேல் கட்டணம். என்னால் சீரணிக்க முடியவில்லை. அலுவலகத்துக்குப் போனால் நிறைய பேர் அதே உணர்வுடன் இருந்தார்கள்.

காலையில் எழுத்து முடித்து வீட்டை ஒதுங்க வைத்துக் குளித்து தியானம் செய்து புறப்படும் போது ஆறே முக்கால் ஆகி விட்டிருந்தது. இன்றைக்காவது குடிக்கத் தண்ணீர் பிடித்து வைத்து விடலாம் என்று பேண்டு சட்டையை மாட்டிக் கொண்டு வெளியில் வாளியுடன் போனேன். பக்கத்து வீட்டு நகை போட்ட பெருமை பொங்கும் அம்மா நான் போவதற்கு சில விநாடிகள் முன்பு குழாயடியை அடைந்து விட்டார்கள். எனக்கு விட்டுக் கொடுத்து விடுங்கள் என்று மனதில் வேண்டிக் கொண்டது கேட்டதாலோ என்னவோ என்னை முதலில் வைக்கச் சொல்லி விட்டார்கள்.

அந்த நேரம் ஒரு வண்டியில் நூற்றுக் கணக்கான் நொறுக்குத்தீனி பொதிகளைக் கட்டி எடுத்துப் போகும் விற்பனை பிரதிநிதியைப் பார்த்து 'எவ்வளவு கட்டிக் கொண்டு போகிறார்' என்று வாய் விட்டு வியந்தேன். அந்த அம்மாவும் பதிலுக்கு, 'அது லேசாத்தாம்பா இருக்கும்' என்றார்கள். 'ஆமாமா, வெயிட் இருக்காது, ஆனால் பக்கத்தில் வரும் வண்டிகளுக்கு இடம் விடுவது எல்லாம் எவ்வளவு கஷ்டம்' என்று சொன்னேன். அவர்கள் வீட்டு நாய் நடந்து போகும் ஒருவரை முகர்ந்து பார்க்கப் போனது. 'எல்லோரையும் பயமுறுத்துகிறது!' என்று நான் சொன்னதற்கு, 'பயமுறுத்தத்தான் செய்வான்...' என்று இழுத்து நிறுத்திக் கொண்டார்.

போன தடவை பக்கத்து வெற்று மனையில் எல்லோரும் போடும் குப்பைத் தாள்கள் அருகிலேயே இருக்கும் அவர்கள் வீட்டு முன்பு வருவதாகச் சத்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். 'நல்லா சொல்லுங்க! யாரும் குப்பை போடக் கூடாது என்று ஒரு தட்டி வைத்து விடுங்கள்' என்று நான் சொல்லியிருந்தேன். அந்த ஆதரவு இதமாக இருந்திருக்கலாம். நேற்று இரவு வீடு திரும்பும் போது அவர்கள் வீட்டுக்குள் புத்தம் புதிய கார் ஒன்று நின்றிருந்தது. அவரது மகன் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருக்கிறானாம். அதுவும் சில நாட்களுக்கு முன்பு பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

காலையில் வீட்டைப் பெருக்கும் போது தொலைக்காட்சி வைத்திருந்த மேசையை நகர்த்திப் பார்த்தால் செத்துப் போயிருந்த ஒரு பல்லி உடல் இருந்தது. அதைத் தூத்து வாரிப் போட்டேன். குட்டி பல்லி. அலுவலகத்துக்குப் போகும் போது எஸ்ஆர்எம் பல்கலைக்கு முன்பு ஒரு அணிலின் இறந்து உடல். 'என்னடா, இன்றைக்கு செத்த உடல்களைப் பார்க்கும் அனுபவமாக இருக்கிறது' என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

காலையிலேயே கண் எரிச்சல் இருந்தது. முந்தைய நாள் உணவு விடுதியில் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் இருந்ததால் இருக்கலாம். நிறைய சாப்பிட்டு விட்டுச் சரிவரத் தூங்காமல் இருந்ததால் இருக்கலாம். நாள் முழுவதும் அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை. மாலையில் ஸ்ரீதர் சாரைப் பார்க்கப் போகும் போது 2 மணி நேரங்களுக்கு முன்பாகவே கண்கள் எரிச்சலாக இருந்தன. பெய்திருந்த மழையின் மூட்டமும் புழுக்கமும் குறையாமல் முகமெல்லாம் கசகசத்தது.

வழியில் ஆழ்வார் திருநகர் அருகில் வண்டியில் பெட்ரோல் தீர்ந்து விட்டிருந்தது. வண்டியைச் சரித்து சிறிதளவு தேங்கியிருக்கும் எண்ணையை செயல்படச் செய்து விட்டு சின்மயா நகர் வழியாகப் போகும் சாலையைப் பிடித்தேன். எச்பி நிலையத்தில் நிறுத்தி பக்கவாட்டில் எண்ணைய் போடும்படி கேட்டுக் கொண்டேன். அதற்கு கொஞ்ச நேரம் பிடித்தது. மூடும் கதவில் ஒரு போல்டு போட்டு முறுக்கியிருந்தார்கள். அதைத் திறப்பதில் குழப்பம்.

எண்ணெய் 74 ரூபாய்கள். 75 ரூபாய்க்கு பெட்ரோலும் போட்டுக் கொண்டேன். 150 ரூபாய்க்கு கடனட்டையில் எடுத்துக் கொள்ளச் சொன்னேன். எண்ணெய் போட்டு விட்டு திறந்திருந்து கொள்கலன் மூடிகளை கவனிக்காமலேயே கதவைப் போட்டுக் கொண்டேன். பக்கவாட்டில் இருந்த மூடிகளைப் பார்த்த இன்னொரு ஊழியர் தானாக முன் வந்து கதவைத் திறந்து மூடிகளைப் பொருத்திக் கொடுத்தார். 'தேங்க்ஸ்' என்றதற்கு 'யு ஆர் வெல்கம்' என்று பண்பாகப் பதிலளிக்கவும் செய்தார். பார்வைக்குக் கொஞ்சம் கரடுமுரடாகவே தெரிந்திருந்தார்.

குறைந்த ரத்த அழுத்தம் அல்லது, மூளைக்குப் போதுமான சர்க்கரைச் சத்து கிடைக்காமல் இருக்கிறது என்று தோன்றியது. வழியில் ஏதாவது சாப்பிடும் எண்ணங்களைக் கைவிட்டு விட்டேன். வேறு எங்கும் தேங்கி விடாமல் நகர்ந்து கொண்டே இருந்தேன். 7 மணிக்குப் போய்ச் சேர வேண்டியது. 15 நிமிடங்கள் முன்னதாகப் போய் விட்டேன். போய் உட்கார்ந்த சிறிது நேரத்திலேயே அவர் அலுவலக ஊழியருக்குத் தொலைபேசி அரை மணி நேரம் ஆகும் என்று தகவல் சொல்லி வருத்தத்தையும் சொல்லி விட்டிருந்தார்.

காத்திருக்கும் போது இந்தியன் எக்ஸ்பிரசையும், அங்கிருந்த பிசினஸ் லைனையும் படித்தேன். வேறு எதுவும் ஓடவில்லை. கிட்டத்தட்ட எட்டே கால் மணி ஆகி விட்டது அவர் வருவதற்கு. இடையில் ஒரு காபி போட்டுக் கொடுத்தார்கள். அதன் பிறகு காத்திருப்பதாக நேரம் அமைத்துக் கண்கள் மூடியிருக்கும் போது அவர் வந்தார்.

மிகவும் பண்பான நியாயமான மனிதர். எப்படி தொழிலில் பிழைக்கிறார் என்று தோன்றியது. வெளிப்படையாக, 'நீங்கள் மட்டும்தான் நியாயமாக எங்களுக்குக் கட்டணம் கொடுத்திருக்கிறீர்கள்' என்றேன். 'அப்போ நான் மட்டும்தான் ஏமாளியா' என்று கேட்டார்.

கொண்டு போயிருந்த விற்பனை ஆவணங்களுக்கெல்லாம் வேலை இல்லாமல் மாதா மாதம் இருபதாயிரம் ரூபாய்கள் கொடுத்து விடுவதாகச் சொல்லி விட்டார். வாரம் ஒரு முறை போய் வேதிப் பொருள் சரக்குகளை சரி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். மாதா மாதம் அறிக்கை எடுத்து அனுப்ப வேண்டும். தினமும் சரிபார்ப்பதற்கு அறிக்கைகள் அமைத்து கொடுத்து விடுவதாகச் சொன்னேன். 'புதிதாக செய்யும் மென்பொருள் உருவாக்கப் பணிகளுக்கு மட்டும் தனியாகக் கொடுத்து விடுங்கள்' என்று கேட்டதற்கு 'நான் கொடுக்காமலா போய் விடுவேன்' என்று தாராளமாக பதிலளித்தார்.

அவர்கள் பயன்படுத்தும் கணக்கியல் மென்பொருளை லினக்சில் நிறுவிக் கொடுத்து விடும்படிக் கேட்டார். வைன் போட்டு முயன்று பார்ப்பதாக உறுதி அளித்தேன். இந்த எல்லாப் பணிகளுக்கும் நேரம் மற்றும் பொருள் செலவுப்படி பில் செய்து விட வேண்டும். அவர்கள் அலுவலகத்தில் இருக்கும் கணினியில் சூசே லினக்சு போட்டு விட்டு விழுப்புரத்தில் செய்தது போல வைன் நிறுவிக் கொடுத்து விட வேண்டும்.

ஒவ்வொரு இயந்திரத்திலும் ஆரம்ப நேரம் முடிவு நேரம் பதிவு செய்து கொள்ளும் வசதி செய்து தரும்படி கேட்டார். மிகத் தெளிவான, புத்திசாலித்தனமான தேவைகள் மென்பொருள் உருவாக்கத்தில் கொடுக்கிறார். இந்த வசதியை செய்து கொடுத்து விட்டால் நமது இஷ்யூ டிராக்கருக்கும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

இந்த வாடிக்கையாளரையும் முற்றிலும் கையில் விட்டு விட்டு நான் ஒதுங்கி இருப்பது சரியில்லை. அவர்களிடம் தொழில் பேசுவதற்காகவாவது தகவல்களை நாள்தோறும் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு சிறிதளவு சேவைகளாவது நான் அளிக்க வேண்டும்.

பேசி முடித்து விட்டு வெளியில் வந்தேன். ஏமாந்து விட்டோமோ என்று தோன்றியது. சிறிது தூரத்திலேயே தொலைபேசினார். ஓரமாக ஒதுங்கி பேச ஆரம்பித்தால் அரை மணி நேரத்துக்கு மேல் போனது. அவரது தொழில் பற்றி பெரும்பகுதி நேரம். கிளம்பி அலுவலகத்துக்கு வரும் போது பத்தரை மணி தாண்டி விட்டிருந்தது.

ஐபிஎல் விபரங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பஞ்சாப் அணியை குறைந்த ஓட்டங்களுக்குள் நிறுத்தி சென்னை அணி வெற்றி முகத்தில் இருந்தது. இன்றைக்குக் காலையில் செய்து கொண்டிருந்த உறுதிக்கு எதிராக நாளிதழை கழிவறைக்குள் எடுத்துக் கொண்டு போய் சென்னை அணி வெற்றி பெற்ற விபரங்களையும் இன்றைக்கு நடக்கவிருக்கு ஜெய்பூர் அணியுடனான பந்தயம் குறித்தும் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். விளையாட்டின் வடிவத்தினாலோ என்னவோ அதைப் பற்றி எழுதும் கட்டுரைகளும் மேலோட்டமாக படிக்க வறட்சியாகவே இருக்கின்றன. கிட்டத்தட்ட நொறுக்குத் தீனி போலத்தான் என்று படுகிறது. உடனடி நிறைவு. அத்தோடு போச்சு.

இந்த மாதத்துக்கான பணித் திட்டங்கள் சரிவர அமைந்து விடும்.

நேற்று அலுவலகத்திற்குப் போகும் போது வழக்கம் போல யாரும் வந்திருக்கவில்லை. தூய்மை செய்யும் அம்மா மட்டும் வேலையை ஆரம்பித்திருந்தார்கள். காலையில் வரப் போவதில்லை என்று செய்தி அனுப்பி விட்டிருந்தார். பேசும் போது அவரும் வந்து கொண்டிருப்பதாகச் சொல்லியிருந்தார். வெந்நீர் என்று நினைத்து தண்ணீரில் எலுமிச்சை சாறு குடித்தேன்.

ஏழரைக்கு வந்தார். தாமதமாக வருவதை இயல்பாக எடுத்துக் கொள்ளும் போக்கு வந்து விட்டிருக்கிறது எல்லோருக்கும். முதலில் வேலை விபரங்களிலேயே ஆரம்பித்தோம். இணையத்தில் ஒரு செயல்தளம் உருவாக்கும் திட்டம் குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். திடீரென்று திசை மாறி மகாபாரதத்தில் நச்சுப்பொய்கை குறித்துப் பேச ஆரம்பித்தேன். அந்த நேரத்தில் வந்து சேர்ந்தார்.

அப்படியே திசைகள் திரும்பி பள்ளிக் கல்வி வியாபாரமாகி விட்டிருப்பதையும் தாய் மொழி அல்லாத ஊடகத்தில் கற்றுக் கொடுப்பதையும் சாடினேன். ஆங்கில வழிக்கல்வியை சாடும் போது என்னுடைய வாதங்களை மட்டுப்படுத்த வேண்டும். ஒரு தலைமுறையே ஆங்கில வழிக் கல்வி கற்று வரும் போது தாய்மொழி வழிக் கல்வி கற்றவர்கள்தான் உருப்படுவார்கள் என்று சொல்வது அவர்களைத் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குவது போல ஆகி விடுகிறது. நான் தமிழ் வழிக் கல்வி கற்றதால் உசத்தி என்று சொல்வது போலவும் ஆகி விடுகிறது.

அந்த அடாவடியைத் தவிர்த்து, உணர்ச்சிகளைக் கலக்காமல் காரண காரியங்களை மட்டும் விளக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

வழிமுறைகள் ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

1. 2 குழந்தைகளை வீட்டில் சேர்த்து வளர்க்க வேண்டும்.
2. ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து இந்தி வழிக் கல்விப் பள்ளியில் சேர்க்க வேண்டும்.
3. வீட்டில் தொலைக்காட்சி இணைப்பு இருக்கக் கூடாது.
4. பொம்மைகள், புத்தகங்கள் திரட்டுகளை ஒரு அறையில் ஒருங்கிணைத்து பொதுவில் பயன்படும்படி விட்டு விட வேண்டும்.

நேற்று இரவு வீட்டுக்குத் திரும்பும் போது அவளது நினைவு. ஏதோ தொல்லையில் மாட்டிக் கொண்டிருப்பது போலத் தோன்றியது. மானசீகமாக தைரியமும், அறிவுரைகளும், வழிகளும் சொல்லிக் கொண்டே வந்தேன். அவளது செல்பேசி எண்களை அழைத்துப் பார்த்தேன். எதிர்பார்த்தது போலவே இயங்கவில்லை. பீகாருக்குத் தொலைபேசி கேட்கலாம் என்று கூடத் தோன்றியது. விட்டு விட்டேன்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் ஏதாவது சாப்பிட்டு விட வேண்டும் என்ற வேட்கை விஞ்சியது. திருவள்ளுவர் சாலையில் திரும்பும் முனையில் வாழைப்பழங்கள் வாங்கிக் கொண்டு வந்திருந்தேன். 8 பழங்கள் 10 ரூபாய்க்கு. பாளையங்கோட்டை பழம்.

அவற்றை ஒவ்வொன்றாகச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே கோதுமை மாவை தோசை சுடக் கரைத்தேன். உப்பும் போட்டுக் கொண்டேன். உடைகளை கழற்றி எறிந்து விட்டு தோசை சுட ஆரம்பித்து விட்டேன். வாங்கி வைத்திருந்த விகடன் முதலில் தொடர்ந்து இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், எகனாமிக் டைம்ஸ் என்று படித்துக் கொண்டிருந்தேன். சாப்பிட்டதும் போய்ப் படுத்து விட்டேன். நல்ல வேளை தூக்கவாவது செய்தேன். தியானத்துக்கு ஒரு டிமிக்கி.

வெளியில் பக்கத்து அடுக்கு மாடி குடியிருப்பில் ஏதோ ஒரு வீட்டிலிருந்து சண்டை போடும் சப்தம். கடந்த அரை மணி நேரமாகவே கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. இப்போது குழந்தை ஒன்று அழும் சப்தம்.

இதை முடித்து விட்டு ஒரு பேண்டை மாட்டிக் கடைக்குப் போய் பழங்கள், காலை உணவு தயாரிக்க ஏதாவது வாங்கிக் கொண்டு வர வேண்டும். அவல் பொதி, தேங்காய் வாங்கிக் கொண்டால் தாளித்துக் கொள்ளலாம். கூடவே மேகி நூடுல்சும் வாங்கலாம். அதன் பிறகு வீட்டை ஒதுங்க வைத்து தூத்து வார வேண்டும். தொடர்ந்து காலை உணவு தயாரிப்பு. (8.30)

துணி துவைத்துப் போட்டு விட்டுக் குளியல். (9.30). அதன் பிறகு தியானம், சாப்பிட்டு விட்டு அலுவலகம் கிளம்ப வேண்டும். 11 மணிக்கு அலுவலகம். ஐசிஐசிஐ வங்கிக் கணக்கில் பணம் வந்து விட்டதா என்று பார்த்தல், நேற்று தயாரித்த பில்களை சரிபார்த்தல். அடுத்த வாரம் யார் யாரிடம் எப்படி பணம் வாங்க வேண்டும். என்று திட்டமிடல் என்று எல்லாப் பணிகளையும் 1 மணிக்கு முன்பு முடித்து விட வேண்டும்.

