படித்தல்

ஏப்ரல் 21, 2012 காலை மணி 4.

நேற்று காலையிலும் சீக்கிரமே எழுந்து விட்டேன். இரண்டரை மணி என்று நினைவு. ஆனால் எழுதுவதற்கோ மிச்சம் வைத்திருந்த வேலைகளை செய்வதற்கோ மனம் வரவில்லை. முதலில் ஜாவாஸ்கிரிப்டு புத்தகங்களை புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன்.

ஒரு கட்டத்தில் விழும் கட்டைகள் என்ற விளையாட்டை விளையாட ஆரம்பித்து விட்டேன். மிக எளிமையான வடிவமைப்புதான். இறங்கி விட்டால் பல மணி நேரம் சாப்பிட்டு விடும். 4 கணுக்களைக் கொண்ட கட்டைகள் வெவ்வேறு வடிவத்தில் இருப்பவை கீழ் நோக்கி விழும் அவற்றை ஒன்றுடன் ஒன்று பொருத்தி உட்கார வைக்க வேண்டும். ஒரு வரிசை முழுவதும் இடைவெளி இல்லாமல் பொருத்தி விட்டால் அது மறைந்து விடும், அதற்கான புள்ளிகள் கிடைக்கும். 4 வரிசைகளை ஒரு சேர மறைய வைத்தால் அதிக புள்ளிகள், ஒற்றை வரிசை மறைந்தால் குறைந்த பட்ச புள்ளிகள். நான்கு கணுக்களும் தலை/அடியாக இணைந்த கட்டை, 3+1 என்று இணைந்த வலது புற/இடது புற திருப்பமுடைய வகைகள் 2, 2+2 என்று இணைந்த வலது புற இடது புற திருப்பமுடைய 2 என்று மொத்தம் 5 வகை கட்டைகள். கட்டைகளை செங்குத்தாக கோணம் திருப்ப வசதிகள் உண்டு.

சரியாக 5 மணிக்கு திட்டமிட்ட வேலையை ஆரம்பித்தேன். எழுதி வைத்த கட்டுரைக்கு சரியான வடிவம் கொடுத்தேன். மொழிபெயர்த்த கட்டுரையின் உரையை உரைக்கோப்பில் எடுத்து பிழை திருத்தி அனுப்ப தயார் செய்தேன். 6 மணிக்கு மின்சாரம் தடைப்பட்டு விட்டது. அதற்கு முன்பு கட்டுரையை அனுப்பி விட்டிருந்தேன். அடுத்த மின்னஞ்சல் அனுப்பிக் கொண்டிருக்கும் போது மின்சாரம் தடைப்பட்டது. அடுத்ததாக மாலை தமிழ் ஊடகப் பேரவையில் பேச வேண்டியதற்கான குறிப்புகளை எழுத வேண்டும். குறைந்த பட்சம் 1 மணி நேரத்துக்கு குறிப்பு எழுதிக் கொண்டால் சுமார் 20 நிமிடங்கள் பேச முடியும் என்று திட்டமிட்டிருந்தேன்.

பசிக்கவே, பல் தேய்த்து விட்டு முந்தைய நாள் தண்ணீர் ஊற்றி வைத்திருந்த சோற்றை சாப்பிட போனேன். மாங்காய் ஊறுகாய் வாங்கியதில் உப்பு அதிகம், கூடவே காரக் குழம்பு மிச்சமும் இருந்தது. சாப்பிட்டு விட்டு தூக்கம் வராமலிருக்க உறுதி செய்து கொண்டேன். சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு கப் கடும் காபி. 1 ரூபாய்க்கு கிடைக்கும் ப்ரூ பொதியை ஒரு கப்பில் கொட்டி, 2 கரண்டி சீனி, கொதிக்கும் தண்ணீரைச் சேர்த்தால் காபி தயார்.

பால் சேர்த்து தயாரிப்பதை விட இந்த கருப்பு காபிதான் மிகவும் விருப்பமானது. சிறு வயதில் வெறும் வயிற்றில் முட்டை உடைத்து குடித்தால் உடம்புக்கு நல்லது என்று கொடுப்பார்கள். அப்போது முட்டை வாடை தெரியாமல் இருக்கு இது போன்ற கடும் காப்பி கிடைக்கும். இந்த கடும் காப்பிக்காகவே முட்டை குடிக்க வாய்ப்பு தேடுவேன். அதன் பிறகு, வளர்ந்த பிறகு உடல் நிலை சரியில்லா விட்டால் இந்த கடும் காபிதான் மருந்து. இங்கிலாந்துக்கு போயிருந்த போது அங்கிருந்தவர்கள், காபியில் பார் சேர்த்து சர்க்கரை சேர்க்காமல் சாப்பிடுவார்கள். நான் காபியில் சர்க்கரை சேர்த்து பால் சேர்க்காமல் சாப்பிடுவேன்.

இதை செய்வதற்கு பாட்டிலில் காபிப் பொடி வாங்கி வைத்தால் சில நாட்களில் கெட்டித்துப் போய் வீணாகி விடுகிறது. அதனால் வாங்காமலேயே வைத்திருந்தேன். இப்போது 1 ரூபாய் பாக்கெட்டை பார்த்ததும் வழி தெரிந்து விட்டது. இரண்டு வாரம் முன்பு உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருக்கும் போது வாங்கியது, தொடர்ந்து பழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். ஒரு நாளைக்கு ஒரு கப்புக்கு மேல் போவதில்லை. அதனால் என்ன பாதிப்புகள் ஏற்படும் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அளவையும், தடவைகளையும் அதிகரிக்காமல் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டால் பக்க விளைவுகள் பெரிதாக ஏற்பட்டு விடாது என்றுதான் நம்பிக்கை.

காபி குடித்து விட்டு பேச்சுக்கான தயாரிப்பு. மின் புத்தக படிப்பான்களை பற்றி என்று நினைத்து வைத்திருந்து கிண்டில் தொடர்பான வீடியோக்களை தரவிறக்கியிருந்தேன். கூடவே சொல்லியிருந்த 15ம் நூற்றாண்டு வாடிக்கையாளர் சேவை வீடியோ, கார்னிங் கிளாஸ் நிறுவனம் தயாரித்த எதிர்கால தொழில் நுட்ப சாத்தியங்கள் வீடியோ என்று வரிசைப்படுத்தி இவற்றை மையப்படுத்தி பேசலாம் என்று  முடிவு செய்திருந்தேன். இடையில் தொலைபேசி அழைப்புகள், குளியல், தியானம் எல்லாம் முடித்து எழுத ஆரம்பிக்கும் போது 11 மணி ஆகி விட்டது. ஓரளவு நிறைவாகவே வந்தது. இணைய இதழ்களின் தொழில் நுட்ப சாத்தியங்கள், எதிர்கால சாத்தியங்கள் என்னென்ன, இடையூறுகள் என்னென்ன போன்ற விபரங்களை  சேகரித்துக் கொண்டேன்.

12 மணிக்கு துணிகளை பைக்குள் எடுத்து வைத்து, மடிக்கணினி எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டேன். குடங்களை காலி செய்து கீழே கொண்டு வைத்தேன். தண்ணீர் வந்தால் பிடித்து வைப்பார்கள். காலி செய்த தண்ணீரை கொட்டி விடவில்லை. தண்ணீர் பாட்டிலில் ஊற்றி வைத்துக் கொண்டேன்.

படிப்பதற்கு கம்ப்யூட்டர் நெட்வொர்க்கிங் என்ற புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டேன். எப்போதோ வாங்கியது, சீனாவில் வெளியிடப்பட்ட பதிப்பு, சீன மொழியில் முன்னுரையுடன் இருந்தது. அமெரிக்க கல்லூரிகளில் பயிற்றுவிப்பதற்கான பாட புத்தகம். இப்போதைய ஆர்வத்திற்கு பொருத்தமான வாசிப்பு. பைக்கு கொஞ்சம் கனம் அதிகம் என்ற சிக்கல் மட்டும்தான்.

கோபால புரம் வந்து சாலையைக் கடக்கும் போது பகிர்வூர்தி நிறுத்தி ஏற்றிக் கொண்டார். புதிய பேருந்து நிலையத்துக்கு முன் இறங்கி டெக்கான் குரோனிக்கிள் வாங்கிக் கொண்டு சென்னை பேருந்து நிற்கும் பகுதிக்கு வந்தால் ஒரு குளிர் சாதன அரசு விரைவுப் பேருந்து நின்றது. எந்த ஊரிலிருந்து வருகிறது என்று பார்க்காமலேயே ஏறிக் கொண்டேன். பெங்களூர் அல்லது திருப்பதியாக இருக்க வேண்டும். வழியில் சாப்பிட நிறுத்தும்போது பார்த்தால் 911 திருப்பதி வண்டிதான். உள்ளே அதிகம் கூட்டமில்லை. யாரும் உட்காராத இருவர் இருக்கையின் பின், உட்கார்ந்து கொண்டேன். இருக்கையை சாய்த்து தொல்லை கொடுக்க மாட்டார்கள். மொத்தமே 10-15 பேர்தான் இருந்தார்கள். பூந்தமல்லிக்கு 110 ரூபாய் சீட்டு.

தூக்கம் வரவில்லை, தூங்கவும் இல்லை. முதலில் நாளிதழ், தொடர்ந்து கம்ப்யூட்டர் நெட்வொர்க்கிங் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். திருப்பெரும்புதூர் தாண்டி கட்டண சாவடி தாண்டிய பிறகு சில நிமிடங்கள் கண்ணயர்ந்திருப்பேன். அதற்கு முன்பு காஞ்சிபுரம் மேம்பாலம் இறங்கியதும் இடது புறம் இருக்கும் (வெள்ள கேட் பகுதி) விடுதியில் சாப்பிட நிறுத்த ஒரு தயிர் சாதம் சாப்பிட்டுக்  கொண்டேன். 25 ரூபாய். 3 மணிக்கு பூவிருந்தவல்லி வந்து சேர்ந்தது.

54Fல் ஏறினால் நேராக போய் விடலாம். 54 போய்க் கொண்டிருந்தது. அவற்றில் ஏறாமல் பேருந்து நிலையத்துக்கு உள்ளே போனேன். 54L வேளச்சேரி பேருந்து பயணிகள் யாரும் உட்காரமல் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டேன்.

இந்த பேருந்திலும் கூட்டம் மிக மிகக் குறைவு இருக்கைகள் கிட்டத்தட்ட நிரம்பி விட்டன. சின்னமலை சீட்டு வாங்கிக் கொண்டேன். 11 ரூபாய். சின்ன மலையில் இறங்கினால் சைதாப்பேட்டையிலிருந்து வரும் பேருந்துகளையும் பிடிக்கலாம். நேரம் ஆகி விட்டால் ஆட்டோ பிடிக்கும் தூரம் கூட. வண்டி எல்லா நிறுத்தங்களிலும் நின்று நின்று வந்து ராமாபுரம் சாலை நிறுத்தத்தில் நின்று விட்டது. எஞ்சின் தொடங்க மறுத்தது. இறங்கி அடுத்த பேருந்தை பிடிக்க வேண்டுமோ என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் புறப்பட்டு விட்டது. கிண்டி தாண்டி 3.45க்கு சின்னமலையில் இறக்கி விட்டார்கள். இறங்கி சாலையைக் கடந்து பேருந்து நிறுத்தம் வரும் முன்பு கடந்து போன ஆட்டோவை கை காட்டி ஏறிக் கொண்டேன்.

ஆட்டோ உள்ளே போகுமானால் உள்ளேயே விட்டு விடச் சொன்னேன். உள்ளே அனுமதித்தார்கள். வாசலில் பதிவு செய்து கொண்டு போய் கூட்டம் நடக்கும் கட்டிடத்துக்கு முன்பே இறங்கிக் கொண்டேன்.

