- புத்தகப் பைத்தியம்
'நான் செத்துக் கிடந்தாலும் இவனுக்கு அழ நேரம் இருக்காது. அப்பவும் ஒரு பொத்தகத்தை வச்சுக்கிட்டு உட்கார்ந்திருப்பான்' எங்க அம்மா மனம் வெறுத்துச் சொல்லுமளவுக்கு புத்தகங்களில் மூழ்கியிருப்பேன். படிப்பதில் மூழ்கிப் போய் புத்தகக் கையோடு சிரித்துக் கொண்டிருப்பது கூட நடக்கும். குறிப்பாக சாவியின் வாஷிங்டனில் திருமணம் படிக்கும் போது சிரித்து சிரித்து அருகில் இருப்பவர்களை நோகடித்திருக்கிறேன். - சட்டம் பேசுவது
சின்ன வயதில் விளையாடத் திறமை போதாது. எங்கள் பகுதியின் அதிகாரப் பூர்வ ஸ்கோரர் என்று குட்டைச் சுவரில் உட்கார்ந்து கொண்டு சட்டமும் பேசிக் கொண்டிருப்பேன்.
இப்போதும் சாலையில் போகும் போது, 'என்னது இது இவ்வளவு வேகமா போறான்' 'என்னது இது சிவப்பு விளக்கை மதிக்காமல் போறான்' 'என்னது இது பொது இடத்திலேயே துப்புறான்' என்று அன்னியன் அம்பி பாணியில் மனதுக்குள் புலம்புவதும், வெளிப்படையாக பேசுவதும் நடந்து வருகிறது. - பிடிவாதம்
கொண்டதை விடா என்ற மூர்க்கம் உண்டு. ஏதாவது ஒன்றை ஆரம்பித்து விட்டால், ஏதாவது ஒன்றை ஏற்றுக் கொண்டால் என்ன சோதனை வந்தாலும், என்ன துயரங்கள் வந்தாலும் விடாமல் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பது. எல்லாக் கதவுகளும் மூடப்பட்டு, கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே தள்ளப்பட்டு, அல்லது இதற்கு மேல் தொடரவே முடியாது என்று ஆனால்தான் மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்வது. - உடை உடுத்தல்
'எனக்கு மரியாதையா, எனது உடைக்கு மரியாதையா' என்று சோம்பேறித்தனத்துக்கு சமாதானம் செய்து கொண்டு நைந்த தேய்க்காத சட்டை, பழைய செருப்பு என்று கல்லூரி நாட்களில் கடுப்படித்திருக்கிறேன். வேலைக்குப் போக ஆரம்பித்த பிறகு வேறு வழியில்லாமல் தேய்த்த உடைகளும், சரியான காலணிகளும் அணிய வேண்டியிருந்தது.
இப்போதும் விடுமுறை நாட்களில், வேலைக்குத் தொடர்பில்லாத நேரங்களில் எளிய உடைகளில் போவதைப் பிடித்துக் கொள்வேன். - ஆர்வக் கோளாறு.
ஏதாவது ஒன்றில் இறங்கி விட்டால் புது மாடு குளிப்பாட்டும் வகையில் அளவுக்கு அதிகமாக நேரம் செலவிடுவது. அதுதான் உலகிலேயே சிறந்த நடவடிக்கை என்று நம்பிக் கொண்டிருப்பது. சில மாதங்களில் சாமி மலையேறி ஒரு நிதானத்துக்கு வரும்.
செவ்வாய், மார்ச் 20, 2007
weird
துர்கா இணைத்து விட்டதைத் தொடர்ந்து எனது ஐந்து கிறுக்குக் குணங்கள்:
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)