நேற்றும் பழைய பதிவுகளைத் தூசி தட்டி சீர்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன். எழுத்தின் முதிர்ச்சியும் நேர்மையும் என்னையே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்துகின்றன. இத்தனை ஆண்டுகள் படித்ததும், இப்போது எழுதிக் கொண்டிருப்பது எனக்குக் கிடைத்த வரம். இவற்றை சரிவரப் பயன்படுத்தி சக மனிதர்களுக்கு நல்லது செய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

நேற்று மாலை பெரியமேட்டுக்குக் கிளம்புவதற்கு முன்பிருந்த நேரத்தில் வலைப்பதிவுகளை சீர்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது உண்மைத்தமிழன் தொலைபேசி அழைப்பு. போலி விவகாரத்தில் காவல் துறையில் கொடுத்த புகார் குறித்த விசாரணை திங்கள் கிழமை நடக்கவிருக்கிறதாம்.என்னையும் அழைத்தார். என்னை எதற்கு அழைக்கிறார் என்று புரியவில்லை.

கொஞ்சம் தடிப்பாகவே பேச்சு போனது. 'இதுக்கு வர மாட்டீங்க என்றால் எதுக்கு எங்க பதிவில் பின்னூட்டம் போட்டீங்க, நாங்க எதுக்கு உங்க பதிவில் பின்னூட்டம் போட்டோம். ஊர் ஊராய்ப் போய் ஏன் வலைப்பதிவுகள் குறித்து சொல்றீங்க. வலைப்பதிவர் சந்திப்புகளுக்கு ஏன் வருகிறீர்கள்' என்று பொருளற்ற வாதங்களை வைக்கிறார். கொஞ்சம் கோபத்துடனேயே பேசினேன். வர முடியாது வேலை இருக்கிறது என்று சொல்லி விட்டாராம். எங்கோ சுற்றுலா போவதால் வர முடியாது என்று விட்டாராம்.

அது வேறு மனதை அரித்துக் கொண்டே இருந்தது. இது போன்ற சாக்கடை விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவதையே தவிர்த்து விட வேண்டும். சமநிலையைக் குலைத்துப் போட்டு விடுகிறது.

இன்றும் மதியம் பதிவுகளை சீர்படுத்துதல், இஷ்யூ டிராக்கரில் செய்ய வேண்டிய மாறுதல்களைக் குறித்து, நேற்று பேசிய மாற்றங்கள் குறித்தும் வேலைகளை ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஜூன் மாதப் பணிகளைத் தெளிவாகத் திட்டமிட்டுக் கொள்ள வேண்டும்.

சண்டைச் சத்தம் கேட்ட வீட்டை எட்டிப் பார்க்கப் போட்டுக் கொண்ட கண்ணாடி மூக்கில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பக்கத்து வீட்டு காவல் வேலை பார்ப்பவர் நின்று கொண்டிருப்பார். அவரிடம் யார் அப்படி சண்டை போடுகிறார்கள் என்று விபரம் கேட்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

இப்போதும் நேற்று இருந்தது போலவே மூளைத் தளர்ச்சியும் கண் எரிச்சலும் ஆரம்பிக்கின்றன. கண்ணாடியைப் போட்டதும் ஆரம்பிக்கிறதோ. கண்ணாடியை சோப்புப் போட்டு நன்கு கழுவ வேண்டும்.

இன்னும் 5 நிமிடங்கள். இதுவரை 1520 சொற்கள் முடிந்திருக்கின்றன. இந்த இடத்தில் கணக்குப் பார்த்தால் 1650 சொற்களுக்கு நிமிடத்துக்கு 30 சொற்கள் வேகம். அதிலிருந்து 130 குறைவு. 2.5 சொற்கள் குறைவு. 27 சொற்கள் வேகத்தைத் தாண்டி வர முடிவதில்லைதான்.

இன்றைக்கு 2 மணி நேரங்கள் மந்திரக் கம்பளம் தட்டச்சிட வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதற்கும் நேரம் ஒதுக்கிக் கொள்ள வேண்டும். நேற்றும் செய்யவில்லை. முந்தா நேற்றும் இடையில் தொலைபேசி அழைப்புகள் குறுக்கிட பாதி கூட செய்யவில்லை. இன்று 2 மணி நேரங்கள் செய்து விட வேண்டும்.

வியாழன், மே 22, 2008

நடைமுறைப்படுத்துதல்

மணி ஐந்தே முக்கால். ஆறே முக்கால் வரை எழுதுவது நடந்து விடும். மாலையில் அலுவலகத்தில் மின்சாரம் தடைப்பட்டு விட 8 மணிக்கு முன்பே வீடு வந்தே சேர்ந்து விட்டேன். கடைக்குப் போய் சாப்பிடுவதற்கு காய்கறி கோதுமை நூடுல்சும், கறுப்பு திராட்சைப் பழங்களும் வாங்கிக் கொண்டேன். இரண்டுமே வாங்க நினைத்ததை விட இரண்டு மடங்கு அளவும் விலையும். நூடுல்சு நான்கு அடுக்குகள், நான்கு முறை செய்து கொள்ளலாம். திராட்சை கால் கிலோவுக்குப் பதிலாக அரைக் கிலோ. மொத்தம் 80 ரூபாய்கள் ஆகி விட்டன.

பழத்தை சாப்பிட்டுக் கொண்டே நூடுல்சு கொதிக்க வைத்து விட்டு அதையும் சாப்பிட்டு முடித்தேன். எடுக்கும் போது தட்டின் சூட்டில் கை தவறி கீழே சிந்தியது. முதலில் சுஜாதாவின் விடிவதற்குள் வா, தொடர்ந்து லியோ சென் யுன்னின் காரிடார்ஸ் ஆஃப் பவர், கடைசியாக காந்தியின் தென்னாப்பிரிக்க சத்தியாக்கிரகம் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஏற்கனவே உணர்ந்தது போல எழுதியவரின் மனப் பக்குவத்துக்கு ஏற்ப நமது எண்ணங்களும் மாறி விடத்தான் செய்கின்றன.

காலையில் எழுந்ததும் நேருவின் டிஸ்கவரி ஆஃப் இந்தியா. முழுக்க முழுக்க இந்திய வரலாறாக இல்லாமல், அகமது நகர் கோட்டையில் சிறையில் இருக்கும் போது ஏற்பட்ட எண்ண ஓட்டங்களின் தொகுப்பாக எழுதியிருப்பார் என்று பட்டது. முழுக்க முழுக்க வட இந்தியாவை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டிருப்பதாகப் பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து படித்து முடிக்கப் பார்க்கலாம்.

இதை முடித்து விட்டு, வீடு தூக்க வேண்டும். சமையலறை மேடையைத் துடைத்து தூய்மை செய்த பிறகு, சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைந்து வைக்க வேண்டும். கத்தரிக்காய் தொக்கு என்று வாங்கி வைத்திருப்பதை வைத்து சப்பாத்தி சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம். திராட்சை பழங்களும் இருக்கின்றன. இதற்குள் ஏழரை மணி ஆகி விடும். முகம் மழித்து குளித்து விட்டு தியானம். சாப்பிட்டு விட்டு அலுவகம்.

டேனரிக்கு ஷிப்மென்ட் செலவினம் குறித்த அறிக்கை தயாரிக்க விளக்க வேண்டும். இஷ்யூ டிராக்கரில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தக் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும். அறிக்கைகள், டேனரி அறிக்கைகள், அறிக்கைகள் மற்றும் விற்பனை ஆவணங்கள், விற்பனை ஆவணங்கள் எடுத்துக் கொண்டு பெரிய மேடு புறப்பட வேண்டும்.் எல்லாவற்றையும் காண்பித்து நிறைவடையச் செய்ய வேண்டும்். ஒரு அரை மணி நேரம் உட்கார வேண்டும்.் வெளிப்படையாகப் பேச வேண்டும்.

தொலைபேசியில் மூவரிடமும் பேச வேண்டும்.

நேரில் சந்திக்கும் மூன்று இடங்களிலும் வர வேண்டிய எல்லாம் வந்து விட்டால், அடுத்த மாதமாவது சம்பளத்தை ஒழுங்காகக் கொடுத்து விடலாம். இந்த பத்து நாட்களும் பல்லைக் கடித்து சமாளித்து விட்டால், அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்ந்து விடுவோம் என்று தோன்றுகிறது.

சம்பளங்கள் கொடுத்து இந்த மாதம் பில்லிங் செய்து விட்டால், அலுவலகத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். மற்ற துணைக்கருவிகள் உருவாக்கி விற்பனையை பெருக்குவதிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டும். ஓஎஸ் காமெர்சு கருவியை வடிவமைத்து தேவைக்கேற்ப மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். செய்வதை ஆவணப்படுத்திக் கொண்டே வர வேண்டும்.

முந்தா நேற்று பேசிய பிறகு நேற்றைக்கு தொடர்பு எதுவும் இல்லை. மூன்று வாரங்களாக எதுவுமே சரிவரப் போகவில்லை என்று அலுத்துக் கொண்டாள்.

நேற்றுக் காலையில் சோம்பேறி மணிகள். எழுதி முடித்த பிறகு வேறு வேலைகள் செய்ய மனம் விளையவில்லை. குடிதண்ணீர் பிடித்து வந்த பிறகு கடைக்குப் போய் வாழைப்பழங்களும் வெங்காயமும் வாங்கி வந்தேன். இடியாப்பம் கொண்டு வந்தவரிடம் 15 ரூபாய்க்கு இடியாப்பம் வாங்கினோம். அதை உதிர்த்து பாலும் சீனியும் போட்டு கலந்து கொடுத்து விட்டார்.

சாப்பிட்டு விட்டு நாளிதழ்களைப் புரட்டிக்கொண்டிருந்தேன். துணிகளைத் துவைக்க வேண்டும். மூன்று நாட்களுக்கான துணிகள். துவைத்துக் காயப் போட்டு விட்டு முகம் மழித்தல், குளியல், வெளியில் வரும் போது தயாராகி விட்டிருந்தார். இன்றைக்கு அலுவலகம் போக வேண்டாம் என்று கூட ஒரு எண்ணம் எட்டிப் பார்த்தது. கடமையின் அழைப்பு வென்றது.

அலுவலகத்துக்கு வந்து எழுத்தை வெளியிட்டேன். பழைய எழுத்து இடுகைகளை சரி செய்தலையும் தொடர்ந்தேன். தினமும் இப்படி நான்கு நான்கு சீர்படுத்திக் கொண்டே வந்தால், ஆறு மாதங்களுக்குள் எல்லாம் ஒரு வடிவுக்குள் வந்து விடும். டிசம்பர் 1ம் தேதி எழுத்து பதிவை திரும்பவும் திறந்து விட்டு விடலாம்.

அதைத் தொடர்ந்து எல்லோரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும் சரிபார்க்க வேண்டும். அதையும் ஜனவரி வாக்கில் போட்டு விட வேண்டும். முடிந்தால் பொருளாதாரம் தொடர்பான கட்டுரைகள் எல்லாவற்றையும் பொருள் செய்ய விரும்பு பதிவுக்கு அல்லது முற்றிலும் புதிய பதிவுக்கு மாற்றி விட வேண்டும். எல்லோரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும் பதிவில் அரசியல், சமூகம் தொடர்பான கட்டுரைகள் மட்டும் இருந்தால் போதும்.

அடுத்தக் கட்ட திட்டங்களையும் விற்பனை ஆவணங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தேன். அதிலேயே நிறைய நேரம் ஓடியது. அதைத் தொடர்ந்து டேனரிக்கு என்ன திட்டம் என்று எழுத ஆரம்பித்தேன்.

ஒற்றைப் பக்கத்தில் சரக்கு அறிக்கை வரும்படி உருவாக்கி விட்டிருந்தார். அதில் திருத்தங்கள், மாற்றங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டே நேரமும் போனது. அறிக்கைகள் எடுப்பது ஒரு புறம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

காலையில் அழைத்து ஏதோ புகார் சொல்ல முயற்சிக்க, பணம் கொடுத்து விட்டு அப்புறம் பேசுங்க என்று முரட்டுத்தனமாக சொல்லி விட்டேன். அவரும் கோபத்தில் தொலைபேசியை வைத்து விட்டார். அரை மணி நேரத்தில் மீண்டும் அழைத்து சமாதானப் படுத்த ஆரம்பித்தார். பணம் கொடுத்தால்தான் அடுத்த வேலை என்பதில் தெளிவாக இருந்தோம்.

பேசினால் பஞ்சப் பாட்டு பாடினார். 'என்ன மேலுக்கு மேல் பணம் கேட்டு அனுப்பிக் கொண்டே இருக்கீங்க?' அதற்கான விளக்கங்களைக் கொடுத்தேன்.

நிலவரத்தை விளக்கி அவர்களது இயக்குனருக்கு ஒரு மடல், பணத்தையும் கையில் கொடுத்து விடும்படி வேண்டுகோள். கூடவே டேனரி குறித்து ஒரு மின்னஞ்சல். இன்றைக்குக் காலையில் கூப்பிடும்படி சொல்லி விட்டார். அழைத்துப்பேச வேண்டும். அவர் சொன்னதைப் பார்த்தால் நாள் முழுவதும் தூங்கிக் கொண்டு இருந்தார் என்று பட்டது.

மாலையில் மின்சாரம் தடைப்பட்டுக் கொண்டே இருக்க கடைசி முறை போனதும் பெட்டியைக் கட்டி வீட்டுக்கு வந்து விட்டேன். காலையில் இனிப்பும் பாலும் சாப்பிட்டது. மதியம் ரசம், கத்திரிக்காய் கறியுடன் சோறு. சாம்பாரும் இல்லை, மோரும் இல்லை, அளவும் மிஞ்சாமல் வயிறு நிம்மதியாக ஏற்றுக் கொண்டது.

மாலையில் ஐஸ்கிரீம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்். அதை மறுக்க மனமில்லாமல் சாப்பிட்டு விட்டேன். பாலும், இனிப்பும், குளிர்ச்சியும். அதற்குப் பிறகான சமோசா, பக்கோடா ஒதுக்கி விட்டேன். மீதியிருக்கும் சாப்பாட்டை மாலையில் சாப்பிடுவதையும் தவிர்க்க முடிந்தது. வீட்டுக்கு வந்து ஏழரை மணிக்கு சாப்பாடு.

ஞாயிற்றுக் கிழமை விழுப்புரம் போகும் திட்டம். இன்று மாலை முடிவு செய்து திட்டம் தீட்டி நாளை மாலைக்குள் அறிவித்து விட வேண்டும். நாளைக்கு மாலை ஆல்பா செயற்குழு கூட்டம். அதில் விவாதிப்பதற்கான முன்வரைவையும் கலந்து கொள்ளப் போவதற்கான ஒப்புதலையும் தெரிவித்து விட வேண்டும்.

வேறு திட்டங்கள் பலவும் நிலுவையில் உள்ளன. அடுத்து பொது நடவடிக்கைகளில் பங்கு கொள்ள அல்லது கருத்து சொல்ல வரும் முன்னர், அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஆரம்ப வடிவாவது கொடுத்திருக்க வேண்டும். சும்மா பேசிக் கொண்டே இருப்பதில் என்ன பெருமை.

வெளியில் எதிர் வீட்டில் காதல் சோடிப் பறவைகள் அதிகாலையிலேயே கண் விழித்து கிக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றன. வானில் எங்கோ மெலிதாக வானூர்தியின் இறைச்சல். வீட்டுக்குள் காற்றோட்டம் சிறிதளவும் இல்லை. நான் மின்விசிறியும் போட்டுக் கொள்வதில்லை. அதனால் உடல் புழுக்கத்தில்தான் இருக்க வேண்டும்.

மொத்தம் 20 பேர். அடுத்த இருபது நாட்களுக்கு திட்டம் வைத்துக் கொள்ளலாம். இப்படி ஒவ்வொருவரிடமாகப் பேசி அவர்களது கருத்துக்களையும் அவர்களைப் பற்றிய என்னுடைய எண்ணங்களையும் பரிமாறிக் கொள்ள வேண்டும். இது வரை 45 நிமிடங்கள்தான் ஆகியிருக்கின்றன. அலுவலகத்திலேயே வேலை செய்தால் என்ன நடந்தது என்ற விபரங்கள் பல மறந்து போய் விடுகின்றன. அப்படி இல்லாமல் ஒவ்வொரு மணித்துளியையும் நினைவில் வைத்திருக்கும் படி நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

செவ்வாய், டிசம்பர் 04, 2007

பதிவர் சந்திப்பு

மணி ஆறு நாற்பது ஆகி விட்டது. நேரம் குறைவாக இருந்தால் இருபது நிமிடங்கள் மட்டும் எழுதுவது என்று முடிவை முயற்சிக்க வாய்ப்பு. வாரத்தின் முதல் இரண்டு நாட்களான நேற்றும் முந்தா நேற்றும் நடக்கப் போகாமல் விட்டு விட்டதால் இன்றிலிருந்து கட்டாயமாகப் போக வேண்டும். இதை முடித்து விட்டு இருபது நிமிடங்கள் நடக்கப் போக வேண்டும். ஏழரை மணிக்குக் குளிக்க ஆரம்பித்து எட்டரை மணிக்கு அலுவலகம் கிளம்பி விடலாம்.