கூட்டம் முடிந்து  அடையாறு, கிரீன்வேஸ் சாலை வழியாக ஆழ்வார்பேட்டை, போயஸ் கார்டன் வழியாக கதீட்ரல் சாலை வந்தது. ராணி மேரிக் கல்லூரி எதிரில் சாலை நிறுத்தத்தில் இறங்கிக்  கொண்டேன். வந்து ஆவணத்தை வாங்கிக் கொள்வதாகச் சொன்னார். தேநீர் கடையில் ஒரு கோப்பை தேநீர் ஒரு சமோசா சாப்பிட்டு விட்டு அருகிலேயே இருந்த நகலகத்தில் கடவுச்சீட்டுக்கான நகலை எடுத்துக் கொண்டேன். முதல் பக்கம் மட்டும் போதும் என்று அதைக் கிழித்து கையெழுத்து போட்டு வைத்துக் கொண்டேன். பேருந்து நிறுத்தத்தில் காத்திருந்தேன். சொன்னபடியே அரை மணி நேரத்தில் வந்து விட்டார். இப்போது நேரம் 6 ஆகியிருந்தது. கூட்டம் 6.30 என்று சொல்லியிருந்தார்கள்.

அவரது வண்டியிலேயே வைட்ஸ் சாலையில் விட்டு விடுவதாகச் சொன்னார். கோபால புரம் வழியாக திரும்பி ராயப்பேட்டை வந்து மணிக்கூண்டு, எக்ஸ்பிரஸ் அவன்யூ தாண்டி வலது பக்கம் கட்டிடம் தென்பட்டது. இடது பக்கம் இறங்கி சாலையைக் கடப்பது பெரிய விஷயம்தான். பாதசாரிகள் சாலை கடப்பதற்கான வெள்ளை பட்டிகளும் போட்டிருக்கத்தான் செய்தார்கள். அது வரை நடந்து சென்று கடந்தேன்.

முதல் தளத்திலிருந்து கைகாட்ட ஏறி போனேன். குளிரூட்டப்பட்ட அறை. புரஜெக்டர், திரை என்று அமர்க்களமாக இருந்தது. கணினியை இணைத்து சரி பார்த்து விட்டு அணைத்து வைக்கச் சொன்னேன். ஆறரை மணிக்கு சிலர் வந்திருந்தனர். காபி, வடை கொடுத்தார்கள். நன்றாக இருந்தது. வடை பெட்டியை திறந்ததும் நல்ல மணம் வந்தது. 7 மணிக்குப் பிறகு கூட்டம் ஆரம்பித்தது.  முதலில் பேச ஆரம்பித்தேன்.

பேச்சு நன்றாகவே போனது, குறிப்பாக காணொளிகளை காட்டியது மிகவும் வரவேற்பை பெற்றது. யாரும் போரடித்து போயிருக்க மாட்டார்கள் என்று தோன்றியது. முடிந்ததும் கேள்வி பதில்களும் சுவாரஸ்யமாக போயின. அதைத் தொடர்ந்து அய்யநாதன் பேசினார். வெப்துனியாவிலிருந்து வெளி வந்து விட்டார் என்று பின்னர்தான் தெரிந்தது.

இளைய தலைமுறையினர் தம்மை மேம்படுத்திக் கொள்ள, பிறருடன் தொடர்பு கொள்ள, ஆய்வு செய்து விபரம் தெரிந்து கொள்ள, மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளத்தான் இணையத்தை நாடுகிறார்கள். பொழுதுபோக்கு என்பது 5வது காரணியாகத்தான் இருக்கிறது. முதல் நான்கு நோக்கங்களுக்கு சரியான தீனி போட்டால் தவறான பொழுது போக்கு அம்சங்களை நாடி போக மாட்டார்கள் என்று பேசினார். அதற்கான புள்ளி விபரங்களை வெளியிட்டார். இந்தியாவில் 12 வயது முதல் 17 வயது வரையிலான இளம் இளைஞர்கள். 18 வயது முதல் 29 வயது வரையிலான முதிய இளைஞர்களில் 80 சதவீதத்துக்கு மேல் இணையத்தை நாடுகிறார்கள் என்று புள்ளி விபரம் சொன்னார். எந்த அடிப்படையிலான புள்ளி விபரம் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், தமிழ்நாட்டில் பெரிதும் பொருந்தும் என்றே தோன்றியது.

அவர் பேசி முடித்த பிறகும் விவாதங்கள் தொடர்ந்தன. 9 மணிக்குப் புறப்பட்டோம்.

மீண்டும் சாலையைக் கடந்து வந்து ஆட்டோதான் பிடித்தேன். தாம்பரம் போகும் பேருந்து நிறுத்தத்தில் விட்டு விடக் கேட்டுக் கொண்டேன். டிஎம்எஸ்சில் விட்டு விட்டு 50 ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டார். 1B வந்தது. 17  ரூபாய் சீட்டு. பூந்தமல்லி - சின்னமலை = 11 ரூபாய், இப்போது 17 ரூபாய் - மொத்தம் 28 ரூபாய்தான் ஆகியிருக்கிறது. 50 ரூபாய் சீட்டு வாங்காதது நல்லதுதான். பேருந்தில் அருகில் இருந்த பெரியவர் வைத்திருந்த சிறுவனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். அவனது பாட்டியும் அம்மாவும் பெண்கள் பகுதியில் உட்கார்ந்திருந்ததை பிறகுதான் பார்த்தேன். அம்மா கூப்பிட்ட போதுதான் இவன் முகத்தில் மலர்ச்சியே வந்தது.

அதன் பிறகு அருகில் உட்கார்ந்தவர் பேருந்து கட்டண உயர்வைப் பற்றி புகார் சொல்ல அவரிடம் பேசிக் கொண்டே தாம்பரம் வந்து விட்டது.

உண்பதூம் உறங்குவதூம்

ஏப்ரல் 19, 2012.

நாட்குறிப்பு எழுதி ஒரு வாரம் தாண்டி விட்டிருக்கிறது. போன வாரம் புதன் கிழமை எழுதியது. வியாழக்கிழமை காலையில் எழுந்து சென்னைக்குப் புறப்பட்டதால் எழுதவில்லை. வியாழக்கிழமை இரவே சென்னையிலிருந்து திரும்பி வெள்ளியன்று தாமதமாக எழுந்தது. சனிக்கிழமை மீண்டும் காலையில் எழுந்து சென்னைக்கு. ஞாயிற்றுக் கிழமை அதிகாலையில் புறப்பட எழுதவில்லை. திங்கள் கிழமை ஞாயிற்றுக் கிழமை களைப்பை போக்க தாமதமாக எழுந்திருந்தேன். திங்களன்று ராணிப்பேட்டை போய் விட்டு வந்த களைப்பு செவ்வாய் கிழமை காலையை சோம்பலாக்கியது. புதன் கிழமை, அதாவது நேற்றும் சோர்வான காலையாக ஆரம்பித்தது. இன்று சரியாக எழுந்து உட்கார்ந்து விட்டிருக்கிறேன்.

நேற்று காலையில் எழுந்திருக்கும் போது 6 மணி. திராட்சை பழங்களில் மீதியிருந்தவற்றை உதிர்த்து கிண்ணத்தில் எடுத்துக் கொண்டேன். தண்ணீரை கொதிக்க வைத்து காப்பித் தூளைப் போட்டு, சர்க்கரையும் சேர்த்துக் கொண்டேன். நிறைய வேலைகள் மீதியிருந்தன. முதலில் மொழிபயர்ப்புகளை திருத்த ஆரம்பித்தேன். அனுப்பிய கட்டுரையையும் தரவிறக்கி திருத்த ஆரம்பித்தேன். இந்த வேலைகளிலேயே நேரம் போனது. 8 மணிக்கெல்லாம் வந்து பாத்திரங்கள் கழுவ ஆரம்பிக்க, அவருடன் பேசிக் கொண்டே உணவுக்கான தயாரிப்புகள் செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

முந்தைய நாளின் பழையது இருந்தது. நல்ல வேளையாக சாம்பார், மாங்காய் ஊறுகாய் எல்லாம் தீர்ந்து விட்டிருந்தன. ஓட்ஸ் பொதியுடன் கிடைத்த சமையல் பக்குவங்களுக்கான புத்தகத்தை புரட்டினால் ஓட்ஸ் பட்டாணி தோசை என்று போட்டிருந்தது. ஓட்சையும் உளுந்தையும் பொடித்து கலந்து, உப்பு சேர்த்து கரைத்துக் கொண்டு தோசை. பட்டாணியை வேக வைத்து வாசனை பொருட்களுடன் தோசையில் மடித்து பட்டாணி தோசை. முதல் பகுதியை மட்டும் செய்ய முடிவு செய்தேன். உளுந்தை கழுவி மிக்சியில் அரைக்கப் போட்டால் ஈரப் பதத்தில் பக்கத்தில் ஒட்டிக் கொண்டது. இப்படி உளுந்தை ஊற வைக்காமல், அல்லது வறுக்காமல் பொடித்து பயன்படுத்துவது செரிமான கோளாறை உருவாக்கும், உருவாக்கியது.

அதனுடனேயே ஒரு கப் ஓட்சை போட்டு பொடித்தேன். ஓட்ஸ் நல்ல மாவாக ஆனது. மூசிலியில் பயன்படுத்தப்படும் ஓட்ஸ் பெரியதாக துகள்களாக இல்லாமல் இருக்கிறது. திங்கள் கிழமை ஓட்சில், பழங்கள் சேர்த்து பால் ஊற்றி, சர்க்கரை சேர்த்து சாப்பிடலாம் என்று சிறிதளவு வறுத்தால் பொடிப்பொடியாக கரிந்து போக ஆரம்பித்தது.

ஓட்சுடன் சேர்ந்து உளுந்தும் பொடிந்து விட்டது. கொஞ்சம் குருணையாக இருந்தது. மொத்தத்தையும் ஒரு பாத்திரத்தில் கொட்டி, உப்பு சேர்த்து கரைத்தேன். கொஞ்சம் சீரகமும்.

'என்ன புதுசு புதுசா செய்கிறேயே' என்று ஆச்சரியப்பட்டார். 'கொடுத்து வைக்கல, இப்படியெல்லாம் யோசிச்சு யோசிச்சு செய்பவனோட' என்று அலுத்துக் கொண்டாள். 'இதையெல்லாம் மனுசன், மனுசி திம்பானா' என்று பாதி நகைச்சுவையாக சொன்னேன்.

டெக்கான் குரோனிக்கிளில் ஒரு 11 வயது சிறுமியைப் பற்றி எழுதியிருந்தார்கள். ஆப்கனில் தற்கொலை தாக்குதலில் மாட்டிக் கொண்ட அந்த சிறுமியின் குடும்பத்தில் பலர் இறந்து விட்டிருக்கின்றன. அந்த பெண்ணின் வயதுதான். ஒரு நாளில் பல முறை அவர்களை நினைக்க வேண்டிய வந்து விடுகிறது. இன்னும் வயதாக வயதாக தேடுதல் அதிகமாகுமோ என்னவோ.

தோசை சுடுவதற்கு தோசை கல்லையும் அகப்பையும் கழுவி நீட்ட, அதை விட்டு விட்டு மூடி வைத்தேன். இப்போதைக்கு பழையது குடித்து விட்டு, அரை மணி நேரம், ஒரு மணி நேரம் கழித்து நன்கு ஊறிய பிறகு தோசை சுட்டுக் கொள்வேன். எப்படி வருகிறது என்று பார்க்க ஆர்வமாக இருந்திருக்கலாம். அவர் போன பிறகு பழையது அனைத்தையும் தட்டில் ஊற்றி உப்பு போட்டு, தொட்டுக் கொள்ள இட்லி மிளகாய்ப் பொடி வைத்துக் கொண்டேன். நன்றாகவே இருந்தது. மோரோ எந்த ஒரு குழம்போ சேர்க்காமல் கூட அரிசிச் சோற்றுக்கான மணத்தோடு தண்ணீர் ஊற்றி வைத்த பழையதின் ருசி தனிதான். இதை சாப்பிட்டால் இதையெல்லாம் தின்பதா என்று சிலருக்கு உண்டு. அது என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாதது.