நேற்று இரண்டு முறை நகரத்துக்குள் படையெடுப்பு. காலையில் பத்து மணிக்கு வந்து விடச் சொல்லியிருந்த நிறுவனத்துக்குப் போக அலுவலகத்திலிருந்து ஒன்பதேகாலுக்குக் கிளம்பினேன். காலையில் ஓட்ஸ் கஞ்சி மட்டும் குடித்திருந்தேன். பெரியமேட்டுக்கு போய்ச் சேரும் போது பத்தரை மணி தாண்டி விட்டிருந்தது. தலைக்குக் கவசமும் மேல் உடம்புக்கு மழை அங்கியும் போட்டிருந்தேன். வடபழனி தாண்டி ஆற்காடு சாலையில் மழை பலத்தது. ஒரு முறை இறங்கி ஒதுங்கி நின்று ஓய்ந்த பிறகு தொடர்ந்தேன்.

அடுத்த முறை போக்குவரத்து நிறுத்தத்தில் நிற்கும் போது பிடித்து விட்டது. ஒதுங்க வாய்ப்பில்லை, கால்களும், காலணியும் நனைந்து ஊற ஆரம்பித்தன. ஆவது ஆகட்டும் என்று நின்று கொண்டேன். நிறையே பேர் அதே போல நனைந்து கொண்டிருந்தார்கள். சாப்பிடும் ஆசை வேறு.

பத்தரை மணிக்கு வண்டியை நிறுத்தி விட்டு மேலே போனால் காத்திருக்கச் சொல்லி விட்டார்கள். பத்தரை, பதினொன்றரைக்கு வந்து விட்டார். பார்த்துக் கொண்டேதான் கடந்து போனார், தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டே. ஒன்றரை மணி வரை காத்திருந்து விட்ட பிறகுதான் உதவியாளர் நினைவுபடுத்தியிருப்பார் போலிருக்கிறது, கூப்பிட்டு வருத்தம் தெரிவித்து விட்டு நாளைக்கு வா என்று சொல்லி விட்டார்.

வேக வேகமாக கீழிறங்கி எதிரில் இருக்கும் சிறு உணவகத்தில் ஒரு சாம்பார் சாதமும் அரை எலுமிச்சை சாதமும் கொட்டிக் கொண்டேன். வேறு இடத்துக்கு தொலைபேச முயற்சித்து ஆள் கிடைக்கவில்லை. நேராக அலுவலகம் நோக்கி. அண்ணாநகர் பக்கம் போய் எபி அல்லது அயனாவரம் பக்கம் போய் பாலாவுக்கு வணக்கம் சொல்ல எண்ணம் தோன்றினாலும் நேராக அலுவலகம்.

இரண்டு விற்பனை ஆவணங்களை எழுதி முடித்து விட்டு, பயிற்சிக்காக வரப் போவதாகச் சொல்லியிருந்த மாணவிகளுக்கு ஏற்கனவே அனுப்பியிருந்த கடிதங்களை அனுப்பி விட்டுக் கிளம்பினேன்.

சென்னைப் பட்டறை நடத்துவதற்காக ஒன்று சேர்ந்து குழுவில் ஒரு விவாதம். பாலபாரதி ஞாயிறு பின்னிரவு ஆரம்பித்து வைத்தி திரியில் ரவிசங்கர், சிந்தாநதி, லக்கிலுக், பொன்ஸ், நந்தா என்று எல்லோரும் இறங்கி நீளமாக வளர்த்து விட்டிருந்தார்கள். அதைக் குறித்துப் பேச டிரைவ் இன் உட்லண்ட்ஸ் வந்து விடும்படி பாலா சொல்லியிருந்தார்.

நெருக்கடியான வாகன ஓட்டத்துக்கு எதிர்த் திசையில். வடபழனி அருகின் நந்தா தொலைபேசி, ஜெமினி அருகில் நெரிசலாக இருக்கிறது, மாற்றுப் பாதை பார்க்க முடியுமா என்று சொல்லிக் கொண்டார். அப்போது மணி 6.40. ஜெமினி வந்து சேரும் போது ஏழரை ஆகி விட்டது. கோடம்பாக்கம் மேம்பாலம் ஏறி இறங்கிய பிறகு வலது புறம் திரும்பி ஜிஎன்செட்டி சாலையைப் பிடித்தேன். சில நிமிடங்கள் நீளமாக நின்று கொண்டிருந்த ஜெமினி பாலத்துக்கு அடியில் வலது புறம் திரும்பும் வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்து விட்டு ஒழிவாகக் கிடந்த அண்ணா மேம்பாலத்துள் ஏறி இறங்கினேன். எட்டு மணி வரை U திருப்பம் கூடாதாம். அங்கே வலது புறம் திரும்பி பாலத்துக்கு அடியில் U அடித்து வழியைப் பிடித்தேன்.

உட்லண்ட்சுக்குள் போவதற்கு சுற்றி வந்தால் இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆகி விடலாம் என்று நினைத்து தேவாலயத்தின் எதிரிலேயே வண்டியை நிறுத்து தலைக் கவசத்தையும் வைத்து விட்டு சாலையைக் கடந்து உள்ளே போனேன். கண்ணாடி இல்லாமல் இருட்டில் பாதிதான் தெரிகிறது உலகம். நண்பர்கள் மூவரும் கையசைத்து கூப்பிட்ட பிறகுதான் பார்க்க முடிந்தது.

மீதி இருக்கும் காசை என்ன செய்வது. ஒரு கூட்டுக் கணக்குத் தொடங்கி போட்டு விடலாம். மதுரை பட்டறை அமீரகப் பட்டறை போன்றவற்றுக்கு உழைக்கலாம் என்று சுறுசுறுப்பில்லாத கருத்துக்களாகவே வந்து கொண்டிருந்தது. புறப்பட்டு இரண்டு இடங்கள் பெயர்ந்து கடைசியாக பாலாவும் லக்கியும் புகை பிடிக்க நின்ற இடத்தில் கலாபன் புத்தகக் கண்காட்சியில் ஒரு கடை போடலாமே என்று ஆரம்பித்தார்.

அருமையான யோசனையாக எல்லோரும் முழு மனதோடு ஏற்றுக் கொண்டோம். லக்கி உடனேயே தொலைபேசி இடத்துக்கான ஏற்பாடுகளைக் கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார். இருபதாயிரம் ரூபாய்க்கு அருகில் கட்டணம் கொடுக்க வேண்டியிருக்குமாம். குறுந்தகடுகள், கணிச்சுவடிகள், மின்நூல்கள் குறுந்தகடு என்று வினியோகிக்கலாம். பத்து நாட்களில் பெரியதொரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்று கருத்துக்கள் பொங்கி வந்தன.

வெள்ளி, அக்டோபர் 26, 2007

சீறி வரும் வேகப்பந்துகள்

1980கள். மேற்கிந்திய கிரிக்கெட் அணி இந்தியாவுக்கு விளையாட வருகிறது என்றாலே கதி கலங்குமாம். நமது அணி அவர்கள் ஊருக்குப் போனாலோ கேட்கவே வேண்டாம். பொதுவாக ஐந்து நாள் டெஸ்ட் போட்டிகள் என்றால் சுழல் பந்து வீச்சாளர்கள்தான் அதிகம் பந்து வீசுவார்கள். இவர்கள் அதை உடைத்து நான்கு அதிவேகப் பந்து வீச்சாளர்களை பயன்படுத்த ஆரம்பித்தார்கள்.

மட்டையாளர்களிலும் கல்லுளிமங்கர்கள் அதிகம். டெஸ்மண்ட் ஹெயின்ஸ், கார்டன் கிரீனிட்ஜ், விவியன் ரிச்சர்ட்ஸ், அணித்தலைவர் கிளைவ் லாயிட், விக்கெட் கீப்பர் ஜெஃப் துஜான் என்று பெயர்களைச் சொல்லி முடிப்பதற்குள்ளாகவே வியர்த்து விடும். இதற்குப் பிறகு வேகப் பந்து வீச்சாளர்களின் அணிவகுப்பு.

என்னவென்றால், வழக்கமாக ஆரம்ப ஆட்டக்காரராக களம் இறங்கு காவஸ்கர் இரண்டாவது விக்கெட் விழுந்த பிறகு விளையாடுவதாகச் சொன்னாராம். அந்த சேப்பாக்கம் டெஸ்ட் போட்டி ஆரம்பமானது, வானொலியில் தமிழ் நேர்முக வருணனையுடன். ஆட்டம் ஆரம்பித்த சில நிமிடங்களுக்குள் இரண்டு பேர் ஆட்டம் இழந்து கவாஸ்கர் உள்ளே நடந்து கொண்டிருக்கிறார். இரண்டு பேர் ஆட்டமிழந்த பிறகு வந்தாலும் ஓட்ட எண்ணிக்கையை ஆரம்பத்திலிருந்தே துவங்க வேண்டிய பொறுப்பு அவருக்குத்தான்.

இந்தச் சூழலில் எப்படி விளையாட வேண்டும்? காவஸ்கர் மேற்கிந்திய தீவில் அவர்களுக்கு எதிரான போட்டிகளில் அதிகமான சதங்களை அடித்திருக்கிறாராம். அப்போது நிலவிய அணுகுமுறையை இப்படிச் சொல்வார்கள்.

Put your head down and take one ball at a time. 'எத்தனை விக்கெட் விழுந்திருக்கிறது, எவ்வளவு ஓட்டம் எடுத்திருக்கிறோம். போன போட்டியின் முடிவு என்ன, பந்து வீசுவது யார்' என்ற கேள்விகளை எல்லாம் விட்டு விட்டு தலையை தாழ்த்தி கவனத்தைக் குவித்துக் கொள்ள வேண்டுமாம். 'அடுத்த பந்து வரப் போகிறது, அது எப்படி வருகிறது, அதை எப்படி கையாள வேண்டும்' என்ற ஒரே எண்ணம்தான் இருக்க வேண்டும். அந்தப் பந்தை கவனமாக கையாண்டு விட்ட பிறகு அதே மயக்க நிலையில் அடுத்த பந்தை எதிர்கொள்ள தயாராக வேண்டும். கொஞ்சம் கவனம் தப்பினாலும் ஸ்டம்புகள் பறந்து விடும், அல்லது கை கால்கள் உடைந்து போக நேரிடும்.

இப்படி பந்து பந்தாக கடந்து, ஒற்றை ஒற்றையாக ஓடி, வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது எல்லைக்கோட்டைத் தாண்டி அடித்து சதம் அடிக்க வேண்டும். பல மணி நேரங்கள், பல நூறு பந்துகள் பிடிக்கலாம்.

மேலே குறிப்பிட்ட ஆட்டத்தில் 234 ஓட்டங்கள் அடித்து வெற்றி தோல்வியின்றி முடிய வழிவகுத்தார் என்று கேள்வி.

இப்போது கூட ஆஸ்திரேலியா,, நியூசிலாந்து அல்லது தென்ஆப்பிரிக்க ஆடுகளங்களில் சீறிப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் பந்துகளை சமாளிக்க இப்படிப்பட்ட உத்திதான் தேவை. என்ன நடக்கிறது என்று தலை கால் புரியாத சூழ்நிலை. ஒன்றைத் தாண்டி வெற்றிகரமாக வெளி வந்து விட்டோம் என்று நினைக்கும் போதே அடுத்த பந்தை எதிர்கொள்ள தயாராக இருக்க வேண்டும். இல்லா விட்டாலும் பந்து வரத்தான் போகிறது.

மகாபாரதத்தில் அர்ச்சுனனின் கவனக் கூர்மையையும் அப்படிக் குறிப்பிடுவார்கள்.

வில்வித்தை போட்டி. மரத்தின் மீது வைக்கப்பட்ட பறவை பொம்மையை அடிக்க வேண்டும். மற்ற சகோதரர்கள் முயன்று தோற்ற பிறகு அர்ச்சுனனை அழைக்கிறார் துரோணர்.

'அர்ச்சுனா, வில்லையும் அம்பையும் எடுத்து குறி பார்'
'அப்படியே குருவே'
'என்ன தெரிகிறது, மரம் தெரிகிறதா'
'இல்லை'
'கிளை தெரிகிறதா'
'இல்லை'
'கிளையில் பொம்மை இருக்கும் இடம் தெரிகிறதா'
'இல்லை'
'அப்ப என்னதான் தெரிகிறது'
'குருவே நான் அடிக்க வேண்டிய பறவை பொம்மையின் கழுத்துக் கோடு மட்டும்தான் தெரிகிறது'
'அடி'
பொம்மை கீழே விழுந்தது.

சில நேரங்களில் மற்ற எல்லாவற்றையும் மறந்து என்ன நடக்கிறது என்பதை பற்றி குழப்பிக் கொள்ளாமல் ஒவ்வொரு நாளாக நகர வேண்டும். மென்பொருள் நிரலை பார்த்தால், அதில் இருக்கும் குழப்படிகளை பார்க்கும் போது இப்படி எத்தனை குழப்படிகள் இருக்கின்றனவோ என்று மலைத்துப் போகாமல் ஒரு வேலை ஒரு அடியில் என்று நகர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

ஏதோ நடக்கிறது என்று புரிகிறது. நடப்பதின் முழு பொருளும் புரிந்து கொள்ள முடியாத அறியாமை. உற்சாகமாக வேலை நடக்கிறது. சில பேர் சோர்ந்து போய் இருக்கிறார்கள்.

போன வாரம் சனிக் கிழமை விடுமுறை. ஞாயிற்றுக் கிழமையிலிருந்து வண்டி ஓட ஆரம்பித்து விட்டது. செவ்வாய்க் கிழமை ராணிப்பேட்டை. புதிய வாடிக்கையாளர் ஒருவரைச் சந்திக்க. நம்ப முடியாத அளவுக்கு, மடை திறந்தது போல பேச்சு வரா விட்டாலும் பல நிறுவனங்களில் உயர் பதவியில் இருந்து இங்கு வந்திருக்கும் அந்த மேலாளரை கவர்ந்து விட்ட அறிமுகம். ஆரம்பிக்கும் போது விளையாட்டாக, பல முறை முயன்று தோற்று விட்டதாக, ஏதோ சொன்னார்கள் பார்க்கிறேன் என்று விட்டேற்றியாக பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

பத்து நிமிடங்கள் மட்டும் எடுத்துக் கொள்கிறோம் என்று அவர் சொன்ன கவலைகளை அவர்களது தேவைகளை விளக்க ஆரம்பித்தவுடன் சுருங்கிய புருவங்கள், கடைசி வரை நேராகவே இல்லை. முடிவாக என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் ஓரிரு நிமிடங்கள் உட்கார்ந்திருந்தார்.

உள்ளதில் பெரிய நிறுவனமான அவர்களுக்கே இந்த கதி என்றால், ஒரு பக்கம் நம்பிக்கை ஏற்படுகிறது. இன்னொரு பக்கம் நம் குழுவினர் செய்யும் சொதப்பல்களைப் பார்க்கும் போது சோர்வும், நமக்கு இந்த சிக்கல் என்றால் மற்றவர்கள் எப்படி சமாளிப்பார்கள் என்ற ஒரு தைரியமும் ஒரே குழப்பம்.

'ஏற்கனவே இரண்டு மூன்று வெளி நிறுவனங்களில் முயன்று பார்த்து விட்டோம். பெரிய பெரிய மென்பொருள் நிறுவனங்கள் வந்து தமது சேவையைப் பற்றிக் காட்டி விட்டுப் போனார்கள். ஆரம்பத்தில் பார்ப்பதற்கு நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், பல லட்சங்கள் செலவான பிறகு கையை விரித்து விட்டுப் அவர்கள் போய் விடுவார்கள். அதனால்தான், நாங்களே இரண்டு மூன்று பேரை வேலைக்கு வைத்து முயற்சிக்கிறோம்' என்றார்.

அந்த முயற்சிக்கு பொறுப்பாளரும் அங்கு அமர்ந்திருந்தார். அவரிடம் வெளிப்படையான விலகல். அவர் மனதை எப்படியாவது தொட்டு விட வேண்டும் என்று ஆரம்பத்திலிருந்தே முயற்சி. ஒரு சில கட்டங்களில் அவர் முக இறுக்கமும் விலகி புரிதல் தெரிந்தது. 'உங்களால் முடியாது, நாங்கள்தான் இதை செய்ய முடியும்' என்று சொல்லும் போது அவருக்கு இனிக்கவா செய்யும்.

ஒரு மென்பொருள் திட்டப்பணியை வெற்றிகரமாக முடிக்காமலிருக்க என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஜோயல் எழுதியுள்ளார். திறமையில்லாத குழுவினர், வாரத்துக்கான பணி திட்டமிடல், திட்டமிட்ட பிறகு சொல்லும் நாள்கள் தேவையை குறைக்கப் பார்ப்பது என்று அவருக்கே உரித்தான கிண்டலுடன் எழுதியிருக்கிறார். வேறு ஏதோ கணினி இதழில் வெளி வந்திருந்தது.