சாப்பிட்டு விட்டு முடி வெட்டப் போனேன். ஒவ்வொரு வேலை செய்து முடித்த பிறகும் சில நிமிடங்கள் இணையத்தில் இணைந்து மேய்தல். இதற்குள் மொழிபெயர்த்த இரண்டு கட்டுரைகளையும், சரி பார்த்த கட்டுரையையும் அனுப்பி விட்டேன். இன்னும் மீதி  இரண்டையும் இன்று முடித்து விட முடியுமா என்று கேட்டால், மனிதன் நினைத்தால் முடியாதது எதவும் இல்லை என்று தத்துவம் சொன்னார்.

இறுக்கமான பேன்டையும் பிங்க் கோடு போட்ட டி-சட்டையையும் போட்டுக் கொண்டு போனேன். முடி வெட்டும் கடைக்கு அருகில் போனால் அங்கு கரண்ட் இல்லை, கடைக்காரர் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க, நாற்காலியில் ஒருவர் காத்திருந்தார். பக்கத்து பத்திரிகை கடைக்குப் போய் டெக்கான் குரோனிக்கிள் வாங்கிக் கொண்டேன். விலையை 2 ரூபாய் ஆக்கி விட்டிருக்கிறார்கள். சென்னையை போல செய்து விட்டார்கள் என்று தோன்றுகிறது.

கடைக்குள் புழுக்கம், வேர்வை ஆறாக கொட்டியது. எனக்குத்தான் அதிகமாக வேர்த்தது. பழையது குடித்து விட்டு வந்ததால் அந்த ஈரம் எல்லாம் வெளியில் போக முடிகிறது போலிருக்கிறது.

உதவிக்கு வந்த பையன் ஷேவிங் மட்டும்தான் செய்வான் போலிருக்கிறது. எனக்குப் பிறகு வந்தவரை இன்னொரு நாற்காலியில் உட்கார வைத்து ஷேவ் செய்ய ஆரம்பித்தான். முதலில் முடி வெட்ட ஆரம்பித்தவரை சீக்கிரம் முடித்து விட்டு என்னை கூப்பிட்டார். வெயிலும், மின் வெட்டும் இரு முனை தாக்குதல்களாக வாட்டி எடுக்கிறது. 'தேவை அதிகமாகிக் கொண்டே போகிறது, உற்பத்தி அதே நிலையில் வைத்திருந்தார்கள், அதுதான் மின் வெட்டுக்கு காரணம்' என்று விளக்கினார் முடி வெட்டுபவர். அவருக்கும் வேர்த்து ஊற்றிக் கொண்டிருந்ததை பார்த்து கொஞ்சம் சமாதானம். தலை, கழுத்து எல்லாம் வேர்த்து வடியும் போது முடி வெட்டுவது கூடுதல் சிரமமாக இருக்கும்.

ஒரு வயதான, சிகப்பான ஒருவர் வந்து உட்கார்ந்தார். ஷேவிங் எவ்வளவு என்று கேட்டார். 20 ரூபாய் என்று சொன்னதும், 10 ரூபாய் இல்லையா என்றார். அவரிடம் கொஞ்ச நேரம் வாக்குவாதம் செய்து விட்டு, 'இந்த இந்தி காரனுங்களே இப்படித்தான், அவங்க ஊரில் இருப்பது போலவே இங்கேயும் எதிர்பார்க்கிறான்' என்று அலுத்துக் கொண்டார் கடைக்காரர். 'பேசாம கடையை மூடி விட்டு வாட்ச் மேன் வேலைக்கு போகலாமான்னு நினைக்கிறேன். எங்க அப்பா அப்படித்தான் போகிறார், மாதம் 12,000 ரூபாய் கிடைக்கிறது. மெட்ராசில, குடும்பத்தோட மெட்ராசுக்குப் போய் விட்டா நல்ல காசு' என்றார்.

'இது உங்க சொந்த தொழில், உழைச்சு மதிப்பா சம்பாதிக்கிறீங்க, மெட்ராசுக்குப் போய் யாருக்கோ கும்பிடு போட்டு வாழ்வது இதற்கு ஈடாகுமா. அது உங்க மனதுக்கு திருப்தியை தராது, பணம் வேணும்ணா கூடுதல் இருக்கலாம்' என்றேன். அவர் மனதில் சந்தோஷ புன்னகை. 'ஆமாமா' என்று ஒத்துக் கொண்டார்.

இப்போது, காலையில் சரியாக 4 மணிக்கு மின்சாரம் தடைப்பட்டது. அதற்குள் துணியை ஊற வைத்து விட்டு, பல் தேய்க்க எடுத்திருந்தேன். கரண்ட் கட்டானதும் நாற்காலியை வெளியில் போட்டு, ஸ்டூல் ஒன்றையும் வெளியில் எடுத்து மடிக்கணினியை இயக்கினேன். கையில் எடுத்திருந்த பிரஷ்ஷில் பேஸ்ட் வைத்து பல் தேய்த்து முடித்து விட்டு வெளியில் வந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். ஆனால் கொசு பட்டாளம் படை எடுக்கிறது. சட்டை போடாமல் உட்கார்ந்திருந்ததால் உடம்பையும் தோளையும் மொய்க்கின்றன. போய் சட்டையை, முழுக்கைச் சட்டையை போட்டுக் கொண்டேன்.

2 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, சத்துவாச்சாரியில் ஒரு கடையில் வாங்கிய சட்டை. சென்னையிலிருந்து வந்து மாற்றுச் சட்டை இல்லாததால் வாங்கிய சட்டை. வெள்ளை பருத்தி சட்டை. முஸ்லீம் திருமணத்தின் போது மாப்பிள்ளை போட்டுக் கொள்ளும் சட்டையாம். எனக்கு இடுப்பை சிறிதளவுதான் தொடும் அளவுக்குத்தான் நீளம். இப்போது கொசு. வெளியில் தெரியும் காலின் பாதங்கள், சாரத்தின் ஊடாக தொடை என்று கடிக்கின்றன. பேன்ட் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்தால் அதையும் கொஞ்சம் தவிர்க்கலாம். எப்படியும் பாதங்கள்,  கழுத்து, முகம் திறந்துதான் இருக்கும். ஓடோமாஸ் போன்று கொசு எதிர்ப்பு களிம்பு வாங்கி பூசிக் கொள்ளலாம்.

வெளியில் மாடிப்பகுதியில் எதோ கருப்பாக தெரிகிறதே என்று வெளிச்சம் அடித்துப் பார்த்தால் தலையோடு மூடிக் கொண்டு யாரோ தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பக்கத்து அறையில் தங்கியிருக்கும் ஒருவராயிருக்கலாம்.

மீண்டும் நேற்றைய நிகழ்வுகளுக்கு. அவ்வளவு புழுக்கம், வேர்வைக்கு மத்தியிலும் முடி வெட்டும் முறையில் எதையும் குறைத்துக் கொள்ள வில்லை. கத்திரி வைத்து வெட்டுவது, பக்க வாட்டில் வெட்டுவது, கத்தியால் ஓரங்களை சரி செய்வது என்று முழுவதும் செய்து முடித்தார். ஷேவிங் வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டதில் அவருக்கு ஒவ்வொரு முறையையும் போலவே வருத்தம்தான். 40 ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டார். தொலைபேசியையும், பேனாவையும், வீட்டிலேயே விட்டு விட்டு வந்திருந்தேன்.

வீட்டுக்கு வந்து குளிக்க வேண்டும். குளித்து விட்டு தோசை சுட்டேன். நன்றாகவே வந்திருந்தது. உளுந்து அடை போல வந்தது. சீனியுடன் சாப்பிட்டேன்.

அதன் பிறகு வழக்கம் போல இணையம். ஜாவாஸ்கிரிப்டு பைபிள் புத்தகத்தை படிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். அறிமுகம், பயிற்சி, மொழி விபரங்கள் முடிந்து இப்போது ஒவ்வொரு பொருளாக விளக்கும் பகுதி வந்திருக்கிறது. அதுவும் நாள் முழுவதும் ஓடியது. நேற்று ஜேகொரி பற்றிய புத்தகத்தையும் படிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். ஜாவா ஸ்கிரிப்டை கற்றுக் கொண்டு அதன் பிறகு ஜேகோரியை பயன்படுத்த ஆரம்பித்தால் உதவியாக இருக்கும்.

கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு சட்டை, பேன்ட் மாட்டி விட்டு புறப்பட்டேன். பிஎஸ்என்எல் டேட்டா கார்டுக்கான எண் குறிக்கப்பட்ட நாளேடு எடுத்துக் கொண்டு அதனுள், காசோலைகளை சொருகிக் கொண்டேன். வாலாஜாவில் டெப்பாசிட் செய்த காசோலை இன்னும் கணக்கில் சேர்ந்திருக்கவில்லை. இன்று போய் பார்க்க வேண்டும். முதலில் ரீசார்ஜ் செய்யும் கடை. கடைப்பெண் தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டே எண்ணை குறித்துக் கொண்டாள். சில நொடிகளில் தகவல் வந்து விட்டது. 750 ரூபாய் ரீசார்ஜ் ஆகியிருந்தது. 5 GB பயன்பாடு அடுத்த 18ம் தேதி வரையில். முன்பே மீதியிருந்த 50 MBயையும் சேர்த்து காட்டியது.

சாலையைக் கடந்து வங்கிக்கு போனேன். நிறைய பேர் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். முதல் டெல்லரிடம் படிவம் வாங்கிக் கொண்டு அவர் முன்பிருந்த நாற்காலியிலேயே உட்கார்ந்து கொண்டேன். சில நிமிடங்களில் படிவங்களை நிரப்பி கொடுத்து விட்டேன்.

அப்படியே கடைக்குப் போய் பொருட்கள் வாங்கி வரலாம் என்று நினைத்திருந்தேன். வெயிலில் போக மனம் வரவில்லை. வீட்டுக்குத் திரும்பி விட்டேன்.

தொலைபேசியவரிடம் நிலைமையைச் சொன்னால் வெள்ளிக் கிழமை மதியத்துக்குள் முடித்து விட்டால் கூட போதும் என்றார். கொஞ்சம் கண்ணயர்ந்து எழுந்து கடைக்குப் போனேன். ஒரு மேகி நூடுல் பொதியும், 1 ரூபாய் காபி பொடி 5 பொதிகளும் வாங்கிக் கொண்டேன். கடைப் பையனோடு இன்னொருவர் உட்கார்ந்திருந்தார், அவர்தான் உரிமையாளர் என்று தோன்றியது.

தொலைபேசி வெள்ளிக்கிழமை, அதாவது நாளை மாலை உரைக்கு புரஜெக்டர் தயார் செய்து விடுவதாகச் சொன்னார். இணையம் பற்றி பேசும் போது காட்சியாக காட்டினால்தான் புரியும் என்பதால் ஏற்பாடு செய்து விட்டார்களாம். இணையத்தில் தேடி பழங்கால வாடிக்கையாளர் உதவி பற்றிய வீடியோவை எடுத்துக் கொண்டேன். மெடிவல் சப்போர்ட் என்ற தலைப்பில் புத்தகம் ஒன்றை படிப்பதற்கு உதவி கேட்கும் காட்சி. அந்தக் காட்சி நமக்கு சிரிப்பாக தோன்றினாலும் அப்படித்தான் நடந்திருக்க முடியும். இன்றும் ஒரு சிறு குழந்தை புத்தகத்தை புரட்டவும், படிக்கவும் கற்றுக் கொள்வது அது போன்ற தடுமாற்றத்துக்குப் பிறகுதான். என்ன, பெரியவர்கள் படிப்பதை பார்த்து தெரிந்து கொள்வதும், பெரியவர்கள் இயல்பாக கற்றுக் கொடுப்பதும் நடந்து விடுகிறது.

அதே போல மின்னணு படிப்பான்களும் இப்போதைக்கு புதுமையாக தெரிந்தாலும் இன்னும் சில தலைமுறைகளில் இயல்பான படிக்கும் கருவிகளாக மாறியிருக்கும். காகிதங்கள் செய்ய மரங்களை வெட்டி வீழ்த்த வேண்டியதில்லை. ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்களை ஒரே சட்டைப் பைக்குள் வைத்துக் கொள்ளலாம், புத்தக தொகுப்புக்கு ஒரு பேக் அப் எடுத்துக் கொள்ளலாம். கருவிக்கு மின்ஊட்டம் தேவைப்படுவது, அச்சிட்ட எழுத்துக்கு இணையான துல்லியம் இல்லாமல் இருப்பது இரண்டும்தான் இப்போதைய குறைபாடுகள். இரண்டுமே எதிர்கால தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியில் சரிசெய்யப்படக் கூடியவைதான்.

கூடவே, வணிக நோக்கில் போடப்பட்டிருக்கும் கட்டுப்பாடுகள் பெரிய தொல்லையாக இருக்கின்றன. கிண்டில், நூக், ஆப்பிள் ஐ-பேட், டேப்லட் கணினிகள், பெரிய திரை தொலைபேசிகள் என்று படிப்பதற்கு பல கருவிகள் இருக்கின்றன. படிப்பதற்கான புத்தகங்கள் மொபி வடிவத்தில் கிடைக்கின்றன. பிடிஎப் வடிவமும் அனைத்து  கருவிகளிலும் படிக்க முடியும். இதுதான் இன்றைய நிலைமை. இன்னும் சில ஆண்டுகளில்
1. ஒரு பேப்பர் பேக் அளவில், கனத்தில் கருவி
2. சூரிய ஒளியிலிருந்து ரீசார்ஜ் செய்யும் மின்கலன்
3. உயர் துல்லிய எழுத்துக்கள்
4. திறந்த வகை  வடிவங்கள்.

இப்படி வந்து விட்டால் படைப்புகள் வாசகர்களை வேகமாக நேரடியாக போய்ச் சேர்ந்து விட முடியும். இப்போதும், படைப்புகளை மின் புத்தகங்களாக மாற்றித் தரும் இணைய தளங்கள் இயங்குகின்றன.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் அழைத்தார். அவர் வேறு ஒரு டேனரியில் வேலைக்கு சேர்ந்திருக்கிறாராம். அவர்களுக்கு மென்பொருள் வேண்டுமாம். வந்து பேச முடியுமா என்று கேட்டார். இன்று போக வேண்டும். 11 மணிக்கு வருவதாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்.


மாலையில் அழைத்து அடுத்த மாதம் ஒரு பயிற்சி வகுப்பு நடக்க இருப்பதாகச் சொன்னார். மலை ஏற்றம், வகுப்பு நடக்குமாம்.

மேகி நூடுல்ஸ் சாப்பிட்டு விட்டு காபியும் குடித்துக் கொண்டிருந்தேன். 8 மணிக்கு மின்சாரம் தடைப்பட்ட போது வெளியில் வந்து உட்கார்ந்து ஜாவாஸ்கிரிப்டு பைபிள் புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதன் பிறகும் இணையத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருந்து விட்டு தியானம். 10 மணிக்கு தூங்கப் போகும் போது மின்சாரம் தடைப்பட்டது. அறைக்கதவை மூடி விட்டு, கொசு விரட்டியை பொருத்திக் கொண்டு, மின்விசிறியை வேகமாக ஓட விட்டிருந்ததால் மின்சாரம் தடைப்பட்டும் கொசு கடிக்காமல் தூங்கி விட்டேன். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துக்குப் பிறகு மின்சாரம் வந்தது என்று நினைக்கிறேன்.

காலையில் 6 முதல் 9 வரை, மதியம் 12 முதல் 3 மணி வரை. இரவு 8 முதல் 9 வரை மீண்டும் நள்ளிரவு 1 மணி நேரம், அதிகாலை 1 மணி நேரம் என்று 9 மணி நேரம் மின்சாரத்தை வெட்டி விடுகிறார்கள். சொல்வது போல பாதிக்குப் பாதி நேரம்தான் மின்சாரம் வருகிறது. இரவு போவது 1 மணி நேரத்துக்கா ஒன்றரை மணி நேரத்துக்கா என்று பார்க்க வேண்டும். 4 மணிக்கு போனது இன்னும் வரவில்லை.

மின்சாரம் வந்து விட்டது. இதை முடிக்கும் போது 5.05 ஆகியிருக்கும். அதன் பிறகு கட்டுரையை தொடர 1 மணி நேரம். 6 மணிக்கு அது முடித்து விட்டு வீட்டை கொஞ்சம் ஒதுங்க வைக்க வேண்டும்.
ஆறரை மணிக்கு உலாவப் போய் பால், நாளிதழ் வாங்கி வர வேண்டும். காலை உணவுக்கு ஓட்ஸ் காய்ச்சி பால் சேர்த்து குடித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான். பிரெட் கிடைத்தால் வாங்க வேண்டும்.

திரும்பி வந்து துணி துவைத்து, முகம் மழித்து, குளியல். இன்று, நாளை, சனிக்கிழமை போட வேண்டிய உடைகளை தேய்த்து கொள்ள வேண்டும், 9 மணிக்கு. 10 மணிக்கு ராணிப்பேட்டை புறப்பட வேண்டும். 11 மணிக்கு சந்தித்து விட்டு அப்படியே வங்கிக்குப் போய் கேட்டு விட்டு திரும்பி வர வேண்டும்.

அதன் பிறகு நாளைய உரைக்கான தயாரிப்பு. நாளைக்கு உரைக்கான தயாரிப்பு, மொழி பெயர்ப்பு முடித்து, மதியம் 12 மணிக்கு சென்னைக்கு புறப்பட வேண்டும். 4 மணிக்கு கூட்டம், 7 மணிக்கு  கூட்டம். சனிக்கிழமை கல்லூரி. சனி மாலை திரும்பி விட வேண்டும். ஞாயிற்றுக் கிழமை இங்கு ஜாவாஸ்கிரிப்டு தொடரலாம். இன்னும் 1 நிமிடம் இருக்கிறது. எத்தனை சொற்கள் என்று பார்த்துக் கொள்ளலாம். 1824 சொற்கள்.

திரைப்பட வாழ்க்கை

ஏப்ரல் 10, 2012 - நேரம் 4.24.

ஞாயிற்றுக் கிழமை காலையில் 2 மணிக்கு எழுந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். எழுதி முடித்து விட்டு இரண்டு வகுப்புகளுக்கும் இன்டெர்னல் மதிப்பெண்களை சரி பார்த்து இறுதி செய்தேன். இன்னும் சில மாணவர்களுக்கு அதிக மதிப்பெண்களுக்காக கூடுதல் வேலை கொடுக்க வேண்டியிருக்கலாம். அதன் பிறகு கொடுத்திருந்த வீட்டு பணியை சரி பார்த்து மதிப்பெண் கொடுத்தேன். சோர்வாக இருக்கவே படுத்து தூங்கினேன். இப்படி அதிகாலையில் எழுந்து விட்டு அதன் பிறகு தூங்குவதை உறுதியாக நிறுத்த வேண்டும். பகலில் தூங்குவதை குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

தொலைபேசி அழைப்பில் எழுந்திருந்தேன். என்னுடைய கடவுச் சீட்டு எண் வேண்டுமாம். 'என்னிடம் கைவசம் இல்லை, நான் வெளியில் இருக்கிறேன்' என்று சொன்னேன். 'என்ன காலையில் ஆறரை மணிக்கு வெளியிலா' என்று கடிந்து சொல்ல, நான் வேலூரில் வசிப்பதையும் இப்போது சென்னையில் இருப்பதையும் சொன்னேன். 'அப்போ உன் சகோதரியின் வீட்டில் இல்லையா' என்று கேட்டதும் விபரம் சொன்னேன். அத்தோடு எழுந்து வெளியில் போனேன்.

இந்தப் பக்கம் பேருந்து நிறுத்தத்தில் இருந்த நாளிதழ் கடையில் டெக்கான் குரோனிக்கிள் கேட்டால் அதில் ஞாயிறு இணைப்பு மட்டும்தான் இருந்தது. செய்தி பகுதிக்குப் பதிலாகவும் இணைப்பு. அதை சொல்லி திருப்பிக் கொடுத்து விட்டு சாலையைக் கடந்து எதிர் புறம் போனேன். அங்கு டெக்கான் வாங்கி விட்டுத் திரும்பி வந்தேன். அறைக்கு வந்து துணிகளை அடுக்கி வைத்து விட்டு குளிக்க, முகம் மழிக்க போனேன். இன்னொரு முறை அழைப்பு. எடுத்தால் குரல். 'மாம்மியின் பிளட் குரூப்' என்ன என்று கேட்டாள். 'எனக்கு நினைவில்லை, மறந்து விட்டது, ஏதோ ஆர்எச் பாசிட்டிவ்' என்று மட்டும் நினைவிருக்கிறது. அதற்குப் பிறகும் பல முறை எடுத்திருப்பாளே' என்று அவளிடம் கொடுக்கச் சொன்னேன்.

அவளுக்கும் நினைவில்லையாம். 'ஆர்எச் +வ் என்று எழுதவா' என்று கேட்டாள். '+வ் தான் என்று உறுதியாகத் தெரியுமா' என்றாள். 'ஆமாமா, நீ எப்போதுமே பாசிட்டிவ்தான்' என்றேன். 'பேசாமல் ஏதாவது சோதனை லேபுக்குப் போனால் 5 நிமிடங்களில் பிளட் குரூப் சொல்லி விடுவார்கள்' என்றால், 'ஒண்ணும் வேண்டாம்' என்று சொல்லி விட்டு வைத்தாள். இரண்டு நிமிடங்களில் மீண்டும் அழைத்து  'உன் எண்ணைக் கொடுத்திருக்கிறேன். அழைத்து ஏன் வரவில்லை என்று கேட்டால், வெளியூரில் வேலையாக போயிருப்பதாகவும் இன்னொரு சமயம் வருவதாகவும்' சொல்லச் சொன்னாள். இப்போது குரலில் சங்கடம். ஒருவனிடம் போய் உதவி கேட்கிறோமே என்று சங்கடம்.

குளித்து விட்டு தியானம். அதன் பிறகு எதிரில் போய் சரவணபவனில் காலை உணவு. சிரித்த முகத்துடன் ஒருவர் ஆர்டர் எடுக்க வந்தார். 4 இட்லிகள் சொன்னேன். அடுத்தது அப்புறம். 4 இட்லி ஒரே பிளேட்டில் வந்தன. அதைத் தொடர்ந்து பூரி சொன்னேன். பிறகு காபி, சர்க்கரை போடாமல். சுகர் ப்ரீ வேண்டுமா என்று கேட்க, இனிப்பே வேண்டாம் என்று சொன்னேன். சர்வர் சுகர் ப்ரீ பாக்கெட்டுகளை எடுத்து வந்திருந்தார். திருப்பிக் கொடுத்து விட்டேன். காபியில் இனிப்பில்லாமல் குடிக்க வேண்டும் போலிருந்தது, அவ்வளவுதான்.

அறைக்கு வந்து பார்த்தால் 8 மணி ஆகி விட்டிருந்து. எந்த வேலையையும் ஆரம்பிக்க போவதில்லை என்று முடிவு செய்து விட்டு கிளம்பினேன். பைகளை அறையிலேயே வைத்து பூட்டிச் செல்லுமாறு சொன்னார். பூட்டி விட்டு பேருந்து நிறுத்தத்துக்கு வந்து கிண்டி போகும் பேருந்தில் ஏறினேன். ஓட்டுனர் நடத்துனர் மட்டும்தான் இருந்தார்கள். 8 ரூபாய் சீட்டு. சில பேருந்துகளை போக விட்டு ஒரு 88 தடத்தில் ஏறினேன்.

சின்னமலை அருகில் ஏதோ கூட்டம். ஹால்டியா சந்திப்பிலிருந்தே வண்டிகள் வரிசை கட்டியிருந்தன. அந்த இடத்தைத் தாண்டும் வரை ஊர்ந்து ஊர்ந்து நகர்ந்து அதன் பிறகு இயல்பு நிலை இருந்தது. பெரிய கூட்டம், ஏதோ திருவிழா போல. நிறைய பெண்களும். கிருத்துவ அமைப்பு ஒன்றின் கூட்டம் போல் தோன்றியது. எக்ஸ்பிரஸ் அவென்யூ போவதற்கு டிவிஎஸ் என்று சீட்டு கொடுத்திருந்தார்.

தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. இடிந்தகரை போயிருந்தாராம். இப்போது காவல் துறை குவிப்பை நீக்கி விட்டாலும், ஊர் மக்கள் ஆள் பார்த்துதான் அனுமதிக்கிறார்களாம். கூடி இருக்கும் மக்கள் கடைசி வரை போராடுவதாக உறுதியாக இருக்கிறார்களாம். அவர் குறும்பனை போய் சந்திக்கப் போவதாகச் சொன்னார். அதற்கு உடன் வர அழைத்திருக்கிறார். நான் ஊரில் இல்லை, சென்னையில் என்று சொன்னேன். அவர் சென்னை வந்த பிறகு சந்திக்கலாம் என்று பேசிக் கொண்டோம்.

இதற்குள் டிவிஎஸ் நிறுத்தத்தை தவற விட்டு எல்ஐசியில் இறங்கினேன். அது வரை ஒரு வழிப்பாதை. சாலையைக் கடந்து, அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த காவல் துறை குடிநீர் பந்தலில் தண்ணீர் குடித்துக் கொண்டேன். அருகில் நின்ற காவலருக்கு நன்றி சொல்லி விட்டு நடந்தேன். பேருந்து நிறுத்தம் அருகில் விசாரிக்க நேராக நடக்கச் சொன்னார்கள்.  நடந்தே வந்து சேர்ந்து விட்டேன்.

பெரிய கடைத்தெரு கட்டிடம். கார்கள் நிறுத்த பெரிய வளாகம். பல அடுக்க மாடிகள். உள்ளே நுழைந்து நகரும் படிக்கட்டுகள் மூலமாக ஒவ்வொரு மாடியாக ஏறினேன். கடைசி தளத்தில்தான் திரைப்பட அரங்கு இருக்க வேண்டும். துடைத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு அம்மாவிடம் கேட்டு போய்ச் சேர்ந்தேன். உள்ளே டிக்கெட் கொடுக்க கவுண்டர், தானாகவே டிக்கெட் அச்செடுத்துக் கொள்ள திரைகள், சாப்பாட்டுக் கடைகள் பளபளக்கும் விளக்குகளுடன் உயரமான கூரையினுள் இருந்தன. போய் சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டே அடுத்த வாசல் அருகில் வந்தேன்.

தொலைபேசி அடித்தது. வெளியில் போக முயற்சித்து கதவில் முட்டிக் கொண்டேன். வெளியில் போனால் தொலைபேசி நின்று விட்டது. திரும்ப அழைத்தால் பிசி என்று வந்தது. உள்ளேயே நின்று கொண்டிருக்கிறார். எஸ்கேப் என்று பெயர். பெரிய அரங்குதான். அகலமான இருக்கைகள், அகலமான கைப்பிடிகள். முழுக்க முழுக்க குளிரூட்டப்பட்டிருந்தது. திரைக்கு அருகிலான இருக்கைகள்.

உட்கார்ந்து பேச ஆரம்பித்தார். திரைப்படம் ஆரம்பிக்கும் வரை பேச்சு. திரைப்படம் கஹானி என்ற இந்தி திரைப்படம். சோதனைச் சாலையில் எலிகள் இருக்கும் கூண்டினுள் சிறு கண்ணாடி குமிழ்களை உள்ளே போட்டு உடைக்க, அதிலிருந்து வெளிப்படும் திரவம் ஆவியாகி எலிகள் இறக்கின்றன. அடுத்த காட்சியில் கொல்கத்தா மெட்ரோவில் பால் புட்டியில் இருந்து திரவம் வெளி வந்து நூற்றுக் கணக்கான பேர் இறந்து போகிறார்கள்.

கொல்கத்தா விமான நிலையத்தில் ஏழெட்டு மாத கர்ப்பிணியாக வித்யா பாட்சி வந்து இறங்குகிறார். டாக்சியில் ஏறி பார்க் ஸ்ட்ரீட் போலீஸ் ஸ்டேசன் போகிறார். தனது கணவரை காணவில்லை புகார் கொடுக்கிறார். கணவர் பெயர் அர்னாப். கொல்கத்தாவுக்கு புராஜெக்டுக்காக வந்தவர் திடீரென்று காணவில்லை. அவர் தங்கியிருந்த ஹோட்டலிலும், வேலை பார்த்த இடத்திலும் விசாரித்தால் அப்படி யாரும் இல்லை என்கிறார்கள் என்று சொல்கிறார். புகார் பதிவு செய்து கொள்கிறார்கள். அவரை கொண்டு விட நிலையத்தின் சப் இன்ஸ்பெக்டர், கணினியில் வேலை செய்பவர், ராணா என்பவர் வருகிறார். ஒரு கெஸ்ட் ஹவுசுக்குப் போகிறார்கள். அங்கு தனது கணவர் தங்கிய பதிவேடுகளை கேட்டால் அதில் அவர் பெயர் இல்லை.

தான் அங்குதான் தங்கப் போவதாகச் சொல்லி விட்டு தங்குகிறார். அடுத்த நாள் நகரத்தின் பிணவறையில் பிணம் அடையாளம் காட்ட அழைத்துப் போகிறார்கள். அர்னாபின் உறவினர்கள் என்று ஏதோ ஒரு இடத்துக்குப் போகிறார்கள். அர்னாப் படித்த பள்ளிக்குப் போய் விசாரித்தால் அங்கும் தகவல் இல்லை. நிறுவனத்துக்குப் போய்க் கேட்டால் மனித வள மேலாளர் அப்படி யாருமே வேலை செய்யவில்லை என்கிறார். ஆனால் மாலையில் அழைத்து அது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வேலை பார்த்த ஒரு ஊழியரைப் போல இருக்கிறது என்று சொல்லி சந்திக்க அழைக்கிறார்.

அந்த மனித வள மேலாளர் சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார். அடுத்து ஒரு போலீஸ் தகவல் சொல்பவரை சந்திக்கிறார்கள். அவர் சமீபத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வைப் பற்றி சொல்கிறார். அதில் 2 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள், மூன்றாமவர் காயமடைந்தார், காயமடைந்தவருக்கு குறிப்பிட்ட மருத்துவமனையில் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது என்கிறார். அங்கு போய் விசாரித்தால் அந்த மருத்துவர் அடுத்த நாள் வரச் சொல்கிறார். அந்த மருத்துவரும் சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார். டில்லியில் ஐபி அலுவலகத்தில் இதைப் பற்றிப் பேசிக் கொள்கிறார்கள். ஒரு அதிகாரி இதை கையாள கொல்கத்தா வருகிறார்.

இடைவேளையின் போது வித்யாவை மெட்ரோ ரயில் முன்பு தள்ளிக் கொலை செய்யப் பார்க்கிறார் முந்தைய கொலைகளை செய்த அதே கொலையாளி.

இடைவேளையின் போது வெளியில் போய் இரண்டு பாட்டில் தண்ணீர் வாங்கி வந்தேன். ஒன்று 20 ரூபாய். அதற்குள் புதிய ஜனநாயகம் படித்திருக்கிறார். அதில் வந்திருந்த மின்சாரம் கட்டுரை பற்றி கேட்டார். அதை விளக்கிக் கொண்டிருக்கும் போது திரைப்படம் மீண்டும் ஆரம்பித்தது.

ஒரு கட்டத்தில் வித்யாவையும் கொல்லும்படி உத்தரவு வருகிறது. கொலையாளி வித்யாவை துரத்த, அவரை ராணா துரத்த, ஒரு கட்டத்தில் கை கலப்பு ஏற்பட, துப்பாக்கி வித்யா கையில் வர, ஆளைச் சுட்டுக் கொன்று விடுகிறார். கொலையாளியின் தொலைபேசியில் இருக்கும் குறுஞ்செய்திகளைப் பார்த்து அவை எங்கிருந்து வருகின்றன என்று கண்டுபிடிக்கிறார். அது அந்த ஐடி நிறுவனத்தின் பாதுகாவலர் கணினியிலிருந்து வருகின்றது. அங்கு போய் கணினியிலிருந்து தகவல்களை நோண்டுகிறார். அவற்றை எடுத்துக் கொண்டு தப்பி ஓடுகிறார்கள்.

இப்போது ஐபியும் ராணாவும் ஒன்றாக வேலை செய்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது. இன்னும் ஒரு முறை கணினியை அணுகி விபரங்களை தேடச் சொல்கிறார்கள். ஒரு தொலைபேசி எண் கிடைக்கிறது. அதை அழைத்தால் ஐபியின் தலைவருக்கு போகிறது. தலைவரை அழைத்து தான் கணினியை நோண்டியதையும் இன்னும் பல தகவல்கள் கிடைத்ததாகவும் சொல்கிறாள். உள்ளூர் அலுவலரை அனுப்புவதாக சொல்கிறார். அவளுக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பில் குறிப்பிட்ட இடத்தில் கோப்புகளைக் கொண்டு வரும்படி உத்தரவு வருகிறது.

அங்கு போகும் போது துர்கா பூஜையின் 10ம் நாள் உற்சவம். வெள்ளை/சிவப்பு உடை உடுத்து போகிறாள். கொலையாளியை சந்தித்து அவன் சுட முயற்சிக்கும் போது வயிற்றிலிருந்து தோல் பொம்மையை உருவி அவனை அடிக்கிறாள். அவனுடன் சண்டை போட்டு வீழ்த்துகிறாள். சுட்டு கொன்று விடுகிறாள். ஐபி அதிகாரியும் ராணாவும் வந்ததும் அவர்களை சந்திக்காமல் தப்பி ஓடி விடுகிறாள்.

தனது கணவனை கொன்றவனை பழி வாங்க முன்னாள் ஐபி அதிகாரியுடன் இப்படி வேடம் போட்டுக் கொண்டு வந்தார் என்று தெரிகிறது. அமிதாப் பச்சன் இறுதியில் மா, அசுரர்கள், வதம் என்று புராணம் சொல்லி முடிக்கிறார். படம் முடிந்து பெயர்கள் முடிவது வரை பார்த்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தோம். வெளியில் வந்து அருங்காட்சியகம் போகலாம் என்று முடிவு.

படிகளில் இறங்குவதால் பாதிக்கப்படுகிறார் என்பதும், அருங்காட்சியகம் போகலாம் என்று சொல்லியிருந்ததும் மறந்து போயிருந்தது. அதை பெரிய விஷயமாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. எழும்பூரில் போய் காரை அருங்காட்சியகத்தில் நிறுத்தி விட்டு இந்தப் பக்கம் வந்தால் எதிர் பக்கம் ஒரு அசைவ ஹோட்டல், மேசைக்குப் போனால் ஈ மொய்த்துக் கொண்டிருந்த ஒரு பாத்திரம் இருந்தது. வெளியில் வரும் போது முறைத்தார்கள். பக்கவாட்டு சாலையில் போய் ஹாட்பிரட்ஸ் பார்த்தோம், இந்தப் பக்கம் ஒரு அசைவ உணவகம், அதன் அருகில் சென்னை ராவுத்தர் பிரியாணி.

அங்கு போய் மீன் பிரியாணி, பிரியாணியில் முட்டை வறுத்து போட்டு, மீன் வறுத்ததை வைத்திருப்பார்களாம். கடைசியில் சாத்துக்குடி ஜூஸ் சொல்லியிருந்தேன். அதையும் மறந்து விட்டிருந்தேன்.

சாப்பிடும் போதும் பேசிக் கொண்டே இருந்தார். சாப்பிட்ட பிறகு மியூசியம் போய் ஓவியங்களை பார்க்கப் போனோம். நவீன கலைக் கூடத்தில் மூன்றாவது மாடியில். ரவிவர்மா ஓவியங்கள் பற்றி குறிப்பாக சொல்லியிருந்தார். ஓவியங்களை பார்ப்பதற்கான கலைக்கண்களை பெற வேண்டும். இதுதான் முதல் முறையாக இருக்கும் என்று சொன்னேன். சரியாக முடித்து விட்டு வெளியில் வந்து உட்கார்ந்தோம். பேச்சு தொடர்ந்தது. காரிலும் தொடர்ந்தது. ஸ்டெர்லிங் சாலை, ஆற்காடு சாலை வழியாக, அசோக் பில்லர் வந்து சரவண பவனில் காபி சாப்பிடப் போனோம். அதே சிரித்த முக ஆர்டர் எடுப்பவர். பேச்சு தொடர்ந்தது.