'எப்படி வேலை ஆரம்பிக்கலாம் என்ற விபரங்களை அந்த கணினித் துறை மேலாளருடனேயே பேசி விட்டு என்னிடம் சொல்லுங்கள்' என்று மின்னஞ்சலும் வந்து விட்டது. இன்றைக்கு மீண்டும் ராணிப்பேட்டை பயணம்.

நாலைந்து நாட்களாக அதிகாலை மூன்றே காலுக்கு அருகில் விழிப்பு வருகிறது. அதிலிருந்து இழுத்து இழுத்து நாலரை, ஐந்தரை, ஆறு மணி வரை தூங்குவதுதான் நடக்கிறது. இன்றைக்கு நாலே காலுக்கு எழுந்து விட்டேன். அந்த 3.11 என்ற நேரத்துக்கு என்ன மகத்துவமோ தெரியவில்லை. நாளைக்கோ , அடுத்த முறையோ அந்த நேரத்தைப் பார்த்தால் உடனேயே எழுந்து விட வேண்டியதுதான்.

நேற்று ஐந்து மணி. ஆறு மணி வரை, இரண்டு நாட்களாக நேரம் கிடைக்காமல் விட்டிருந்த வீட்டு வேலைகள். செய்ய வேண்டிய வேலைகளின் அழுத்தம் முந்தைய நாளில் ஓரளவு, மிக சிறிதளவு குறைந்திருந்தது. வாக்கு கொடுத்து விட்டு முடிக்காமல் வைத்திருக்கும் வேலைகள் பாதி உயிரை எடுத்து விடுகின்றன. அதற்குத்தான், முழு பட்டியலையும் குறித்து கவலைப் படாமல், கையில் இருக்கும் வேலையை ஒவ்வொன்றாக கவனம் செலுத்தி செய்து கொண்டே போக வேண்டியதுதான்.

மழைக்காலமும் ஆரம்பித்து விட்டது. பைக்கை நிறுத்தும் இடத்தில் விட்டுச் சென்ற தலைக்கவசத்தை காணோம். வழக்கமாக ராணிப்பேட்டை போகும் போது தலைக்கவசம் எடுத்துப் போவதில்லை. அன்றைக்கு விதியை முழுவதும் பின்பற்ற வேண்டும் என்று போட்டுப் போனால் போச்சு. நான்கைந்து முறை தொணதொணத்தும் கிடைக்காமல் போய் விட்டது. அதற்கு மாற்றாக ஒன்று வாங்குவது.

இன்னும் பல திசைகளிலிருந்தும் பல வேறு தேவைகள். அவ்வளவும் வரும் போது எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு வெட்டியாக ஒன்றை செய்ய உட்கார்ந்து மனதை திருப்பிக் கொள்வோம். கவலைகளை எல்லாம் மறக்கத்தான் திரைப்படத்துக்குப் போகிறோம், குடிக்கிறோம் என்பார்களாம். கவலைகளிலிருந்து தப்பித்து விட்டாலும் அவை மறைந்து விடப் போவதில்லை. அந்தத் தப்பித்தலிலிருந்து திரும்பி வரும் போது நமக்காக அவை காத்திருக்கத்தான் செய்யும்.

மென்பொருள் உருவாக்கம் என்பது மனதுக்கான பளுதூக்கும் பணி என்கிறார் ஜோயல். எல்லோராலும் செய்து விட முடியாதது, அப்படி செய்ய முடிபவர்களும் அதற்கென சிறப்பு பயிற்சிகளை இடைவிடாமல் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும். ஏனோதானோவென்று செய்து விடக் கூடிய வேலை இல்லை.

அப்படி ஆர்வம் இருப்பவர்களாகத்தான் குழுவினர். ஒருவரை வேலைக்கு எடுக்க 300 விண்ணப்பங்களை தாண்டிப் போவதாக ஜோயல் சொல்கிறார். அந்த நிலையில் எடுக்கும் அவ்வளவு முயற்சி பிற்காலத்தில் பல மடங்கு வீணாக்கலை தவிர்க்க உதவும் என்பது அவரது வாதம்.

எங்கோ ஏதோ உதைப்பதாகத் தோன்றினாலும், பேசுபவர்கள் எல்லாம் தமது பொறுப்பு உணர்ந்து குறைகளை களைய முன்வந்து விடுகிறார்கள். புதிய திட்டத்துக்கான வேலை இரண்டு நாட்கள் முன்பு முடிக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டிருந்தது தாண்டி இந்த வார இறுதியில் முடித்து விடுவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதற்கான வேலைகள் சுறுசுறுப்பாகத்தான் போய்க் கொண்டிருக்கின்றன.

இன்னொரு நிறுவனத்தில், இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே தொடர்பு கொண்ட இடத்திலிருந்து தொலைபேசி அடுத்த வாரம் வேலை ஆரம்பிக்கலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

நேற்று சாப்பாட்டு இடைவேளைக்குப் பிறகு வாடிக்கையாளர் நிறுவனத்துக்கு. இருக்கை அமைப்பை மாற்றியிருந்தார்கள். இதை ஏன் ஆரம்பத்திலிருந்தே செய்யவில்லை என்று தோன்றும் படியான நல்லதொரு மாற்றம். அவர்களது தலைமை அலுவலகத்துக்குப் போகும் போது அங்கு பார்த்த மேலாளர் ஒருவரை இங்கு தலைமை மேலாளராக அனுப்பியிருந்தார்கள். அங்கு தாழ்ந்த கூரையின் கீழ் பெரியவராகத் தென்பட்ட அவர், இங்கு உயர்ந்த கூரையின் கீழ், கூடுதல் பொறுப்புகளின் சுமையில் குறுகி விட்டது போல தென்பட்டார்.

வெளியே மழை வெளுத்து வாங்குகிறது. பருவமழை ஆரம்பித்து விட்டது. ஊர்களில் எல்லாம் நல்ல மழை என்று சொல்கிறார்கள். சென்னைக்கு பங்கு இப்போது வருகிறது. இந்த இரண்டு மாதங்களும் பின்வாங்கும் பருவமழையின் நீரெல்லாம் வந்து கொட்டப் போகிறது.

தேள்கள், பாம்புகள், நண்டுகள், மீன்களுக்குக் கொண்டாட்டம். வறண்டு போன நிலங்கள் தண்ணீரை உள்வாங்கி குளிர்ந்து போகும். மழை ஓயும் வரை எதுவும் முளைக்கா விட்டாலும், மழைக்காலம் முடிந்த பிறகு செழிக்க ஆரம்பித்து விடும். உலோகங்கள் துருப்பிடிக்க ஆரம்பிக்கும். மரங்கள் பச்சை ஆடை போர்த்துக் கொள்ள ஆரம்பிக்கும்.

வெப்ப இரத்த பிராணிகளுக்குத்தான் தவிப்பு. மழையில் தலை காட்டும் கிருமிகளின் பிடியிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

நேற்று இரவு ஒன்பது மணிக்கு மேல் வலைப்பதிவுகளில் மேய்ந்தால் சுறுசுறுப்பான விவாதங்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. ஞானி கலைஞரை பற்றி எழுதிய விவகாரத்தில் செல்வநாயகியின் இடுகையை முழுமையாக ஒரு வார்த்தை விடாமல் படிக்க முடிந்தது. புனித பிம்பங்களை சாடுபவர்கள்தான் தமக்கே உரிய புனித பிம்பங்களையும் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இன்னொரு இடத்தில் பெண்ணியம் குறித்து பாரி அரசின் இடுகையில் நந்தா நீளமாக பின்னூட்டியிருந்தார். ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே அவநம்பிக்கையை விதைக்கும் இயக்கம்தான் நவீன பெண்ணீயம். ஆண்கள் எல்லோரும் அயோக்கியர்கள் என்ற புகட்டலுடன் ஒரு பெண் திருமண வாழ்க்கையை அணுகினால் என்னவாகும்? 'வங்கிக் கணக்கை இரண்டு பேரும் சமமாக இயக்கலாம்' என்றால் 'வங்கிக்குப் போகும் வேலையையும் என் தலையில் கட்டப் பார்க்கிறாயா' என்று நினைக்கலாம்.

செவ்வாய், செப்டம்பர் 04, 2007

ஆக்கலும் அழித்தலும்

போர் போர் என்று முழங்கி தெருவெங்கும் ரத்தக் களறியாக்கும் உரிமை யாருக்கு இருக்கிறது? ஆக்கத் தெரிந்தவர்களுக்குத்தான், ஆக்கபூர்வமாக மக்களுக்கு சேவை செய்த மன்னன்தான் நியாயமான ஒரு காரணத்துக்காக போர் தொடுக்க முடியும்.

ஒரு போரின் விளைவுகள் பரவலானவை, பயங்கரமானவை. தனது சமூகத்தை போர்ப்பாதைக்கு இட்டுச் செல்லும் முன்னால், பத்து நாட்கள் போர் நடத்த வேண்டும் என்றால் ஆயிரம் நாட்களுக்குரிய உருவாக்கம் செய்திருக்க வேண்டும். போர் புரிய இளைஞர்களை பெற்று வளர்த்து ஆளாக்க குடும்பங்கள் இருக்க வேண்டும். ஒரு தாய் சுமந்து பெற்று, பாலூட்டித் தாலாட்டி வளர்த்த தனது குழந்தையை பலி கொடுக்க அனுப்பத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

படையினருக்கு சாப்பாடு போட விவசாயிகள் உழைக்க வேண்டும். ஆயுதங்கள் செய்ய கொல்லர்கள் பாடுபட வேண்டும். அந்த உழைப்பும் வளமும் பசிக்கு அழும் குழந்தைகளுக்கு உணவும் கிலுகிலுப்பையும் செய்வதிலிருந்து திருப்பி விடப்படுபவை.

போர்க்கலை என்ற தனது நூலில் சீனாவின் சன் ட்சூ, போர் செய்யாமல் தனது நோக்கங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்பவன்தான் சிறந்த தளபதி என்கிறார். போர் கடைசித் தேர்வாகத்தான் இருக்க வேண்டும்

அமெரிக்க படையில் பணி புரிந்து, முப்படை ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகராகவும், பின்னர் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சராகவும் பணி புரிந்த காலின் பாவல் அமெரிக்கப் படைகளை போருக்கு அனுப்புவதற்கு காலின் கோட்பாடு என்று உருவாக்கினார். அமெரிக்க நலன்களைப் பாதுகாக்கும் தேவை இருக்க வேண்டும். தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்ட இலக்குகள் இருக்க வேண்டும். போருக்குப் போகும் வீரர்களுக்கு, தளபதிகளுக்கு எல்லா வசதிகளும் செய்து கொடுக்க வேண்டும். அமெரிக்க பொதுமக்களின் ஆதரவு இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

வீட்டின் நான்கு சுவர் பாதுகாப்புக்குள் இருந்து கொண்டு சாகப் போவது வேறு யாரோ பெத்த பிள்ளைதானே என்று போர்ப் பிரகடனம் செய்பவர்கள் கோழைகள். படையில் சண்டை போடப் போகும் ஒவ்வொரு வீரனும் தனது மகனைப் போல உணர்ந்து அவர்களது உயிரைப் பணயம் வைக்கத் தகுந்ததுதானா இந்தக் காரணம் என்று பார்த்து போருக்கு அனுப்ப வேண்டும்.

போரில் நேரடியாகச் சண்டை போடுபவர்கள் ஒரு புறம் இருக்க அது கலைக்கும் சமூக அமைப்புகள், குடும்பங்கள் ஏராளம். குழந்தைகளுக்கு பால் பொடி செய்யும் தொழிற்சாலையில் போர் நெருக்கடியின் போது போர் முனையில் இருப்பவர்களுக்கு உணவுப் பொதி செய்யுமாறு அரசு உத்தரவு வரலாம். அதனால் பால் பொடி கிடைக்காமல் போவதைச் சகித்துக் கொண்டு கைக்குழந்தைகள் வளர வேண்டும்.

வயதான அம்மாவைப் பார்த்துக் கொள்ளும் பொறுப்புடைய மகன் போருக்கு அழைக்கப்பட்டால் தன்னைத் தானே பேணிக் கொள்ளும் நிலையை அம்மா ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

போர் நடக்கும் இடத்தில் போரில் ஈடுபடாத அப்பாவிகள் நடுவில் மாட்டிக் கொண்டு துன்புறுவார்கள். ஆக்குவதைத் தவிர அழிப்பது அறியாத பெண்கள் தமது வீடுகளை இழந்து தவிப்பார்கள். குழந்தைகளுக்குப் பள்ளிக் கூடம் போக முடியாது. பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசிரியர்கள் போருக்குப் போயிருக்கலாம் அல்லது இடையில் மாட்டி இறந்து போயிருக்கலாம்.

கலைஞர்களுக்கு, விளையாட்டு வீரர்களுக்கு அரங்கங்களையும், விளையாட்டு மைதானங்களையும் பயன்படுத்த முடியாமல் போகும். படையினர் தங்க எல்லா வசதிகளும், படையினரின் தேவைக்கு எல்லா வளங்களும் முன்னுரிமையில் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த சமூகக் கட்டுமானங்களை எல்லாம் உருவாக்கிய தலைவன் போர் அறிவித்தால் புரிந்து கொள்ள முடியும். குழந்தைகளைப் பெற்ற தாய் ஒருத்தி தலைவராக இருந்து போர் அறிவித்தால் அதில் நியாயம் இருக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம்.

தமிழில் எழுத்துருக்கள் உருவாக்கியவர்கள், எழுது கருவிகள் உருவாக்கியவர்கள், தமிழ் இலக்கியங்களை மின்னூல் ஆக்குபவர்கள், வலைத் திரட்டிகளை உருவாக்கி நடத்துபவர்கள், வலை இதழ்களை வாரா வாரம் கொண்டு வருபவர்கள், புதியவர்களுக்கு இந்த வசதிகள் போய்ச் சேர வேண்டும் என்று வேலை செய்பவர்கள் யாரும் இது போன்ற போர் முயற்சிகளில் இறங்குவதற்கு முன்பு பல முறை யோசிப்பார்கள். அமைதியைப் பேணுவது கோழைத்தனம் கிடையாது. போரில் குதிப்பதுதான் கோழைத்தனம்.

தன் பக்க நியாயத்தில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை இருப்பவர்களுக்கு அடாவடி மூலம், அடுத்தவர்களை கொல்வதன் மூலம், பொதுச் சொத்துக்களை அழிப்பதன் மூலம் தனது நோக்கத்தைச் சாதித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருக்காது. மிகத் தேவையான நேரத்தில், தம் மக்களின் நிம்மதியைக் குலைக்க தீர்மானமாக இருக்கும் எதிரியைத் துரத்த சின்ன அளவில் சுற்றுச் சேதம் அதிகமாக இல்லாமல் பார்த்துக் கொண்டு போர் தொடுக்கலாம்.

போர் முடிந்ததும் பெரும் அளவிலான மறு சீரமைப்பு பணி ஆரம்பிக்க வேண்டும். அழிவுக்கு இட்டுச் சென்றவர்கள், ஏராளமான அழிவுகளை ஏற்படுத்தியவர்கள் சமூகத்தின் கட்டமைப்புகளை முன்பு இருந்ததை விட இன்னும் சிறப்பாக ஆகி விடும்படி உழைக்கக் கடமைப் பட்டவர்கள். மனம் போன போக்கில் தாண்டவம் ஆடி விட்டு அப்புறம் அலங்கோலத்தைச் சீர் செய்வதை விட்டு விட்டுத் தலை மறைவாகி விடுவது கோழைத்தனத்தின் உச்சக்கட்டம்.

போர் போர் என்று குதித்தவர்கள் போருக்குப் பிந்தைய கட்டுமானப் பணியிலும் அதை அளவு முனைப்புடன் ஈடுபட வேண்டும்.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆரம்பித்து கடந்த ஒரு வாரமாக மீண்டும் ஒரு கலகலப்பை ஏற்படுத்தி வரும் போலிகள் பிரச்சனை எத்தனை பேரைச் சுட்டுப் போட்டிருக்கிறது. நூற்றுக் கணக்கான பேரின் மனத்தை புண்படுத்தி, பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களுக்குப் போய்ச் சேர வேண்டிய வசதிகளை பாழ்படுத்தி, பலரை பொதுப் பணிகளிலிருந்தே ஒதுங்க வைத்து அலைக்கழிக்கும் பிரச்சனை இது.

கருத்து சுதந்திரம் / பேச்சு உரிமை என்பதற்கு ஒரு வரம்பு இருக்கிறது. கூட்டமாக இருக்கும் அரங்கில் தீ தீ என்று பொய்யாகக் கத்துவது ஒரு தனி நபரின் பேச்சுரிமையாக இருந்தாலும், அதனால் விளையப் போகும் கூட்ட நெருக்கடியும் உயிரிழப்புகளும் அத்தகைய பேச்சுரிமையை மட்டுப்படுத்த வேண்டியதாக்குகின்றன.