கோயம்பேடு பேருந்து நிலையத்தில் சிறுநீர் கழிக்கப் போய் விட்டு தவறான நடைபாதையில் வேலூர் பேருந்துகளை தேடிக் கொண்டிருந்தேன். நாளின் இன்னொரு பெரிய சொதப்பல். காலையில் மீண்டும் தூங்குவதை தவிர்க்க வேண்டும்.

கடைசியில் 102B non-stop திருப்பத்தூர் பேருந்து. மூவர் இருக்கையில் நடைபாதை ஓர இருக்கையில் உட்கார்ந்தேன். பூந்தமல்லியில் மூன்றாமவரும் வந்து நடுவில் உட்கார்ந்து கொண்டார். நீண்ட வார இறுதி முடிந்து வரும் மாணவர்கள் நிறைய பேர். தூங்கிக் கொண்டே வந்தேன். 12 மணிக்கு வேலூர். வெளியில் வந்து பகிர்வூர்தி. குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது. அதற்கு பதில் போட்டு விட்டு வீட்டுக்கு வந்து பாஸ்போர்ட் விபரங்களை அனுப்பி விட்டு தூங்கினேன்.

நேற்றுக் காலையில் எழுந்திருக்கவில்லை. 7 மணி வரை தூங்கிக் கொண்டேன். எழுந்து பார்த்தால் தண்ணீர் இல்லை. பல் தேய்த்து சட்டை மாட்டிக் கொண்டு கீழே தண்ணீர் பிடிக்கப் போனால் 2 நாட்களுக்குப் பிறகுதான் வருமாம். முன்பு ஒரு நாள் எப்போது வேண்டுமானாலும் போட்டு எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று போன வாரம் சொல்லியிருந்தார்கள். கரண்ட் கூட இல்லை என்பதையும் கவனிக்கவில்லை. குடத்தை வைத்து விட்டால் வரும் போது பிடித்து வைப்பதாகச் சொன்னார்.

வைத்து விட்டு மேலை வந்தேன். தண்ணீர் இல்லாமல் வேலை ஆகாது என்று உணர்ந்து, தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு நடந்தேன். கடையில் வாங்க வேண்டும். வீட்டுக் காரர் கனிவமுது கல்யாண மண்டபத்தில் போய் பிடித்தால் 10 ரூபாய் என்று சொன்னார். அங்கு போய் காவல்காரரை கேட்டால் பக்கவாட்டில் போய் பிடிக்கச் சொன்னார். வெளிப்புற குழாயில் பிடித்து வந்தால் அது இல்லையாம். அதைக் கொட்டி விட்டு மண்டபத்தின் உள்ளே அறையில் பிடித்துக் கொடுத்தார்.

தோளில் சுமந்து கொண்டு வந்து சேர்த்தேன். திரும்பவும் கடைக்குப் போய், சாம்பார் பொடி, உளுந்து, துவரம் பருப்பு, ரவை, தக்காளி, வெங்காயம், கத்தரிக்காய், தயிர், ஓட்ஸ் வாங்கினேன். வீட்டுக்கு வந்து ஓட்ஸ் காய்ச்சி வைத்து விட்டு குடிக்கும் போது போய் பால் வாங்கி வந்து காய்ச்சி சேர்த்துக் கொண்டேன். மீதிப் பாலை டம்ளரில் ஊற்றி வைத்தேன்.

கொஞ்சம் கண்ணயர படுத்தால் தொலைபேசி அழைப்பு. 2 மணி நேரத்தில் வருகிறார். இணைய வியாபாரத்துக்கு என்ன செலவாகும் என்பது குறித்து விசாரித்தார். தகவல்களைச் சொன்னேன். அதன் பிறகு துணி துவைப்பதும் சமையலும். தக்காளி ரசம், மோர் தாளிப்பு, கத்திரிக்காய் பொரியல், மாங்காய் ஊறுகாய் என்று திட்டம். குக்கரில் சோறு வைத்து விட்டு துணிக்கு சோப்பு போட்டேன். துணி துவைத்துப் போட்டு விட்டு குக்கரை இறக்கி ரசம், மோர் தாளிப்பு, பொரியல். இடையில் உப்பு தீர்ந்திருக்க போய் வாங்கி வந்தேன். இனிமேல் சிறுபயறு, அரிசி, கோதுமை மாவு வாங்க வேண்டும். துணி துவைக்கும் பிரஷ், காபி குடிக்கும் பீங்கான் மக் வாங்க வேண்டும்.

சமைத்து விட்டுக் குளியல், தியானம். அதன் பிறகு சாப்பாடு.  சொன்னது போல 1.45க்கு வந்தார். ஓடைப் பிள்ளையார் கோவில் அருகில் இறங்கி நின்றதாக அழைத்தவரை வழி சொல்லி வரச் சொன்னேன். இடையில் திசை திரும்பி விட கீழே இறங்கிப் போய் அழைத்து வந்தேன். மே 6ம் தேதி அவருக்குத் திருமணம். ஞாயிற்றுக் கிழமை. ஊருக்குப் போக வேண்டியிருக்கிறது. அங்கிருந்து திரும்பி வருவதாகச் சொன்னேன். அப்படித் திட்டமிட்டுக் கொள்வேன். பார்க்கலாம். வெள்ளிக் கிழமை ரயிலில் முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம்.

மே 4ம் தேதி திருமணம் முடிந்த உடன் ரயிலை பிடிப்பதாக திட்டமிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். நாகர் கோவில் விரைவு வண்டி, காட்பாடியில் இறங்கிக் கொள்ளலாம்.

மீதி மதிய உணவை முடித்துக் கொண்டு அவருக்கு சேர வேண்டிய காசோலையை கொடுத்தேன்.

அவர் போன பிறகு கரண்ட் வந்த பிறகு தோசை மாவு அரைத்தேன். மீதி இருந்த சோற்றை சாப்பிட்டு விட்டு தூங்கப் படுத்தவன் 8 மணிக்கு  அழைத்த போதுதான் எழுந்தேன். அவருக்கு செய்ய வேண்டிய பணியின் விபரங்களை விளக்கினார். ஓடெஸ்கில் 12 மணி வரை உட்கார்ந்திருந்தேன். அதன் பிறகு தியானம். தொலைபேசி நிலைமையை விளக்கி விட்டுத் தூங்கினேன்.

காலையில் 2 மணிக்கு ஒரு முறை விழிப்பு, மின்சாரம் தடைப்பட்டிருந்தது, 4 மணிக்கு எழுந்து விட்டேன். இதை முடிக்கும் போது 5.25 ஆகியிருக்கும்.

தேங்காய் திருவி துவையல் அரைத்துக் கொள்ள வேண்டும். 6 மணிக்கு கரென்ட் போவதற்கு முன்னால் அதைச் செய்ய வேண்டும். அதன் பிறகு ஓடெஸ்க் ஜாவாஸ்கிரிப்ட் டெஸ்ட் எடுக்க வேண்டும். 7 மணி. அதன் பிறகு குளித்து காலை உணவு. காபி போட்டுக் கொள்ளலாம் ஓடெஸ்க் டெஸ்டுக்கு முன்பாகவே.

12 மணிக்கு கடைக்குப் போய் அரிசி, பயறு வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். சமையல். 1 மணிக்கு சாப்பாடு.

தொலைபேசி காசு பற்றிக் கேட்க வேண்டும். அது உறுதி செய்தால் மட்டும்தான் நாளைக்குப் போக வேண்டும். html, css, javscript, php5 படிக்க வேண்டும்.

புதுச்சேரி to சென்னை

ஏப்ரல் 8ம் தேதி, காலை 2.35 மணி. சென்னையில்.

5ம் தேதி காலையில் சென்னைக்கு கிளம்பி வரும் நேரத் திட்டமிடலில் எழுதுவதற்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை. அன்று வியாழக் கிழமை. அதிகாலையில் சென்னைக்கு பயணம், முற்பகலில் வகுப்புகள், பிற்பகலில் பாண்டிச்சேரி பயணம், மாலையில் நடந்தே பாண்டிச்சேரி கடற்கரைக்கு, முன்னிரவில் வெளியில் சாப்பிட்டு விட்டுத் திரும்பி வந்து தூக்கம்.

6ம் தேதி, வெள்ளிக் கிழமை காலையில் ஐந்தரை மணிக்கு நடக்கப் போகலாம் என்று திட்டமிட்டிருக்க 5 மணிக்குத்தான் எழுந்திருந்தேன். பல் தேய்த்து விட்டு வெளியே புறப்பட தயாராகி விட்டு உட்கார்ந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். அத்தோடு நாட்குறிப்பு நின்று போனது. திரும்பி வந்த பிறகு, குளித்தல், சாப்பிடுதல், பேசிக் கொண்டிருத்தல், மதிய உணவுக்கு வெளியில் போதல், வெளியில் சுற்றி விட்டு வருதல், வீட்டில் செடிகளுக்கு மண் மாற்றி தண்ணீர் ஊற்றுதல் என்று நேரமாகி விட்டது.

7ம் தேதி, சனிக்கிழமை நேற்றுக்கான பதிவுகளை இன்றைக்கு எழுதலாம்.

4 மணிக்கெல்லாம் எழுந்து விட்டேன். முந்தைய நாள் தூங்குவதற்கு இரவு 11 மணி ஆகியிருந்தது. பல் தேய்த்து விட்டு கழிவறையில் உட்கார்ந்திருக்கும் போது தண்ணீர் வருவது குறைந்து நின்று விட்டிருந்தது. நல்ல வேளையாக ஒரு வாளியில் கொஞ்சம் தண்ணீர் இருந்தது. பல் தேய்த்து விட்டு கழிவறைக்கு தண்ணீர் ஊற்றி விட்டு, குளிக்க முடியாமல் முதலில் முகம் மழித்து விடலாம் என்று அதையும் முடித்து விட்டு உட்கார்ந்தேன்.

புத்தகத்தை படித்து குறிப்பு எடுக்க ஆரம்பித்தேன். 4 மணிக்கு ஆரம்பித்தது. அரை மணி நேரம் அமைத்திருந்தேன்.

நான்கரைக்கு நானும் எழுந்து குளித்து விட்டு பொருட்களை எல்லாம் பொதிந்து வைத்து 10 நிமிடங்கள் தியானமும் முடித்தேன். 5 மணிக்கு வெளியில் வர அதுதான் முடியும். வெளியில் வந்து குறிப்பேடு மற்றும் பண்பாட்டு குறிப்புகள் புத்தகத்தையும் வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தேன். எல்லா செய்முறைகளையும் முடித்து வெளியில் வந்து காரில் உட்கார்ந்து கிளம்பும் போது நேரம் 5.20 மணி.

சுமார் 6.30க்கெல்லாம் மாமல்லபுரம் தாண்டி விட்டது. சிவப்பு சூரியன், சில்வர் சூரியன் எல்லோரையும் தாண்டினோம். கோவளத்திலிருந்து இடது புறம் திரும்பி கேளம்பாக்கம் வந்து பழைய மாமல்லபுர சாலையில் சோழிங்க நல்லூர் நோக்கி வந்தோம். சிறுசேரி சிப்காட் வந்து விட்டது. நான் சொல்லி நிறுத்துவதற்கு முன்பு சில மீட்டர்கள் தாண்டி போய் விட்டிருந்தது. அந்த இராஜஸ்தானி டாபாவுக்கு எதிரில்.

7.15. இன்னும் 1 மணி நேரமாவது வெளியில் கழிக்க வேண்டும். நடந்தே போக ஆரம்பித்தேன். டிசிஎஸ் தாண்டி ஹெக்சாவேர் அருகில் திரும்பி நடந்து அந்த சாலையின் முனையில் வலது ஓரத்தில் மர நிழலும் உட்கார ஏதுவாக இரண்டு கான்க்ரீட் மூடிகளும் கிடந்தன. ஒரு மர நிழலில் உட்கார்ந்து பார்த்தால் வெயில் விழ ஆரம்பித்திருந்தது. அடுத்த மர நிழலில் சற்று உயரம் குறைவான கான்கிரீட் மூடியில் உட்கார்ந்து கொண்டேன். 45 நிமிடங்கள் அமைத்துக்  கொண்டு குறிப்பு எடுப்பதை தொடர்ந்தேன். 8.10க்குப் பிறகு எழுந்து நடந்து கல்லூரிக்குப் போனேன். கேட் திறந்திருந்தார்.

அறையில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு நாட்குறிப்பு எழுத ஆரம்பித்தேன். அரை மணி நேரம், 9 மணி வரை எழுதி விட்டு காலை உணவு என்று திட்டமிட்டாலும், கையெழுத்து போட அழைக்க, அதை முடித்து விட்டு உட்கார்ந்ததும் சிறிது நேரத்தில் காலை உணவுக்கு அழைக்க போனேன். பொங்கல், வடைகள் முழு அளவையும் வாங்கிக் கொண்டு உட்கார்ந்தேன்.

சாப்பிட்டு விட்டு வந்து இணையத்தில் கொஞ்ச நேரம் மின்னஞ்சல் பார்த்துக் கொண்டு 9.15க்கு வகுப்புக்கு புறப்பட்டேன். ஐபியில் வந்தால் எழுதுவதில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். எதிர்பார்த்திருந்தது போலவே அசைன்மென்டை சிறப்பாக முடித்தார். சிறப்பு ஒழுக்கம்தான். நேரம் எடுத்து வீட்டில் படித்து விடுகிறார் அவ்வளவுதான். பெரிய புத்திசாலி கிடையாது.

அவர்கள் முடித்ததும் பாடங்களை பயிற்சி செய்வதை ஆரம்பித்தேன். முதல் பாடத்தில் ஆரம்பித்து வாசித்துக் கொண்டே வந்து 8வது பாடம் வரை வந்து விட்டேன். இடையில் உள்ளே வந்தவர்களை கிண்டல் செய்து கொண்டேன். வந்ததும் கொஞ்சம் அதிகமாகவே காலை வாரினேன். ஜாலியாக எடுத்துக் கொள்கிறது. இடையில் தொய்வு ஏற்பட்டாலும் 8வது பாடம் வரை வந்து விட்டேன். 9வது பாடம் ஆரம்பிப்பதற்கு முன் இடைவெளி என்று கேட்க, போர்டில் சொற்களை எழுதும் பயிற்சியை ஆரம்பித்தேன். முதலில் பணிவான வார்த்தைகள் எழுத, அடுத்தது pronouns எழுத, நேர வார்த்தைகளை எழுத ஆனந்த், அவற்றை படிக்க, வினைச் சொற்களை எழுத என்று சுறுசுறுப்பாகவே போனது. இறுதியாக 9வது பாடத்தைப் படித்தோம். இரண்டு முறை படித்து விட்டு வருகைப் பதிவு எடுத்தேன். அடுத்த வகுப்புக்கும் பயிற்சி ஏதாவது கொடுத்து விட்டு வந்து வருகைப் பதிவு எடுத்து விடும்படி சொன்னார்.

தேர்வின் C பகுதியில் கேட்டிருந்த 3 கேள்விகளுக்கான விடைகள் தயாரித்து வைத்திருக்குமாறு சொன்னேன். அடுத்த வகுப்பு எம்ஐஎஸ்சுக்குப் போய் விட்டு நினைவு இன்றி அப்படியே கிளம்பி விட்டிருந்தேன்.

இடைவேளையில் வந்து வினா வங்கியை கொடுத்தேன். சீன மொழி வினாத்தாள் அச்செடுப்பை சரி பார்த்துக் கொண்டேன். எம்ஐஎஸ் வகுப்புக்கு வந்தால் மாணவர்கள் தமது presentation தர வேண்டும். முதலில் நன்றாகவே செய்தார்.  data warehousing and data mining பற்றி பேசினார். அடுத்து DSS பற்றி. மூன்றாவதாக decision making பற்றி. தொடர்ந்து programming oop பற்றி. கடைசியில் it systems உருவாக்குதல் பற்றி. இதற்குள் 12.30 ஆகி விட்டிருந்தது.

இடையிடையே குறுக்கிட்டு விளக்கம் அளித்திருந்தேன். பேசும் போது யாரும் இடையில் முணுமுணுத்துக் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களுடைய இருப்புதான் அதற்கு காரணம் என்று நினைக்கிறேன். என்னுடைய இருப்பு அவ்வளவு கடுமையானதாக இல்லை என்றுதான் அர்த்தம். அதை எப்படி வேண்டுமானாலும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

வழக்கம் போல மோப்பிக் கொண்டிருந்தார். இப்படி படித்தால் இவ்வளவுதான் கிடைக்கும் என்று கடுமையாகச் சொல்லிக் கொண்டு வெளியேறி விட்டேன். அறைக்கு வந்து பையை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டேன். மதிய உணவு தேவையில்லை. பிடித்தால் ஏதாவது கழுத்தறுக்க ஆரம்பித்தாலும் ஆரம்பித்து விடுவார்.

வெளியில் வந்து நின்றால் சுமார் 10 நிமிடங்களுக்கு எந்த பேருந்தையும் காணவில்லை. நல்ல வெயில் அடித்தது. ஒரு டாடா மினி வேன் வந்தது. 20 ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டார். இறங்கி பேருந்துக்கு காத்திருந்தால் 19B குளிர்சாதன பேருந்து வந்தது. அதை விட்டு விட்டு 570க்காக காத்திருந்தால் அடுத்த 10  நிமிடங்களுக்கு எந்த  பேருந்துமே வரவில்லை. ஒரு வழியாக வந்து சேர்ந்த 19B குளிர்சாதனத்திலேயே ஏறிக் கொண்டேன். 45 ரூபாய் சீட்டு. உட்கார இடம் கிடைத்தது.

நல்ல தூக்கம் கண்ணைச் சுழற்றியது. தூங்கி விழுந்து கொண்டே வந்தேன். ஒரு பெண் அருகில் வந்து உட்காரும் போதுதான் தூக்கம் கலைந்தது. அந்தப் பெண் மத்ய கைலாஷ் தாண்டி நான் பேசும் போது எழுந்து காலியான கீழ் பக்க இருக்கைக்குப் போய் விட்டார். நான் அண்ணா பல்கலைக்கு அருகில் இறங்கினால் நின்றிருந்தார், பெயர் சொல்லி அழைத்தார். பாண்டிச்சேரி பேருந்தில் ஏறப் போனால் அவர்கள் நிறுத்தவில்லை. 49R இரண்டு வர, காலியாக இருந்த இரண்டாவது பேருந்தில் ஏறி இராமாபுரம் சீட்டு வாங்கினேன். கிண்டியிலேயே இறங்கி D70ல் ஏறி விட்டேன். நின்று கொண்டேதான் வர முடிந்தது.

அசோக் பில்லரில் இறங்கி சாலையைக் கடந்து பேருந்து நிறுத்தம் வந்தேன். 37Dயில் ஏறினேன். அது பிள்ளையார் கோவில், அம்மன் கோவில் வழியாக பாண்டிச்சேரி விருந்தினர் இல்லம் வந்து நெசப்பாக்கம் வந்தது. அருகில் இருந்த சாப்பாட்டு கடையில் சாப்பிடப் போனேன். புதினா சோறும் சாம்பார் சோறும் வாங்கிக் கொண்டேன். புதினா சோறு முடிக்கும் போது வந்தார். வெளியில் வந்து படிவத்தில் கையெழுத்து போட்டுக் கொடுத்தேன். சாம்பார் சோறும் சாப்பிட்டு விட்டு வெளியில் ஏடிஎம்மில் பணம் எடுத்துக்  கொண்டேன்.

புறப்பட்டு அசோக் பில்லரில் விடுவதாக அழைத்து சரவண பவன் அருகில் இறக்கி விட்டு விட்டார். டாடா மேஜிக் பிடித்து பில்லர் வந்தேன். நல்ல வேளையாக பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறக்கினார். தாம்பரம் போகும் பேருந்துகள்  கூட்டமாக வந்தன.

2 மணிக்கு விழிப்பு வந்து விட்டது. 2.30க்கு எழுத ஆரம்பித்தேன். இதை முடிக்கும் போது 3.35 ஆகியிருக்கும். முதலில்  அசைன்மென்டை சரி பார்த்து இரண்டு வகுப்புகளுக்கும் உள்ளுறை மதிப்பெண்களை முடிவு செய்ய வேண்டும். அதற்கு 1 மணி நேரம். 4.35.

வெளியில் போய் நாளிதழ் வாங்கி வர வேண்டும். முகம் மழித்து குளியல், தியானம் 7 மணி. 9 மணிக்கு புறப்பட வேண்டும். மடிக்கணினியை எடுத்துக்  கொள்ள வேண்டும். 10.10க்கு திரைப்படம். 8.30 மணிக்கே புறப்பட்டுக்  கொள்ளலாம்.

திரைப்படம் முடிவதற்கு 12.30 ஆகலாம். 4 மணிக்கு அறைக்கு வந்து பைகளை எடுத்துக் கொண்டு போய் விட வேண்டும்.

நாளைக்கு வாணியம்பாடி போவதை உறுதிப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். எம்ஐஎஸ் உரை, சீன மொழி வகுப்பு திட்டம் தயாரித்துக் கொள்ள வேண்டும். வகுப்பில் நான் மட்டும் பேசிக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று இல்லாமல் மாணவர்களை ஈடுபடுத்தும் இரண்டு மூன்று நிகழ்ச்சிகள் தயாரித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்த வாரம் வியாழக் கிழமை வந்து விட்டு இரவே திரும்பி விட வேண்டும்.

திட்டமிட்டு வாழ்தல்

நேரம் காலை 2.45. ஏப்ரல் மாதம் 4ம் தேதி, 2012ம் ஆண்டு.

நேற்று காலையில், நடு இரவில் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். 1.30க்கு எழுந்து விட்டேன். முந்தைய நாள் பகல் முழுவதும் தூங்கியது, வேலை எதுவும் செய்யாதது, மாலையில் சீக்கிரமாக தூங்கி விட்டது எல்லாம் சேர்ந்து உடலைப் பிடித்திருந்த காய்ச்சலை குணப்படுத்தி விட்டது போலத் தோன்றியது. புத்துணர்வாகவே இருந்தது. காய்ச்சல் இருந்திருக்கவில்லை. நாகர்கோவில் போனது, திரும்பி வந்தது - 2 நாட்கள், சென்னைக்கு அதிகாலை எழுந்து பயணித்தது என்று தூக்க பற்றாக்குறைகள் உடல் சோர்வை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. வெயிலில் வேலூருக்குத் திரும்பி வந்து மதியம் சாப்பிடாமல் மாலையில் வெளியில் போய் சாப்பிட்டது பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நன்கு ஓய்வு எடுத்ததும் சரியாகி விட்டிருக்கிறது.

தவற விட்ட அழைப்புகள் முதலில்.

குறுஞ்செய்தி அனுப்பியிருந்தார். அவர்களுடைய டேனரியில் எடை எடுக்கும் எந்திரத்தில் எடையை கணினியில் பிடிக்கும் செயலி சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்பதை முன்கூட்டியே சொல்லியும் இன்னும் சரியாகவில்லையே என்று புகார். முன்கூட்டியே சொல்லியிருந்தாலும், நான் அதற்கு முன்பே சொல்லியிருந்த இது போன்று பணிகளுக்கு வருடாந்திர ஒப்பந்தம் போட்டுக் கொள்வோம் என்பதும் இன்னும் செயல்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. ஏற்கனவே ஒப்பந்தம் ஒன்றை அனுப்பியிருந்தாலும், இப்போது தர வேண்டிய தொகை, இனிமேல் செய்ய வேண்டியிருக்கும் பணிகள் இவற்றை பட்டியல் போட்டு அனுப்ப வேண்டும். அவர் அலுவலகத்துக்கு போகும் முன்பு அனுப்பினால் படித்து விட்டு டென்ஷன் ஆனாலும் ஆகி விடுவார். 10-11 மணி போல அனுப்பலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.