வேண்டுமென்றே அடுத்தவர்களை சீண்டிப் பார்க்கும் நோக்கத்துடன் எழுதப்படும் இடுகைகளுக்கு இணையம் அளிக்கும் கருத்துரிமை கிடையாது. எந்த ஒரு சமூகமும் விதி முறைகளே இல்லாமல் தடி எடுத்தவன் எல்லாம் தண்டல்காரன் என்று இயங்கினால் தண்டல்காரர்கள் மட்டும்தான் மிஞ்சுவார்கள். தெருவில் என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கட்டும், நான் என் வேலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே போவேன், அடுத்தவர்கள் அடாவடி செய்தால் செய்து கொள்ளட்டும் என்று இருப்பது ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் வேலைக்கு ஆகாது.

தமிழ் வலைப்பதிவர் சமூகம் உருவானதற்கு முதன்மை ஆதரவு தமிழ்மணம் திரட்டியின் மூலம் கிடைத்தது. அந்தத் திரட்டியை அடுத்த நிலைக்குத் தயாராக்க சமூக அளவிலான சில கட்டுப்பாடுகள் இருக்க வேண்டும். இணைய சுதந்திரம் வேறு, இணைய அராஜகம் வேறு என்று செல்லா சொல்வதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும் ஒரு சிலரின் அராஜகத்தால் அனைவரின் சுதந்திரமும் பறி போவதைத் தடுக்கும் விதிகள் இருக்க வேண்டும்.

எல்லோரையும் எல்லா நேரமும் திருப்திப் படுத்த முடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், வெளிப்படையான, நியாயமாக நடக்கிறது என்று தோற்றத்துடனான மட்டுறுத்தல் தேவை. அதைச் செய்வது முடிந்த அளவு சமூகப் பங்களிப்பின் மூலம் இருக்க வேண்டும்.

தமிழ் மணம் தனது அடிப்படை வழிகாட்டு நெறிகளாக சிலவற்றை அறிவிக்க வேண்டும்:

1. தமிழ் சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கும் மேம்பாட்டுக்கும் உதவும்படி செயல்படுவோம்.
2. உலகெங்கும் இருக்கும் நசுக்கப்படும் சமூகங்களுக்குக் குரல் கொடுக்கும் குழுவாக இருப்போம்.
3. குறைந்த அளவு பொது இடப் பண்பாடு இல்லாத நடவடிக்கைகளை ஒதுக்கி வைப்போம்.

என்று வரையறுத்துக் கொண்டு, உலகின் பல பகுதிகளில் இருக்கும் தன்னார்வலர்களின் குழு ஒன்றை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். சற்றுமுன் குழுவினர் செயல்படுவது போல இந்தக் குழுவினர் ஒருங்கிணைந்து, தமிழ் மணத்தில் சேர்க்கப்படும் இடுகைகள் வரையறுக்கப்பட்ட குறிக்கோள்களுக்கு மாறாக இருந்தால் அவற்றை நீக்கி விட வேண்டும். அல்லது தொழில் நுட்ப வசதி இருந்தால் எதிர்மறை இடுகைகள் என்று குறிப்பிட்டு தனியாக ஒரு பக்கத்தில் மட்டும் தெரியும் படி அனுப்பி விட வேண்டும்.

யார் யார் உறுப்பினராகலாம் (ஊர், பேர், புகைப்படம், முகவரி தரத் தயாராக இருக்கும், குறைந்தது 100 இடுகைகள் எழுதியிருக்கும், தமிழ் மணம் குழுவினர் மற்றும் மட்டுறுத்தல் குழுவின் பிற உறுப்பினர்களின் மதிப்பைப் பெற்றிருக்கும் பதிவர்கள்), அதற்கு என்ன தகுதிகள் (), எவ்வளவு நாட்கள் நீடிக்கலாம் (ஆறு மாதங்கள்) என்பவை வெளிப்படையாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.

குழுவினர் தமது நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்க மடற்குழு ஒன்றை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

மட்டுறுத்தல் செய்யப்பட்ட இடுகையைப் பற்றி அல்லது மட்டுறுத்தல் செய்யப்பட வேண்டும் என்று தான் நினைக்கும் இடுகைகளைப் பற்றி மடற்குழுவுக்கு யார் வேண்டுமானாலும் மடல் அனுப்பலாம். குழுவினரில் ஒருவர் அதற்கு விளக்கம் அளிக்க முன் வரலாம். குழு உறுப்பினர்கள் எடுக்கும் முடிவே இறுதியானது என்று இருக்க வேண்டும்.

குழு உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் பரவலான வாக்கெடுப்பு முறைகளைப் பயன்படுத்துவதையும் பிற்காலத்தில் பரிசீலிக்கலாம்.

தமிழ்ச் சமூகத்தின் தலை விதி போரிடும் விற்பன்னர்கள் கையில் நிச்சயமாக இல்லை. தமிழ் மணம் உருவாக்கி இப்போது அடுத்த நிலை தொழில் முனைவில் இறங்கி இருக்கும் முனைவர், தேன்கூடு தந்து நம்மை விட்டுச் சென்று விட்ட நல்லவர், மேற்குத் தமிழ்நாட்டு கிராமத்திலிருந்து போய் நாகர்கோவிலில் தொழில் நடத்தும் இளைஞர், பட்டறையில் வெளியிடத் தேவையான குறுவட்டு வடிவமைப்புக்காக மூன்று இரவுகள் கண் விழித்து உழைத்த இளைஞர், நெம்புகோல் கதைகள் என்று ஊக்கமளிக்கும் சிறுகதைகள் எழுதும் இளைஞர், வயதான காலத்திலும் இளைஞர்களை ஊக்குவிக்க முன்வரும் பெரியவர்கள், மதுரைத்திட்டம் என்று ஆண்டாண்டு காலமாக புரந்து வரும் பேராசிரியர் என்று பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும்.

புதன், ஆகஸ்ட் 08, 2007

அதுவா இதுவா?

மணி நான்கு ஐம்பத்தைந்து. நேற்றைக்கு முழுவதும் கொஞ்சம் மந்தமாகப் போனது. காலையில் ஒன்பது மணிக்கு முன்னால் ஒரு வாடிக்கையாளரைப் பார்க்கப் போக வேண்டும் என்று அதிகாலையிலேயே எழுந்து அலுவலகம் போய் விட முடிவு. நான்கு மணிக்கு எழுந்து பதிவர் பட்டறைக்காக உழைத்தவர்கள் என்று எழுதி முடித்து விட்டு, ஊற வைத்திருந்த துணிகளைத் துவைத்துப் போட்டுக் குளித்து ஆறரைக்கெல்லாம் அலுவலகத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்து விட்டேன்.

மடல்களுக்கு பதில் அளித்து விட்டு மேற்சொன்ன இடுகையையும் போட்டு விட்டேன். டாடா உடுப்பி ஓட்டலில் இட்லி, பூரி, சக்கரை குறைவா லைட்டா ஒரு தேநீர். சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது வழக்கமாக எட்டரை என்று சொன்னால் ஒன்பது மணி வரை புறப்பட ஏற்பாடே செய்யாமல் இருக்கக் கூடிய நண்பர் எட்டே காலுக்கே தொலை பேசி மணி அடித்து தாம் கிளம்புவதாகவும், பின்னாலேயே வந்து விடுமாறும் சொன்னார். பரவாயில்லையே!

நந்தினி கடையில் தேநீர் கேக்குகளும் - அரை கிலோ, 16 துண்டுகள், 60 ரூபாய்கள் - முறுக்குகளும் வாங்கிக் கொண்டேன். இந்த மாதத்திலிருந்து அலுவலகத்தில் தேநீர்/காபி, தின்பண்டங்கள் கிடைக்க ஏற்பாடு செய்ய முடிவு. பண்டங்கள் வாங்கி வைப்பது ஆரம்பித்து விட்டிருந்தது. சுடு தண்ணீருக்கான ஏற்பாடுகள் நடந்திருக்கவில்லை.

ஒன்பது மணிக்குக் கிளம்பி காலை நெரிசலில் நீந்தி நூம்பல். ஒரு மணி நேரத்துக்குள் திரும்பி விட வேண்டும் என்று திட்டம். போன நோக்கம் அரை மணி நேரத்திலேயே நிறைவேறி விட மற்ற இருவரையும் என் மடிக்கணினியையும் அங்கு பணிக்கு விட்டு விட்டுத் திரும்பி விட்டேன்.

எப்போது எங்கு தாக்குகிறது என்று தெரியவில்லை, ஆனால் தாக்கி விடுகிறது. வலியையும் சோகத்தையும் தனியே தாங்கி விடலாம், மன நிறைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவாவது நட்பு தேவைப் படுகிறது. என்னுடைய சிறந்த நட்பிடமிருந்து திங்கள் கிழமை மாலை பழைய வீட்டு எண்ணிலிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு. யாருமே குரல் கேட்கவில்லை. நாலைந்து தடவை ஹலோ, ஹலோ சொல்லி பதில் இல்லாமல் போகவே வைத்து விட்டேன். அப்போது இருந்தது வாடிக்கையாளர் அறையில் ஆதலால் அதன் பிறகு கூப்பிடவும் இல்லை. நேரம் கழித்துக் கூப்பிடவும் மனம் இல்லை.

அந்தத் தாக்கமும் சேர்ந்து கலக்கியது. முகமெல்லாம் கோணல்கள். இப்போதெல்லாம் உணர்ச்சி வசப்படுதல் அதிகமாகி விட்டிருக்கிறது. உணர்ச்சி வசப்படுகிறோம் என்று அப்போதே உணரவும் முடிகிறது. யாராவது அவர்களது கதைகளைச் சொல்லும் போது, உண்மையான நெஞ்சைத் தொடும் நிகழ்வுகளை விவரிக்கும் போது முகத் தசைகள் நடுங்குவதை நானே உணர முடிகிறது.

அலுவலகம் வந்து சேரும் முன்னால் சமாளித்துக் கொண்டேன். மடிக்கணினி இல்லாததால் வழக்கமான இடத்தில் உட்காராமல் பாட்டுக் கேட்க வசதி உள்ள கணினியில் அமர்ந்து கொண்டேன். முதலில் ஓரிரு இந்திப் பாடல்கள், அப்புறம் தேடிப் பிடித்து ஒருவரின் அடைவுகளில் தமிழ்ப் பாடல்களைக் கண்டு பிடித்தேன். 'பார்த்த முதல் நாளே' பாட்டில் மனம் எங்கேயோ மிதக்க ஆரம்பித்தது.

பத்தரை மணிக்கு தரம் குறித்து பயிற்சி வகுப்பு. தரம் என்றால் என்ன, அதை எப்படி அடைவது, அதற்கு எவ்வளவு காலம் பிடிக்கும் என்று ஆரம்பித்து, கேட்டது மாதிரி சேவையை பழுக்கள் இல்லாது கொடுப்பதோடு நின்று விடாமல் பயனர் எதிர்பார்ப்பை விஞ்சும் அளவுக்கு நமது பொருளும் சேவையும் இருக்க வேண்டும் என்று பேசினோம். லெதர்லிங்க் உலகின் மிகச் சிறந்த நி.வ.தி மென்பொருளாக உருவெடுக்க வேண்டும் என்று இலக்கு வைத்துக் கொண்டோம்.

மாலையில் ஒருவரிடம் இலக்குகள் குறித்துப் பேசும் போது, நமது வாடிக்கையாளர்கள் குறைந்து விலை என்பதாலேயோ, தோல் துறையில் வேறு போக்கில்லை என்பதாலேயோ நம்மிடம் வரக்கூடாது. மிகச் சிறந்த மென்பொருள், மிகச் சிறந்த சேவை, மிகச் சிறந்த பலன்கள் என்பதால் வர வேண்டும். அதற்கு ஒவ்வொருவரும் ஒரு பகுதியை எடுத்து வெறி பிடித்தது போலச் செயல்பட வேண்டும்.

பதினொன்றரை வரை பயிற்சி வகுப்பை முடித்ததும், அடுத்த அமர்வு ஆரம்பிக்க நான் அடுத்த அறைக்குள் அமர்ந்து கொண்டேன். தரக்கட்டுப்பாடு பொறுப்பேற்றுள்ளவரின் தூண்டுதலால் இன்னொரு பயன்படு முறை ஆவணத்தை எழுதி முடித்தேன். அதன் பிறகு லினக்சு மின்னஞ்சல்கள், போஸ்ட்கிரஸ்கியூஎல் மின்னஞ்சல்கள் என்று நேரம் ஓடியது. சோர்வான மன நிலை. அரை மணி நேரம் ஓய்வெடுத்ததும் எல்லாம் ஓடி விட்டது. மதியச் சாப்பாட்டுக்குப் பின் வாடிக்கையாளர்கள் இருவருக்குத் தொலைபேசி பணம் வர வேண்டிய விபரங்களைத் தெரிந்து கொண்டேன்.

அமெரிக்கன் நூலகத்தில் புத்தகங்களைத் திரும்பிக் கொடுப்பதற்கு 13ம் தேதி கடைசி நாள். போன தடவை போல இழுத்துக் கொண்டே போய் விடக் கூடாதே என்று கொஞ்சம் மந்தமாக இருந்த நாளில் முடித்து விட நினைத்தேன். செய்ய வேண்டிய வேலை என்னவோ நிறைய இருந்தது. நேராகப் போய்ப் புத்தகங்களை திருப்பி விட்டு, மார்க் ட்வெயினின் தன் வாழ்க்கைக்கதை, பில் கிளின்டனின் சுயசரிதை, நினைத்ததை சரிவர விளக்குவது பற்றிய புத்தகம், ஆரம்ப கால அமெரிக்கக் குடியேற்றத்தின் போது ஆதிக்க ஆட்சியினரின் கொள்கைகள் குறித்த புத்தகம் என்று எடுத்துக் கொண்டு அவசர அவசரமாக வெளியே வந்து விட்டேன்.

சனிக் கிழமை இரவு திரும்பும் போது அண்ணா சாலை வழியாக தி நகர் போய் வளசரவாக்கம் வரும் போது வினையூக்கி அது தூரம் அதிகமான பாதை அல்லவா என்று கேட்டார். 'ஆற்காடு சாலையில் ஒற்றை வழிப் பாதைக்காகச் சுற்ற வேண்டியிருக்கும், அதைத் தவிர்க்க இப்படிப் போகிறேன்' என்று சொல்லி விட்டாலும் அது உறுத்திக் கொண்டே இருந்தது.

ஞாயிறு மாலை திரும்பும் போது வண்டியில் முத்துக் குமரனும் ஏறிக் கொண்டார், அப்போது ஆற்காடு சாலையிலேயே பயணப்பட்டேன். உண்மையில் திநகர் அருகில் ஒற்றை வழியே இல்லை. ஏதோ சாலைப் பணி நடப்பதால் கோடம்பாக்கம் நோக்கிச் செல்லும் வாகனங்களுக்கு எந்த நிறுத்தமும் இல்லாமல் போகும் வசதி. சில மாதங்களாகவே அப்படித்தான் இருக்கிறது, கவனிக்கவே இல்லை.

நேற்றும் அதே வழியில் வந்து அசோக் நகரிலிருந்து கூட கேகே நகருக்குள் போகாமல், வடபழனி பேருந்து நிலையத்துக்கு அருகாக ஆற்காடு சாலைகக்கு மீண்டும் வந்தேன். வடபழனிக் கடைகளில் ஒன்றில் வெந்நீர் போடும் பாத்திரம் வாங்க வேண்டும் என்று நினைப்பு. மீண்டும் பிக்பசார். சாங்காயில் பார்த்த கேரபோர் போன்றதான கடை, ஒரே தளத்தில் எல்லா விதமான பொருட்களும் பார்வைக்கு வைத்திருக்கிறார்கள். மின் இணைப்பில் வெந்நீர் கொதிக்க வைக்கும் கருவி ஒன்று 499 ரூபாய்க்கு, தேக்கரண்டிகள், தேயிலை, காபி பொடி கூடவே சொந்தப் பயன்பாட்டுக்கு முகம் மழிக்கும் பிளேடுகள்.

பல நாட்களாக மழுங்கிய பிளேடினால் தேய்த்துக் கொண்டிருக்க அரைகுறையான மழிப்பு. இப்போதாவது நேரம் வந்ததே. பொருள் ஒன்று வாங்கினால்் வண்டி நிறுத்த வாங்கிய கட்டணத்தைக் கழித்துக் கொள்வார்களாம். ஆச்சரியமான மகிழ்ச்சி.

அலுவலகத்துக்கு வந்து பால் ஊற்றாமல் முதல் காபியைத் தயாரித்துக் கொண்டேன். இங்கிலாந்தில் பிஎல்சி அலுவலகத்தில் கிட்டத்தட்ட இதை முறைதான், சுடு தண்ணீர், காபி பொடி, தேயிலைப் பைகள், சர்க்கரை மற்றும் பால் பொடி, வேண்டியவர்கள் தயாரித்துக் குடித்து விட்டுக் கோப்பையைக் கழுவி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

மாதாந்திர தனியான கருத்துப் பரிமாற்றங்களில் அடுத்தவரிடம் பேசி முடிக்கும் போது ராணிப்பேட்டையிலிருந்து அழைப்பு. நடந்த வேலைகளைக் குறித்து தகவல்களைப் பரிமாறிய பிறகு நானும் இன்று ராணிப் பேட்டை போவதாக முடிவு செய்து கொண்டோம். இதை முடித்து விட்டுக் குளித்துத் தயாராகிக் கிளம்பி விட வேண்டும், அலுவலகத்தில் தாமதிக்காமல் தொடர்ந்தால் ஏழரை மணிக்கு பேருந்து பிடித்து ஒன்பதரைக்கெல்லாம் போய்ச் சேரலாம். இல்லையென்றால் ஒரு மணி நேரம் வேலைகளை முடித்து விட்டுக் கிளம்பினால் பத்தரை பதினொன்றுக்கு சேர்ந்து கொள்ளலாம்.

பட்டறையின் பின் விளைவுகளாக தோன்றியிருந்த கேள்விகளைக் குறித்த விவாதம் ஆரம்பித்திருந்தது. கீழரையில் கருத்தரங்கு என்று நடத்தியது இனி வரும் நிகழ்ச்சிகளில் தேவை இல்லை என்று தோன்றியது எல்லா அறைகளிலும் கணினிகளை அமைத்து பயிற்சி அளிக்க மட்டும் ஏற்பாடு செய்து விட்டால் போதும். இன்னும் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்காவது, கொள்கை முடிவுகள், திசைகள் குறித்து அரசியலில் நேரம் செலவழிக்காமல் உடனடித் தாக்கம் ஏற்படுத்தும் பணிகளில் மட்டும் ஈடுபட வேண்டும்.

நீண்ட கால நோக்கில் நாம் செய்யும் பணியின் விளைவை அரசியல் கொள்கைகள் மழுங்கச் செய்து விட முடியும் என்றாலும் அவற்றை மாற்றுவது நம் கையில் இல்லாத நிலையில் அதில் நேரத்தையும் மனத்தையும் ஈடுபடுத்துவது தேவையில்லை என்றுதான் தோன்றுகிறது. சக்தி கண்ணன் போல நம்மால் முடிந்த பணிகளைச் செய்து கொண்டே போக வேண்டும். மற்ற உயர் மட்ட விவாதங்களை அப்புறமாகப் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

தோல் துறை புத்தகம் முடிக்க வேண்டியிருக்கிறது. பயிர் வேலைகள் அப்படியே இருக்கின்றன. மனதின் ஆற்றல்களை வேறு திசைகளில் செலுத்த நேரம் இருக்காது.

ஏழு மணிக்கு அப்புறம் நண்பர் வருவதாகச் சொல்லியிருந்தார். மகிழ்ச்சியான ஆச்சரியமாக அவரது துணைவியும் கூட வந்திருந்தார். பேச ஆரம்பித்து மணி பார்க்கும் போது ஒன்பதரை, அவர்களுக்கும் கிளம்ப மனதில்லை, எனக்கும் விட மனமில்லை. ஒரு வழியாக முடித்து விட்டு அடுத்த வேலையைப் பார்த்தோம். மின்னஞ்சல்களுக்குப் பதில் போடாமலேயே வீட்டுக்குப் புறப்பட்டு விட்டேன்.

மாலையிலும் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு கோப்பை காபி. இருந்தும் பத்தே முக்காலுக்கு தியானத்தில் உட்கார்ந்தால் தூக்கம் சொக்கியது. ஒரு கட்டத்தில் ஏதோ காரணத்துக்காக செல்பேசியைக் கையில் எடுத்துத் தூக்க கலக்கத்தில் கீழே விழுந்தது.

வெப் 2.0 பற்றி மக்களுக்குத் தெரியவில்லை என்று செல்லா வருத்தப்பட்டு எழுதியிருந்தார். இனிமேல் அது குறித்து பலரும் கற்றுக் கொள்ளும் படி எழுதப் போவதாகச் சொல்லியிருந்தார். அது தொடர்பாகப் பேச அழைக்கும் போது நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். அப்புறம் பேசும் போது 'இதைத்தான் நான் எப்போதும் சொல்லி வருகிறேன். உங்களுக்கு இருக்கும் புரிதல்களும் அனுபவங்களும் அறிவும் மற்றவர்களுக்குப் போய்ச் சேர வேண்டிய பணிகளே நிறைய இருக்கிறது. அவரது பின்னணி நிறைய பேருக்கு இருக்காது.'

நண்பர் ஒருவர் கொடுத்த கையெழுத்துப் பிரதியான வாழ்க்கை வரலாறு. போன தலைமுறையினர் ஒருவரின் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து ஆரம்பித்து இன்று வரையிலான அனுபவக் கதை. தொழில் முனைவோரின் போராட்டங்கள்தான் எத்தனை வகை. அதைப் படிக்கும் போது பல இடங்களில் மனம் நெகிழ்ந்தது. உள்ளத்திலிருந்து நேர்மையாக எழுதப்பட்டப் படைப்பு. 70 பக்கங்களுக்கும் குறைவாக இருந்தாலும் படிப்பவரை உயர்த்தும் அனுபவ வடிப்பு.

தூங்கி நான்கரை மணிக்கு எழுந்திருந்தேன். அலுவலகத்தில் கருத்துவிளக்கம் பற்றிய புத்தகம், வீட்டில் கிளின்டனின் கதை, பேருந்தில் மார்க் ட்வெயினின் கதை என்று வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைக்குக் காலையில் ஒரு மணி நேரம் செலவழித்து மடல்களுக்குப் பதில் எழுதி விட வேண்டும்.

வெள்ளிக் கிழமை பல்கலைக்குப் போய் நன்றி தெரிவிப்பதாக ஏற்பாடு செய்து விட்டிருந்தோம். அதைக் குறித்து குழுவுக்கு மடல், நிறுவனம் குறித்தான எதிர்காலத் திட்டங்களுக்கு மடல், சில பின்னூட்டங்களுக்கு மறுமொழி என்று முடித்து விட வேண்டும். நிறுவனத்தை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டு செல்லத் தேவையான பணிகளை ஆரம்பித்து விட வேண்டும்.

வாடிக்கையாளரிடம் வாக்குவாதம் செய்யக் கூடாது என்று சேவைத் துறையின் முதல் பாடம். திங்கள் கிழமை அந்தப் பாடத்தை மீறினேன். தயக்கமாக பேச ஆரம்பிக்கும் போது நிறுவன உரிமையாளர் உள்ளதை மறைக்காமல் சொல்லலாம் என்று பச்சைக் கொடி காட்டியதும் போட்டுத் தாக்கி விட்டேன். எல்லோருக்குமே பேச்சடைத்துப் போய் விடும் படியான உண்மை விளம்பல். நேற்றைக்குப் போயிருந்த போது சூழலே மாறியிருந்தது. முழுமையான ஒத்துழைப்பும் வேலையில் ஈடுபாடும் தெரிந்தது.

மாலையில் வேலை முடித்து இரண்டு பேரும் வரும் போது அவர்களுக்கு முன்னமேயே அந்த மேலாளர் பணி நிலவரம் குறித்து மடல் அனுப்பியிருந்தார். எல்லா அறிக்கைகளையும் ஏற்றுக் கொண்டு சிறு சிறு மாற்றங்கள் மட்டும் சொல்லியிருந்தார். அந்தக் குழுவினரின் பணி உணர்வு எதிர்பார்ப்புகளை விஞ்சி மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

நேரமும் முடியப் போகிறது. 1160 சொற்கள்.

சனி, ஆகஸ்ட் 04, 2007

பணமும் வளமும்

ஆகஸ்டு - 2, 2007

புதன் கிழமை வரை வரையறுத்திருந்த கடமைகள் முடிந்து விட்டன. அவற்றின் தொடர்ச்சியாக இன்றைக்கும் நாளைக்கும் வேலைகள் காத்திருக்கின்றன. நாளைக்கு விடுப்பு எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்திருந்தால் முக்கிய வாடிக்கையாளரை ராணிப்பேட்டையில் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைக்கலாம். இன்றைக்கு பத்தரைக்கு இன்னொரு புது வாடிக்கையாளரைப் பார்க்க நேரம் கொடுத்திருக்கிறார். பெரியமேட்டுக்குப் போக வேண்டும்.

முந்தாநேற்று போய் முழுத் தொகைக்கும் காசோலை வாங்கி வந்த பிறகு உலகமே புதிதாகத் தெரிந்தது. எப்போது பார்த்தாலும் கணிசமான தொகை நிலுவையில் வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளர், கேட்டிருந்ததை முற்றிலுமாக கொடுத்து விட்ட பிறகு எதை நினைத்து கவலைப் படுவது என்று தெரியவில்லை. முன்னாள் வெல்ல மண்டிக்காரரான அவர் அடிமட்டத்திலிருந்து முன்னேறியவர். காசு கொடுக்கும் முன்னால் பல முறை யோசிப்பார். அவர் நமக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து பணம் தருகிறார் என்றால் ஏதோ சரியாகச் செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.

நேற்றைக்குக் காலையில் 11.30க்கு ராணிப்பேட்டையில் ஒரு சந்திப்பு. ஒன்பது மணிக்குப் போய்ச் சேர்ந்து விட்டால் இன்னொரு வாடிக்கையாளரையும் பார்த்து விட்டு 11.30 சந்திப்புக்குப் போகலாம் என்று திட்டம். அலுவலகத்திலிருந்து 7 மணிக்குக் கிளம்பத் திட்டம். 7.10 ஆகி விட்டிருந்தது. வளசரவாக்கம் பேருந்து நிறுத்தத்தில் உடனேயே பேருந்து கிடைத்தது. கிளம்பும் முன் அவலுடன் சர்க்கரை போட்டு ஊற வைத்ததை அடைத்திருந்தேன். தாகத்துக்கு தண்ணீர் பாட்டிலும், சஞ்சய் தத், இந்திய கிரிக்கெட் வெற்றி இரண்டையும் கருதி இந்துவே வாங்கிக் கொண்டேன்.

போரூரில் 3 வேலூர் பேருந்துகளை விட்டு விட்டு ஓசூர், பெங்களூர் பேருந்துக்காகக் காத்திருந்தால் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. கடைசியில் 7.45க்கு வந்த இன்னொரு வேலூர் பேருந்தில் வேண்டா வெறுப்பாக ஏறிக் கொண்டேன். எனது பயத்தை உண்மையாக்கும் விதத்தில்தான் அந்தப் பேருந்து ஓடியது வாலாஜா வரும் போது ஒன்பதே முக்கால். பத்து மணிக்குத்தான் இறங்க வேண்டிய இடம். நண்பர் பாவம் ஒன்பதேகாலிலிருந்தே காத்துக் கொண்டிருந்தார். சீக்கிரமாக வர வேண்டும் என்று வீட்டிலிருந்து சாப்பிடாமலேயே வந்திருந்தார். முதல் இடத்துக்குத் திட்டமான நேரம் கேட்டிருக்கவில்லை ஆதலால், அதை விட்டு விட்டே நேராக 11.30 சந்திப்புக்குப் போக முடிவு செய்தோம்.

முதலில் கொஞ்சம் மாவுச் சத்துக் கொடுக்க காலை உணவு. விமல் உணவகத்தில் இட்லி இல்லை. தோசை கேட்டு விட்டு உட்கார்ந்து மடிக்கணினியைத் திறந்து கொண்டேன். சந்திப்புக்காக முன்தயாரிப்பை ஒரு மணி நேரம் செலவிட்டு இன்னும் மெருகேற்றலானோம். தகவல்கள், கருத்துக்கள், வாக்குறுதிகள், திட்டங்களை நுணுக்கமாகத் திருத்திக் கொண்டு, என்னென்ன கேள்விகள் வரலாம், என்னென் பேசி விட வேண்டும் என்று எல்லாவற்றையும் எழுதிக் கொண்டோம். குடிக்க தேநீரும் கேட்டு விட்டுக் கூட்டமே இல்லாத அந்த உணவகத்திலேயே வேலையை முடித்துக் கொண்டோம். உட்கார்ந்து வேலை செய்வதில் மறுப்பு இல்லையே என்ற விடுதிப் பணியாளரை ஒரு தடவை கேட்டுக் கொண்டோம்.

பதினொரு மணிக்குக் கிளம்பி தொழிற்சாலையை அடைந்தோம். இந்தப் பகுதிகளில் பெரிய நிறுவனங்களில் ஒன்று. சந்திக்க நேரம் கொடுத்திருப்பவர் பெருந் தலைகளில் ஒருவர். பத்து நிமிடங்கள் முன்னதாகவே போய்ச் சேர்ந்து விட்டிருந்தாலும், அவர் தாமதமாகத்தான் வந்து பன்னிரண்டரைக்குத்தான் சந்திப்பு. அது வரை அவர்கள் கணினிப் பராமரிப்பு மேலாளரிடம் ஒத்திகை செய்து கொண்டோம். கணினியில் செய்து வைத்திருந்த விளக்கக் கோப்பைப் போட்டுக் காட்டி சரி பார்த்துக் கொண்டேன்.

பத்து நிமிடங்கள் கூட இருக்காது சந்தித்த நேரம். ஏற்கனவே தீர்மானித்து விட்டிருந்தாரா என்று தெரியவில்லை. அந்த குறுகிய விளக்கத்தின் முடிவில் ஓரிரு கருத்துக்களைச் சொல்லி விட்டு நாங்கள் போட்டிருந்த திட்டப்படி வேலையை ஆரம்பிக்கச் சொல்லி விட்டார். அதே குழுமத்தின் இன்னொரு நிறுவனம். இந்த நிறுவனத்தின் பக்கத்து நிறுவனம் என்று இரண்டிலும் ஏற்கனவே விபரங்கள் கேட்டிருந்திருப்பார். ஏதோ கடிகாரம் ஓடுவது போல முதலில் கையைக் குலுக்கி விட்டு உட்கார்ந்தது முதல் கடைசியில் நிறைவாக எழுந்திருக்கும் வரை எந்த ஆச்சரியங்களும் இல்லாமல் அவர் கேட்ட கேள்விகளுக்கெல்லாம் தயாரான பதில்களும், கேட்காத ஆனால் தெரிய வேண்டிய விஷயங்களுக்கும் விளக்கங்களும் சொல்லி விட எதிர்பார்த்த விளைவு கிடைத்து விட்டது.

இது திட்டமிட்டபடி வெற்றிகரமாக ஆரம்பித்துப் போனால் அடுத்து 3-4 மாதங்களுக்கு ஒரு பெரிய வாய்ப்பில் ஓடி விடும்.

அடுத்தடுத்து மூன்று இடங்களுக்கு போனோம். இடையில் மதிய உணவு. பல சாதவகை சப்பாத்தியுடன். குடிக்க மோர், அதிக பாரமில்லாமல் முடிந்து விட்டது.

இடையிடையே கணினிகளுக்காக தொலைபேசி அழைப்புகள். புது வாய்ப்பு குறித்த விவாதங்கள் என்று ஓடியது. மாலையில் கடைசி சந்திப்பை முடித்து விட்டுக் கிளம்பும் போது ஏழு மணி ஆகி விட்டிருந்தது. பசிக்கு விமல் வெதுப்பகத்தில் 50 கிராம் தேநீர் கேக் வாங்கி உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பித்து அப்படியே பேருந்து நிறுத்தத்துக்குப் போய் விட கையில் எடுத்துக் கொண்டு வந்தால் முதலில் தவற விட்டு விட்ட ஒரு தருமபுரியிலிருந்து வரும் வண்டியைத் தொடர்ந்து சேலம் வண்டி. இருக்க வசதியாக இருக்கை. சின்னத்திரை.

விஜய் தனது தந்தையின் நட்புக்காகத் தனது காதலை மறைத்து பிரியாவின் கல்யாண வேலைகள் பார்த்துக் கடைசியில் ஏதோ புகைப்படம் பார்த்து மாப்பிள்ளை வீட்டார் வெளி நடப்பு செய்யும் கட்டத்தில் இருந்தது. பெண்ணின் தந்தை நாசர் தன் வீராப்பை விட்டு மனம் திருந்தி உண்மைக் காதலர்களைச் சேர்த்து வைக்கிறார். அத்தோடு படம் முடிந்தது. விஜய்க்கு ஒரு திரை வசீகரம் இருக்கத்தான் செய்கிறது

அடுத்ததாக திமிரு என்று ஒரு படம். வன்முறை, அடிதடி, செயற்கையான பாத்திரப் படைப்புகள், ஒல்லியான ஆனால் பட்டையைக் கிளப்பும் நாயகன், திமிர் பிடித்த வில்லி என்ற அவ்வப்போது பார்த்த நிமிடங்களின் அவஸ்தை. முதல் அரை மணி நேரம் கண்ணை மூடிக் கொள்ள முடிந்தது. காஞ்சிபுரம் தாண்டி உணவு விடுதியில் நிறுத்தி விட்டார்கள். அதுதான் வாய்ப்பு என்று ஒரு தோசை, ஒரு சப்பாத்தி, 'சர்க்கரை குறைவா லைட்டா' ஒரு தேநீர் என்று முடித்துக் கொண்டேன். வழியெல்லாம் நல்ல மழை. பேருந்து ஓடிக் கொண்டே இருந்தது போலிருந்தது.

குஷ்வந்த்சிங்கின் சிறுகதை தொகுப்பில் இடம் பெற்றிருந்தது கருணாநிதியின் குப்பைத்தொட்டியில் வாக்குமூலம் என்ற கதை. அத்தகைய குப்பைப் புத்திதான் என்றும் இருந்திருக்கிறது!

மற்றபடி நல்லக் கதைத் தேர்வுகள் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஆர் கே நாராயணனின் கதைகள் வரை முடித்து விட்டேன். போரூரில் வந்து இறங்கும் போது ஒன்பதரை. பேருந்து நிறுத்தத்துக்கு நடந்து பேருந்து ஏறி வளசரவாக்கம் வந்து சேரும் போது பத்து மணி இருக்கும்.

பதிவர் பட்டறை ஏற்பாடுகள் கலகலவென்று நடந்து கொண்டிருந்தன. எல்லா மடல்களையும் ஒரு தடவை படித்து நடப்பதைத் தெரிந்து கொண்டு என் பங்கு வேலை விபரங்களை அனுப்பினேன். அப்படியும் உண்மைத்தமிழன் எல்லா பத்திரிகை தொலைபேசி நிறுவனங்களுக்கு அழைப்பிதழ் கொண்டு கொடுத்து விட்டதாகச் சொன்ன தகவலை அனுப்பாமல் விட்டு விட்டிருந்தேன்.

விக்கி பக்கங்களை மாற்ற வேண்டும் என்றால் கணக்கு விபரங்கள் மறந்து போயிருந்தன. புதிதாகப் பதிவு செய்யப் போய், இந்த பெயரில் கணக்கு ஏற்கனவே இருப்பதாகச் சொல்ல, கடவுச்சொல்லை அனுப்ப வேண்டி, அது சரியாக வந்து சேர்ந்தது. அப்புறம் உள்ளே நுழைந்தால் எல்லா அனுமதிகளும் கொடுத்திருந்தார் ரவி. ஆதரவாளர்கள் பக்கத்தில் சேர்க்க வேண்டிய மாற்ற வேண்டியவற்றை செய்தேன். பத்து மணிக்கு கணினி விபரங்களை உறுதி செய்ய சரவணனுக்கும் தொலைபேசி தொந்தரவு செய்தேன்.

பதினொன்றரை மணிக்கு மேல்தான் கிளம்ப முடிந்தது. வீட்டுக்கு வந்து சேரும் போது நள்ளிரவு 12 மணி. கைகால் கழுவி தூங்கும் போது பன்னிரண்டரை. நல்ல கனவுகளுடன் நாலரைக்கு முழிப்பு, அருகிலேயே செல்பேசியில் துயரச்செய்தி.

இன்றைக்குக் காலையில் சீக்கிரமாக அலுவலகம் போய் மின்னஞ்சல்களை அனுப்பி விட்டு, ஒன்பதரைக்கு பெரியமேடு கிளம்ப வேண்டும்.
இன்னும் பத்து நிமிடங்கள் இருக்கின்றன, இப்போதே 987 சொற்கள் முடிந்திருக்கின்றன. முதல் ஓரிரு நிமிடங்கள் நேரம் அமைக்காமல் எழுதியதைக் கழித்து விட்டாலும். மணிக்கு 18 சொற்களுக்கான கணக்கு இன்றைக்குக் கிடைத்து விடும் என்று தோன்றுகிறது.

வீட்டில் குளிக்க, துணி துவைக்க சோப்பு தீர்ந்து விட்டது. தோசைக்கு எண்ணெய் தடவ வசதியாக மூடியுடன் கூடிய சிறு பாத்திரம், உயர் அழுத்தக் கலனில் உருகிப் போயிருக்கும் பாதுகாப்பு வளையத்துக்கு மாற்று இவையும் வாங்க வேண்டும். குடிக்க சுடுநீரில் கலக்க பொடி ஏதாவது வாங்க வேண்டும். காம்ப்ளான் வாங்கியது ஏழெட்டு நாளுக்குத் தாக்குப் பிடித்தது. 60 ரூபாய்க்கு 10 கோப்பைகள் என்றால் ஒரு கோப்பைக்கு 6 ரூபாய். வேண்டுமானால் எதை வேண்டுமானாலும் நியாயப்படுத்திக் கொள்ளலாம், சூடான பானம் குடிப்பது உதவத்தான் செய்கிறது.

போச்சு மின்சேவை. நம்ம வீட்டு இணைப்பு மட்டுமா அல்லது எல்லா இடங்களிலுமா என்று தெரியவில்லை. வீட்டில் வேறு என்ன தேவைப்படுகிறது என்று யோசித்து வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். வாங்கி வைத்துப் போயிருக்கும் தோசை மாவும், தயிரும் இருக்கின்றன். இன்னொரு தோசை மாவு பொதி வாங்கிக் கொள்ளலாம். கடைக்குப் போய் வந்து விட்டுக் குளித்துத் தயாராகி, சாப்பிட்டு விட்டுக் கிளம்ப வேண்டியதுதான். 8 மணிக்குக் கிளம்பி விடலாம் என்று தோன்றுகிறது.

இன்றைக்கு அலுவலகத்திலும் வேலை உண்டுதான். இது வரை 1127 சொற்கள் நிரம்பியிருக்கின்றன. எஞ்சியிருக்கும் நேரத்தில் எழுபது சொற்கள் அடித்து விட்டால் நிமிடத்துக்கு 20 சொற்கள் வந்து விட்டோம்தான். அப்படி அடிக்கா விட்டாலும் 57 நிமிடங்களில் 1140 சொற்கள் என்று 20 wpm ஆகி விட்டது. இந்த வேகத்தைப் பற்றி ஏன் இவ்வளவு கவலை? பத்து ஆண்டுகள் பழக்கத்தை மாற்றிக் கொண்டு விட்டோமே, எப்படி முடியுமோ என்ற அக்கறைதான். சோடை போகவில்லை. ஆரம்பித்த இரண்டு மாதங்களுக்குள் 20 சொற்கள் தொட்டாச்சு. பழைய முறையில் 20 தொட்டிருக்கவே முடியாது என்றுதான் நினைவு. இது இத்தோடு நின்று போகப் போவதில்லை. இனி வரும் மாதங்களில் 30, 40 என்று மனதின் வேகத்துக்கு தட்டச்சிடுதலும் ஒத்துழைக்கும்.

பட்டறையில் அடிபடும் இரும்பு

வியாழக் கிழமை ஒரு வாடிக்கையாளர், நேற்று வெள்ளிக் கிழமை ஒருவர். ஏதோ அரை மணி நேரம் பேச வேண்டும் என்று நினைத்துப் போனால். நாள் முழுவதும் ஓய்வது வரை விவாதித்து விட்டுத் திரும்பினோம். இனிமேல் இப்படித்தான் ஒவ்வொரு நிறுவன உரிமையாளரும் பிடித்துக் கொள்ளப் போகிறார்கள் என்றால் நேர வரையறைகளை பெரிதளவு மாற்றி விட வேண்டும்.

வியாழக் கிழமை பார்த்தவர் முதல் சந்திப்பு. நண்பகல் 12 முதல் நான்கு மணி வரை பேசிக் கொண்டிருந்தார். கடைசி அரை மணி நேரம். அவரது நேரம் போதாமை பற்றியும், எப்படி அவர்கள் தொழிற்சாலையில் அவரைச் சந்திக்க வருபவர்கள் 4-5 மணி நேரம் காத்திருந்து விட்டு சந்திக்க முடியாமல் போவார்கள் என்றும் சொல்லி, இப்படி உங்களுடன் 4 மணி நேரம் செலவழித்தது அரிதானது என்று விளக்க முயன்றார். பேச்சின் நடுவில் அவரது மேலாண்மை சிந்தனைகள் தூண்டி விடப்பட்டு அதைப் பற்றி 1 மணி நேரம். கடைசியில் பிரிய மனமின்றி வழி கொடுத்தார்.

அதற்குள் பசியில் குடல் துடித்திருந்தது. அதிகாலையில் எழுந்திருக்கும் போது குறுஞ்செய்தியில் ஆசிப்பின் மனைவியின் மரணச் செய்தி. ஏழரைக்குக் கிளம்பி அங்கு போய் விட்டு வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டு விட்டு அலுவலகம் போய்ச் சேர்ந்து, அங்கிருந்து பெரியமேடு. அதன் பிறகு 5 மணிக்குத் திரும்பி வந்துதான் சாப்பாடு. முந்தைய நாள் ராணிப்பேட்டைக்குப் போய் வந்து இரவு 12 மணி வரை தூங்காமல் விழித்திருந்த தாக்கம் வேறு, ஏதோ நோய் பிடித்தவனாகக் காட்டியது.

சீக்கிரமாக வீடு திரும்பு எட்டரை மணிக்குத் தூங்கி விட்டேன். அடுத்த நாள் சந்திக்க நேரம் கிடைத்து விடக் கூடாதே என்று வேண்டிக் கொண்டே மின்னஞ்சல் போட்டிருந்தால் அவரும் எந்நாளும் இல்லாத திருநாளாக உடனேயே வரச் சொல்லியிருந்தார். அதனால் இன்னொரு முறை பயணத்துக்குத் திட்டம். காலையில் 11 மணிக்குச் சந்தித்து விட்டு மதியச் சாப்பாட்டுக்கு முன் திரும்பி சென்னை வந்து விடலாம் என்று திட்டம்.

எழுந்திருக்கும் போது நாலரை மணி. புத்தகங்கள், நாளிதழ்களை அடுக்கி வைத்து, தரை தூத்து, துணி துவைத்து பாத்திரங்களைக் கழுவி, குளித்து கிளம்பும் போதே ஏழரை மணி. அலுவலகத்தில் மின்னஞ்சல்களை மேய்ந்து விட்டுத் தயாரித்து வைத்திருந்த விற்பனை ஆவணத்தையும் கைப்பற்றி விட்டு போரூர் வந்து நின்றால் அரை மணி நேரத்துக்கு வேலூர் பேருந்துகள் கண்ணில் படவே இல்லை. படிப்பதற்கு ஆனந்த விகடனும், குஷ்வந்த் சிங் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகளும். குஷ்வந்த் சிங்கின் சாக்கடை எண்ணங்களுக்கு அடையாளமாக தொகுப்பு பல்வேறு இந்தியப் பகுதி எழுத்தாளர்களாகப் பார்த்து அவர் பொறுக்கி எடுத்த சிறுகதைகள்.

11 மணி சந்திப்பு என்று திட்டமிட்டிருக்கு பத்தரைக்கு வாலாஜா. வெங்கடேஸ்வரா பவனில் இட்லி, வடை. கிளம்பும் முன் டாடா உடுப்பியில் இட்லி, பூரி, தேநீர் சாப்பிட்டதற்கான பின்னொட்டு இது. மதியமும் அப்படி இரட்டைச் சாப்பாடு.

பதினொரு மணிக்குப் பார்த்துப் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது மதிய பிரார்த்தனைக்குப் போக நேரமாகி விட்டது அவருக்கு. அது வரை பேசியதன் தொடர்ச்சியை விட மனமில்லாமல், மதியமும் வந்து பார்க்க முடியுமா என்று கேட்டார். அரை மனதாக, வாய்ப்பை விட்டுக் கொடுக்காமல் இரண்டரை மணிக்கு வருவதாகச் சொல்லி விட்டேன், வழக்கமாக சில நிமிடங்கள் சந்திக்கும் போது அளந்து வார்த்தைகளை விடும் இவர் அவ்வளவு வருந்திக் கேட்கும் போது தட்டிக் கழிக்க மனமில்லை.

இடை நேரத்தில் வேலை நடந்து கொண்டிருக்கும் இன்னொரு நிறுவனத்துக்குப் போய் விட்டு எலுமிச்சை சாதம், வடை சாப்பிட்டு விட்டு மோர். திரும்பு மதியச் சந்திப்புக்கு வந்தால் அங்கு கணினிப் பிரிவு மேலாளர் 'உங்களுக்காகத்தான் சாப்பிடாம காத்திருக்கேன்' என்று வலுக்கட்டாயமாக இன்னொரு சுற்று அவர்கள் உணவையும் தொட்டுப் பார்க்க வைத்து விட்டார். ஆற்காடு பகுதி இசுலாமியர்களின் விருந்தோம்பல் இந்தக் காலத்தில் அதிசயமானதுதான்.

இரண்டரை என்று காத்திருந்து பேச ஆரம்பிக்கும் போது மூணே முக்கால் அடித்து விட்டது. ஆறரை மணி வரை நீண்டது. வெள்ளிக் கிழமை மாலை சொந்த வேலைகளை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு நாங்கள் தூக்கி எறிந்த குண்டுகளை உள்வாங்கிக் கொண்டார். என்ன சாத்தியம் என்பதைப் புரிந்த பிறகு வந்த ஆர்வம், அதற்கு என் ன கட்டணம் கேட்கிறோம் என்று தெரிந்ததும் வேறு திசையில் திரும்பி விட்டது.

ஓரிரு ஆண்டுகள் முன்பு அப்படி ஒரு சூழலை உருவாக்கவே முடிந்திருக்காது. அப்படி உருவாக்கியிருந்தாலும் அவர் வீசிய ஏவுகணைகளில் ஆரம்பத்திலேயே கையைத் தூக்கி விட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். நேற்றைக்கு கடைசி ஒரு மணி நேர் பூனை எலி விளையாட்டாக விலை பேரம் பேசல். வேறு கோணத்தில் ஆதரவு ஒப்பந்தம் தயாரிக்க ஒப்புக் கொண்டு எழுந்தோம்.

அவர்கள் குழுமத்தின் இன்னொரு நிறுவனத்தில் இவர்களுக்கு விற்ற விலையைப் போல் பல மடங்கு விலை சொல்லியிருந்தோம். இவர்களுக்கு மேல் வேலைகளுக்கு முதல் விலையை விட சில மடங்கு கட்டணம் பேச ஆரம்பித்திருந்தோம். வாங்கிய பொருளை விட அதற்கு சேவைக்கு இவ்வளவு விலையா என்று ஆரம்பித்தார். அது முன்னும் பின்னுமாக போய் ஓய்ந்த பிறகு, செல்பேசி வாங்கிய விலையை விட மாத பயன்பாட்டுக் கட்டணம் அதிகம்தானே என்று போட்டு வைத்தேன்.

மாலை இருட்டுக்குப் பிறகு வெளியே வந்து பேருந்து பிடித்து ஒன்பதரைக்கு அலுவலகம் வந்து பார்த்தால் புதிதாக விலை சொல்லியிருந்த அவர்கள் குழும நிறுவனத்திலிருந்து ஏன் எங்களுக்கு மட்டும் அதிக விலை என்று விளக்கம் கேட்டிருந்தனர். வரும் வழியிலேயே இந்த பணி முறைக்கு மூலகர்த்தாவிடம் பேசியிருந்ததில் எந்த மாதிரி பதில் அளிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அந்தப் பதிலை முறையாக எழுதி அனுப்பி விட்டு, மின்னஞ்சல்கள், அதிக நேரம் ஆகி விடாமல், பத்து மணிக்குக் கிளம்பி 11 மணிக்குத் தூங்கி விட்டேன்.

குளியலறையில் கை கழுவும் தொட்டியும், கழிவுத் தொட்டியும் மஞ்சளடிக்க ஆரம்பித்திருப்பதாகப்பட தூங்கும் முன் ஹார்பிக் போட்டு வைத்துக் கொண்டேன். இன்னும் சேர்ந்திருந்த துணிகள், தலையணை உறைகளை ஊற வைத்தல். வழியில் குடிக்கத் தண்ணீர் கொண்டு வரச் சொல்லி வாங்கிக் கொண்டதில். நேற்று போல தண்ணீர் குடிக்காமல் காலையை கழிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள முடிந்தது.

நேற்றைக்கு சென்னையிலேயே இருந்து பட்டறை வேலைகளில் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் நடக்காமல் போனது. இன்றைக்காவது காலையில் பணிகளைத் திட்டமிட்டு விட்டு சந்திக்க வரப் போகும் ஒருவரைச் சந்தித்து விட்டுக் கிளம்ப வேண்டும். வினையூக்கியும் வந்து விடுவதாகச் சொல்லியிருந்தார், போகும் போது அவரையும் அழைத்துக் கொள்ளலாம், வேண்டும் என்றால் மாலை பிரஞ்சு வகுப்பிற்குப் போகாமல் இருந்து விடுவதாகச் சொல்லியிருந்தார்.

சரவணன், தம்பிக்கு கல்லூரியில் சேர்க்கும் பணிக்காக கோவையில். நாமக்கல் சிபி வேலைப் பளு காரணமாக ஞாயிறு வர முடியாது. செல்லா வந்து தொலைபேசுவதாகச் சொல்லியிருந்தார். நாகூர் இஸ்மாயில் வெள்ளிக் கிழமை வந்து விடுவதாகச் சொல்லி இன்னும் தகவல் இல்லை.

சிபி ஊழியர் நேற்றைக்கே கம்பியில்லா இணைய இணைப்பு கொடுக்கப் பட்டு விட்டதாகச் சொன்னார். சிபிக்கு விளம்பரமாக என்ன வைக்க வேண்டும் என்று இன்னமும் தகவல் கொடுக்கவில்லை. அமெரிக்கா நாராயணன் நடத்தும் ICM நிறுவனத்திலிருந்து கணினிகள் கம்பியில்லா வலையமைப்புக்குத் தயாராக இன்று மாலை வந்து சேர்ந்து விடும். வளாகத்துக்குப் போய் இன்று வேலைகளை ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

நேற்று வரை பதிவு செய்திருந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 300ஐ நெருங்குகிறது. அதில் சிலர் வராமல் இருக்கலாம், சிலர் நண்பர்களை அழைத்து வரலாம்.

மடற்குழு உரையாடல்கள் கலகலவென்று போகின்றன. நேற்றைக்கு 900 மடல்களைத் தாண்டி விட்டதாக ரவி எழுதியிருந்தார். பல்வேறு வகைப்பட்டவர்கள் ஒரே மாதிரியான நோக்கத்தோடு ஒரு பொதுவான பணியில் ஈடும்படும் போது வெளிப்படும் ஆக்க சக்தி அற்புதமானது. ழ கணினியின் போது உணர்ந்த, உறுப்புகளின் தொகுப்பு தனித் தனி ஆற்றல்களின் கூட்டலை விட பல மடங்காக இருக்கும் அதே குழு முயற்சி இங்கும். ஒவ்வொருவரும் ஒரு பக்கத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்க தேர் ஓட ஆரம்பிக்கிறது. இழுக்கும் ஒவ்வொருவரும் முழுப் பலத்தோடு வடத்தை இழுத்தாலும் சிலரின் முயற்சிக்குப் பலனும் தாக்கமும் அதிகம். அதனால் யாரும் சின்ன உதவிகளை குறைத்து மதிப்பிட்டு விடுவதில்லை.

கடந்த ஒரு வாரமாக மணிக்கு 20 சொற்களைத் தொட்டாச்சு. இன்னும் ஒரு மாதத்தில் 25, அப்புறம் 30 என்று தாவிக் கொண்டே போகலாம்.

ஆரம்பித்த வேலைகளை அந்தரத்தில் விடுவதில் கெட்டிக்காரனாகி விட்டேன். பயிருக்கு இடம் எங்கே, தோல் புத்தகம் எங்கு நிற்கிறது, மரம் வளர்ப்பது என்ன ஆனது, நி.வ.தி குறித்த தொடர் அப்படியே நிற்கிறது. மாவோ சே துங்கின் எழுத்துக்களை முடிக்கவில்லை. செய்ய வேண்டியது ஏராளம். நேரம் 24 மணி தானே இருக்கிறது. தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்படும் பழக்கம் வர வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் சரி சொல்லி விட்டு முழிக்காமல் எது முடியுமோ அதை மட்டும் ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதற்காக உப்புச் சப்பற்ற வேலைகளை முதலில் போட்டு விட்டு முக்கியமான வேலைகளுக்கு இடம் இல்லாமல் போய் விடக் கூடாது.

பாலமுருகன் என்று எழுத்தாளர், போராளியின் வாழ்க்கை பற்றி விகடனில் எழுதியிருந்தார்கள். அடுத்த இதழ் சிறப்பு ஆரம்பிக்கும் முன் பெரும்பாலான தொடர்களை நிறுத்தி விட்டார். பிரகாஷ் ராஜ், கற்றதும் பெற்றதும், கோல், ராமகிருஷ்ணன் பகுதிகளை நிறைவு செய்து விட்டார்கள். வர வர நல்ல விழிப்புணர்வுக்கான கட்டுரைகள் வெளி வருகின்றன.

தமிழகத்தின் பொற்காலம் தொடங்கும் நேரம் என்று படுகிறது. இளைஞர்களின் முதியவர்களின் அக்கறை, விளிம்பு நிலை மனிதர்களின் குரல்கள். திருமாவளவன் முதலமைச்சராக வரும் போதுதான் தமிழகம் உண்மையான முன்னைற்றப் பாதையில் அடி எடுத்து வைக்கும் என்று யாரோ எழுதியிருந்தது உண்மைதான் என்று படுகிறது. அவர் அப்படி, இப்படி என்று சொல்லும் முன், அவர் பிரதிநிதியாக நிற்கும் சமூகங்களின் ஒடுக்கப்பட்ட சக்திகள்தான் இந்த மண்ணை முன்னைற்றப் பாதையில் செலுத்த முடியும் என்பது உறுதி.

பெரியோர் என வியத்தலும் இலமே, சிறியோன் என்று இகழ்தலும் இலமே என்று ராமச்சந்திரன் உஷா நுனிப்புல்லில் எழுதி வைத்திருப்பார் அத்தகைய மக்கள் பண்பாடு வளர வேண்டும். ஆட்சியாளர் பயணிக்கும் போது உச்சி விளக்கோடு வாகனங்கள், கெடுபிடிகள் மக்களாட்சிக்கு அவமானம். மக்கள் சேவகனாக மக்களோடு கலந்து போக முடியாதவர்கள் ஆட்சிப் பொறுப்பில் ஏற வேண்டாம். எங்காவது கோட்டை கட்டிக் குடியேறிக் கொள்ளட்டும்.

வேட்டிக் கட்டிக் கொண்டு போனால் உள்ளே விடமாட்டேன் என்கிறார்கள், அவமதித்தார்கள் என்ற செய்தியைக் குறிப்பிட்டார் அமெரிக்கா நாராயணன். கிழக்கு பதிப்பகம் சார்பில் கணிச் சுவடி 1000 பிரதிகள் அச்சடித்து விட்டார்கள்். அவரிடம் அனுமதி கேட்டு கிழக்குப் பதிப்பக விளம்பரத்தோடு, அது இல்லாமல் என்று இரண்டு பிடிஎஃப் கோப்புகளையும் இலவசமாகத் தகவிறக்க அளிக்கலாமா என்று முடிவு செய்யலாம். தகவிறக்கி இலவசமாக வினியோகிக்க அனுமதியோடு விருப்பமும் ஆர்வமும் உடையவர்களை அச்சடித்து வினியோகிக்கக் கேட்டுக் கொள்ளலாம்.

செவ்வாய், ஜூன் 19, 2007

வலைப் பதிவுகள்

தூக்கத்துக்கு முந்திய மூன்றாவது எழுத்துப் பகுதி. இன்று காலையில் ஒன்று, மதியம் ஒன்று என்று இரண்டைத் தொடர்ந்து இது மூன்றாவது மணி நேரம். காலையில் எழுதும் போது ஒரே ஒரு இடைவெளி, மதிய எழுத்தின் கடைசிப் பகுதி முழுவதும் விழுங்கப்பட்டு விட்டது.

நான் இல்லாத நேரத்தில் வரிசையாக பின்னூட்டங்கள் நிரம்பியிருந்தன. அரவிந்தனின் இடுகைக்கு பதிலளித்ததுடன் நேசகுமாருக்கும் ஒரு இடி இடித்தேன். ஓகையின் நேர்மையான கேள்விகளுக்கு பதில் அளித்தேன். மொழியைப் பொறுத்த வரை, கோயில்களைப் பொறுத்த வரை அரவிந்தனுக்கும் அவர் சார்ந்த இயக்கத்துக்கும் நேர்மையான பதில் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது.

குமரி மைந்தன் ஐயாவின் பதிவில் நீளமான அவருக்கே உரிய ஆணித்தரமான கருத்துக்களோடு பதிவு. வரலாற்று நிகழ்ச்சிகளில் என்ன நடந்திருக்கலாம் என்று பின்னணியை ஊகித்து எழுதியிருந்தார். இந்துத்துவா இயக்கங்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் கருத்துப் போக்கு. அசுரன், ராஜா வனஜ் போன்றவர்களும் இந்துத்துவா குறித்த பதிவுகளை எழுதியிருந்தனர்.

'நான் இந்து, இந்துக் கடவுளரைக் கும்பிடுகிறேன். ஆனால் சமஸ்கிருதத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது, ஏற்றத் தாழ்வுகளை ஒத்துக் கொள்ள முடியாது' என்பதுதான் பெரும்பான்மை மக்களின் நிலையாக இருக்க வேண்டும்.

அசுரன் தனது வழக்கமான பாணியில் பாரதியைத் தாக்கி எழுதியிருந்த இடுகையிலும் நிறைய எதிர்வினைகள். மலர்மன்னன் பாரதியின் கருத்துக்களை இந்துத்துவாவுக்கு ஆதரவாகப் பயன்படுத்தியதைத் தொடர்ந்து இவர் எழுதியிருக்கிறார். ராஜாவனஜ் கோல்வால்கர் குறித்து காட்டமான இடுகை ஒன்றை போட்டிருந்தார்.

அடுத்த வார நடவடிக்கைகளை ஓரளவு திட்டமிட முடிந்தது.

தட்டச்சிட்டு தட்டச்சிட்டு கை வலிக்க ஆரம்பித்து விட்டது. அதுவும் மேசையில் கைகளுக்கு ஓய்வு கிடைக்காது நிலையில் தட்டச்சு செய்வது அயர்வைத் தருகிறது. மடியில் வைத்துக் கொள்வது வசதியாக இருக்கும். ஆனால் கணினி கிளப்பும் சூட்டினால் உடல் பாதிக்கப்படலாம் என்கிறார்கள்.

இன்றைக்கு மூக்கு முட்டச் சாப்பிட்டும் எந்த விதமான அமிலம் எதிர்த்து வரும் தொந்தரவு இல்லாமல்தான் இருக்கிறது.

உணவு தருபவர்களிடம் பேசி மேம்படுத்தச் சொல்ல வேண்டும். அந்த அம்மா வேறு ஏதோ சேவை நிறுவனத்தில் சேர்ந்து கொள்வதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள். என்ன ஆச்சு என்று தெரியவில்லை. நாளில் இருபத்தி நான்கு மணி நேரத்துக்கும் அலுவல் திட்டமிட்டுக் கொண்டால் பலனுள்ள வாழ்க்கையை நடத்திச் செல்லலாம்.

கோவையில் வலைப்பதிவர் முகாமிற்குப் போக வேண்டுமா வேண்டாமா என்று கருத்து வேறுபாடுகள். யாரும் இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை போலிருக்கிறது. கோவையிலேயே இருக்கும் பதிவர்களும் கலந்து கொள்வார்கள். இன்னும் பொது மக்களையும் வர வைத்தால் பலனுள்ளதாக இருக்கும்.

நிகழ்ச்சிகளை பதிவு செய்து இணையத்தில் வெளியிடப் போவதாகவும் சொல்லியிருந்தார். சென்னையில் தமிழ் பதிவர் முகாம் நடத்தலாம் என்பதற்கு இது நல்ல நேரம் என்று சொன்னார். இந்த சந்திப்பில் நிறைய பேர் கலந்து கொண்டு உருப்படியாக பேசிக் கலைந்ததில் ஏற்பட்டுள்ள உந்துதல் நல்ல திசையில் போகிறது. இந்த மூலதனத்தைப் பயன்படுத்தி புதிய பணிகளைத் தொடங்கலாம்.

ஆஸ்திரேலியா கோப்பை வென்றது பற்றி ஆசிப் மீரானிடமிருந்து நகைச்சுவை பதிவு ஒன்று. மேற்காசியாவில் இருக்கும் இஸ்லாமிய நண்பர்கள் சீக்கிரம் உணர்ச்சி வசப்பட்டு வார்த்தைகளைக் கொட்டி விடுகிறார்கள். மதம் மாறி விட்டாலும் இந்தியாவின் எதிர்காலத்தில் தமக்கு இருக்கும் பொறுப்பை நினைத்து இந்து மதத்தை சாடவும் செய்கிறார்கள்.

கோயிலில் சமஸ்கிருதம் தெரியாதவனை வெளியில் நிறுத்தி வைப்பதால்தான் ஒரு தயக்கம் ஏற்பட்டது. என்னைப் பொறுத்த வரை கோயில் என்ற ஒன்றே தேவையில்லை. எங்கும் நிறைந்த இறைவனை கோயிலில் போய்தான் தரிசிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. ஆனால், பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் நம்பிக்கையுடன் போகும் கோயில்களில் சமதர்மம் நிலவ வேண்டும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இந்துக் கோயில்களின் வடிவமைப்பே சாதிப் பிரிவுகளை வலியுறுத்தத்தான் என்று குமரிமைந்தனும், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்து கோவில்களில் சட்டையைக் கழற்ற சொல்வது பனை ஏறிக் காய்த்த மார்புடைய மக்களை அடையாளம் கண்டு வெளியில் நிறுத்தத்தான் என்று இன்னொரு பதிவிலும் எழுதியிருந்தார்கள்.

எப்படியிருந்தாலும் கோவில் என்ற அமைப்பு சமூகத்தில் முக்கிய பங்கு ஒன்றை வகிக்கும் போது அங்கு பின்பற்றும் முறைகள் சமூக முன்னேற்றத்துக்கு உகந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் யாருக்கம் கருத்து வேறுபாடு இருக்க முடியாது.

மை ஃபிரண்ட் என்ற மலேசிய பதிவர் மலாய மொழி பாடம் சொல்லித் தரும் பதிவை ஆரம்பித்துள்ளார். வகுப்பில் ஒரு ஆசிரியை மாணவர்களுக்கு கற்பிப்பதாக நகைச்சுவை ததும்ப பாடங்கள், கற்றுக் கொள்ளத்தான் பொறுமை போய் விட்டிருக்கிறது. சிலருக்கு இயல்பாகவே இருக்கும் இன்னொரு மொழி கற்கும் திறமை எனக்கு இல்லைதான்.

மகனை கல்லூரியில் சந்திக்க வரும் பணக்கார அப்பாவின் கதை ஜான் ஓ ஹாராவினுடையது. அதே கதையில் கல்லூரி பேராசிரியர் தனது அப்பாவுடன் நல்ல நட்புடன் இருந்ததைச் சொல்கிறார். கதையில் வரும் மகன் அப்பாவைப் பற்றி இல்லாததும் பொல்லாததும் அம்மாவிடம் சொல்லி அவர்கள் திருமண வாழ்க்கையைக் குலைத்து விடுகிறான். காரணம் கேட்டால், அப்பா அவனது அம்மாவைச் சரியாக நடத்தவில்லை என்கிறான்.

இன்னொரு கதையில் புற்று நோய் வந்து நாள் குறிக்கப்பட்ட முதியவர் அதை எப்படி எதிர் கொள்கிறார் என்ற உரையாடல். எல்லா கதைகளிலும் உரையாடல் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. ஒரே ஒரு கதையில் மட்டும் வலிந்து புனைந்ததாகத் தோன்றியது. மற்ற எல்லா கதைகளிலும் இயல்பான உரையாடல்கள்.

100 டாலர் கூலிக்கு பியானோ வாசிக்க கூட்டி வந்தவன் அடாவடியாக நடந்து கொள்ள கையில் ஒரு கம்பையும் விளக்கையும் கொடுத்து பனிமூட்டத்தில் நடக்க விட்டு விடுகிறார் ஒரு பிரபல நடிகர். இன்னொரு கதையில் தன்னிடம் கொள்ளை அடித்தவன் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டு விட்டான் என்று கேட்டதும் அது வரை அவன் துப்பாக்கியால் சுட்டு விட்டிருந்தால் என்று நடுங்கிக் கொண்டிருந்தவரின் எதிர்வினை அவரது மனைவிக்கு வினோதமாகத் தோன்றுகிறது.

செய்கின்ற தவறுக்கு கொல்வது சரியில்லை என்ற கருத்தை வேறு இடங்களிலும் சொல்லியிருந்தார் இவர். இயகோக்கா என்னவோ ஜான் ஓ ஹாரா மென்மையான கிளுகிளுப்பு கதை எழுத்தாளர் என்ற பாணியில் எழுதியிருந்தார். வயது வந்து விபரம் தெரிந்து பிறகு ஜான் ஓ ஹாரா படைப்புகளை அவர் படித்திருக்க மாட்டார் என்று தோன்றுகிறது.

இத்தாலியர்கள் எல்லோரும் ஏமாற்றுக் காரர்கள் என்று ஒரு முட்டாள்தனமாக எண்ணம் முளைத்து வேரூன்றியிருக்கிறது. அதற்கு ஒரு வழி செய்ய வேண்டும்.

தாமஸ் ஹாரிஸ் எழுதிய ஹானிபல் கதையில் ரோமில் லெக்டர் வசிப்பது குறித்த சம்பவங்களில் இத்தாலி குறித்து நல்ல அனுபவங்கள் படித்திருக்கிறேன். அதில் கூட அங்கத்திய காவல் துறை அதிகாரியின் ஊழல் போக்கு என்று அதை சமப்படுத்தும் பகுதிகளும் உண்டு.

இப்போது கிளம்பும் முன்னர் இணையத்தில் ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டுக் கிளம்ப வேண்டுமா இல்லையா என்று முடிவு செய்து கொள்ள வேண்டும். ஏதாவது செய்திகள், மடல்கள் வந்திருந்தால் பதிலளித்து விட்டுப் போகலாம்.

வீட்டுக்குப் போனதும் அறையில் கொசு மட்டியை இயக்கி விட வேண்டும். இல்லை என்றால் கொசுத்தொல்லையில் தூக்கம் கெடுவதுதான் மிச்சமாகும். நாளைக் காலையில் இருக்கும் சோற்றில் உப்பைப் போட்டுச் சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம். கூடவே ஓட்சு கஞ்சியும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். குளிர் பெட்டி இல்லாமலேயே காலம் ஓடத்தான் செய்கிறது.

எந்த நிலையிலும் உறுதியாக நமது நிலைப்பாட்டினை திரும்பத் திரும்பச் சொன்னால் திட்டல்களும் கிண்டல்களும் என்ன செய்து விட முடியும்.

இனிமேல் உருப்படியான பதிவுகளிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டும். பொருளாதாரம் பற்றி தொகுப்பு சுட்டியை இன்னும் அனுப்பவில்லை. இப்போது இணைத்தால் அதைச் செய்து விட வேண்டும். கண் சொக்கஆரம்பித்துள்ளது.

ஏப்ரல் 29, 2007 (3)