பள்ளியில் என்னுடைய புகைப்பட அட்டை கேட்கிறார்களாம். மெயிலில் அனுப்பி விடு என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தாள். மெயிலில் அனுப்புவது என்றால் என்னுடைய புகைப்படத்தையா அல்லது அடையாள அட்டையா என்று புரியவில்லை. 'இரவில் அழைத்த போது எடுக்க முடியாததற்கு காரணம் தூங்கி விட்டதுதான்' என்றும் 'என்ன அனுப்ப வேண்டும்' என்று கேட்டும் பதில் அனுப்பினேன். அதையும் 5 மணிக்கு அனுப்பினேன்.

2 மணிக்கு நாட்குறிப்பு எழுத உட்கார்ந்தேன். முந்தைய நாள் தூங்கிக் கழித்ததை எழுதுவதற்கு நிறைய இருக்கவில்லை. செய்ய வேண்டிய வேலைகளும் அதிகம் அழுத்தி நிற்க நீண்ட நேரம் எழுதிக் கொண்டிருக்க மனம் வரவில்லை. சுமார் அரை மணி நேரம் கூட எழுதியிருக்க மாட்டேன். அதன் பிறகு பட்டியலிட்டிருந்த வேலைகளை ஒவ்வொன்றாக முடிக்க ஆரம்பித்தேன். முதலில் சரிபார்த்து வைத்திருந்த கட்டுரையை இன்னும் ஒரு முறை பார்த்து அனுப்பினேன். இரண்டாவதாக, சீன மொழி வினா வங்கியை அனுப்பி வைத்தேன். மூன்றாவதாக மொழிபெயர்த்த கட்டுரையை இரண்டாவது முறை சரி பார்த்து அனுப்பி விட்டேன்.

மின்னஞ்சலில் அனுப்பியிருந்த தகவல்களுக்கு பதில் அளித்தேன். இதற்குள் 5.30 ஆகி விட்டிருந்தது. துணிகளை துவைப்பதற்கு ஊற வைத்திருந்தேன். பசிக்க ஆரம்பிக்கவே தண்ணீரை கொதிக்க வைத்து ஒரு கப் காபியும், கொஞ்சம் மீதியிருந்த ஓட்சை கொண்டு கஞ்சியும் செய்து கொண்டேன். காலை உணவுக்கு இன்னொரு பாட்டிலில் மீதியிருந்த சிறுபயறையும், அரிசியையும் போட்டு கஞ்சி வைத்தேன். கஞ்சி வெந்து கொண்டிருக்கும் போது அடுக்களை அலமாரியின் கோலத்தைப் பார்த்து கடுப்பானேன். பொருட்களை வைப்பதற்கு இடம் இல்லை. ஒன்றின் மேல் ஒன்று நின்று கொண்டிருந்தன. ஒரே குளறுபடியாக இருந்தது.

மிக்சியையும் தண்ணீர் கொதிக்க வைக்கும் மின்சார கலனையும் இடம் மாற்றி விட்டால் சமையலறை பொருட்களுக்கு இடம் போதுமானதாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. முன் அறையில் இருந்த கட்டில், தொலைக்காட்சி இரண்டையும் உள் அறைக்கு தள்ளினேன். இறக்கி வைத்திருந்த மின்விசிறிகளையும் இடம் மாற்றிக் கொண்டேன். இப்போது முன் அறை காலியாகி விட்டது. இரண்டு ஸ்டூல்களில் ஒன்றில் மிக்சியையும் இன்னொன்றில் கெட்டிலையும் வைத்து விட்டேன்.

அடுத்தது அடுக்களையை சீரமைக்கும் வேலை. அலமாரியின் மேல் அடுக்கில் வைத்திருந்த கண்ணாடி தடுப்புகளை தலைக்கு மேல் இருந்த தட்டில் வைத்தேன். குளியலறையில் ஜன்னலில் மறைப்புக்காக வைக்கப்பட வேண்டிய துண்டுகள் இவை. அங்கு பொருத்த ஏற்பாடு இல்லாமல் அப்படியே இருக்கின்றன. அந்த அடுக்கை ஒழித்து, தூசி தட்டி, பெரிய டப்பா, மிக்சி பாத்திரங்கள் வைத்தேன். கூடவே கத்தி, கத்திரி, இடுக்கி, தீப்பெட்டி போன்ற அடிக்கடி பயன்படும் பொருட்களையும் மேலேயே வைத்து விட்டேன்.

அடுத்த 2 அடுக்குகளிலும் பொருட்கள் போட்டு வைக்கும் உலர் பாத்திரங்கள், பாட்டில்கள். மேல் அடுக்கில் கொஞ்சம் பெரிய கலன்கள், மூன்றாவதில் சின்ன கலன்கள். நான்காவதும் சமையலறை மேடையின் மட்டத்திலான அடுக்கில் பாத்திரங்களை வைத்தேன். ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் இருந்தவற்றை எடுத்து இடம் மாற்றி விட்டு தூசி தட்டி புதிய தாள் விரித்து பொருட்களை வைத்தேன். கீழ் அடுக்கில் கரண்டிகள், தட்டுகள், டம்ளர்கள் வைக்க வேண்டும். தரைக்கு மட்டத்திலான அடுக்கில் பெரிய பாத்திரங்கள் - குக்கர் பாத்திரம், சப்பாத்தி கல் போன்றவற்றை வைத்தேன்.

இப்போது சமையலறை மேடையின் கீழ் குப்பலாக போடப்பட்டிருந்த பாத்திரங்கள் கொஞ்சம் சீரடைந்திருந்தன. ஒரு சில வகையின மட்டும்தான் அங்கு கிடந்தன.

தண்ணீர் கொதிக்க பயன்படுத்தும் கெட்டில் மீண்டும் மீண்டும் தண்ணீர் ஊற்றி கொதிக்க வைத்துக் கொண்டே இருந்தால் அதை கழுவும் வசதி சரிவர இல்லாததால் தேய்த்து கழுவுவதே இல்லை. தண்ணீர்தானே என்ன அழுக்கு படிந்து விடுகிறது என்று விட்டு விட்டிருந்தேன்.

ஓரிரு முறை தண்ணீர் கொதிக்க வைத்ததுமே, அதன் பக்க வாட்டு சுவர்களில் உப்பு படிமமாக படிந்து விடுகிறது. அந்த படிமங்கள் உறுதியாக பற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன. அதன் பக்கச் சுவர்களில் வரிவரியாக இருப்பதால் தேய்த்து கழுவும் போது கைகளை உரசி காயப்படுத்துகிறது. அதை எடுத்து ஒரு வழியாக கழுவ ஆரம்பித்தேன். பல் தேய்த்து பழசான பிரஷ்சை எடுத்து தேய்த்தேன். வெளிப்புறமும் அழுக்கு போக தேய்த்து கழுவி வைத்தேன். இதை சரி செய்யும் வரை தண்ணீர் கொதிக்க வைத்துக் கொள்ளலாம். இல்லை என்றால் கொதிக்க வைக்காமலேயே தண்ணீர் குடிக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

அதை கழுவி வைப்பதற்கே கணிசமான நேரம் பிடித்தது.  குளியலறைக்குப் போய் துணி துவைக்க ஆரம்பித்தேன். துணி துவைக்கும் சோப்பும் சின்னதாகியிருந்து. கடைக்குப் போகும் போது வாங்கி வர வேண்டும். துணி துவைக்கும் போது தொலைபேசி அடித்தது. சுமார் ஆறரை மணி தாண்டியிருந்தது. இந்த விஷயத்திலும் எங்கள் இரண்டு பேருக்கும் ஒத்து போவதுதான். ஏதாவது ஒன்றை நினைத்து விட்டால் அது உடனே நடந்து விட வேண்டும் என்ற அவசரம். அவளிடம் அதனால் நிதானம் தவறுவதில்லை, எனக்கு நிதானம் தவறி விடும்.

தொலைபேசியை எடுத்ததும், வேக வேகமாக, 'உன் அடையாள அட்டை, ஓட்டுனர் உரிமத்தை ஸ்கேன் செய்து அனுப்பி விடு' என்று சொன்னாள். அதற்குள் ஹலோ சொல்லியிருந்தேன். அவள் பேசி முடித்ததும், 'உன் யாஹூ முகவரிக்கா' என்று உறுதி செய்து கொண்டேன். போன வாரம் அனுப்பிய மின்னஞ்சல் போய் சேர்ந்திருக்கவில்லை ஆக இருக்கலாம். ஏனென்றால் பதில் வரவில்லை. அதைப் பற்றி அவள் குறிப்பிடவும் இல்லை. எனக்கு ஒரு நாள் முழுக்க பட்ட பாட்டில் தொண்டை கட்டியிருந்தது.

துணி துவைத்து குளித்து தியானம் முடித்த பிறகு கஞ்சி சாப்பிட்டேன். அதன் பிறகு 9 மணிக்கு வெளியில் புறப்பட்டேன். பணம் ஒரு கவரில் எடுத்துக் கொண்டேன். வீட்டு உரிமையாளருக்கு வாடகை கொடுக்க வேண்டும். இன்னும் பென் டிரைவ் வாங்குவதற்கு. அவர் வீட்டுக்குள்ளிருந்து பூஜை மணி ஓசை கேட்டது. சார் என்று கூப்பிட்டால் முதலில் அந்த அம்மா வந்தார்கள், பின்னாலேயே அவர்.

'மூன்று மாதங்களாக மின்கட்டணம் தரவில்லையே சார்' என்று கேட்டேன். 'நானும் மறந்து விட்டேன்' என்று சொல்லிக் கொண்டார். 'எவ்வளவு தொகை என்று சொல்லுங்கள், கொடுத்து விடுகிறேன்' என்றேன். அப்படியே நடந்து நெட் சிட்டிக்கு முன்பு போனேன். தொலைபேசி வினா வங்கி அனுப்பியதை தெரிவித்தேன். நெட் சிட்டி திறந்திருக்கவில்லை. போய் விட்டு திரும்ப வர வேண்டியதுதான்.

அப்படியே சுற்றி போய் நாளிதழ் கடையில் டெக்கான் குரோனிக்கிள் வாங்கிக் கொண்டு அடுமனையில் ஒரு பிரெட் வாங்கிக் கொண்டேன். வீட்டுக்குப் போய்ச் சேர்ந்து பிரெட் சூடாக்கி பக்கத்திலேயே எலுமிச்சம் பழம் கரைத்து கொண்டேன். இப்போது அடுத்தக் கட்ட வேலைகள். எம்ஐஎஸ் தேர்வு விடைத்தாள்களை திருத்த ஆரம்பித்தேன். அதற்குள் அனுப்பியிருந்த நிகழ்வு ஆய்வுகளை தேர்ந்தெடுத்து சேர்த்தேன். கேள்விகளுக்கான விடைகளை தயாரித்துக் கொண்டேன்.

10 மணிக்கு தொலைபேசி முந்தைய நாள் முழுவதும் அழைத்த போது எடுக்காமைக்கு மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டு அவரது சிறு பணியை செய்து முடித்தேன். இங்கிருந்தே தொலை புகுபதிகை செய்து வேலை முடிந்தது. நேரில் போகும் வேலை இல்லை. 11 மணிக்கு மீண்டும் நெட்சிட்டிக்கு போனேன். பென் டிரைவ் 4 ஜிபி என்று போட்டது சேன் டிஸ்க். ஐ-பால் என்று போன தடவை வாங்கியது இல்லை. 325 ரூபாய்க்கு கொடுத்தார். ஸ்கேன் செய்வதற்கு 20 ரூபாய். அந்த டிரைவிலேயே போட்டுத் தரச் சொன்னேன்.

மையத்தின் உரிமையாளர் முன்பே பழக்கமானவர். இப்படி வந்து போனதில்தான். அவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தவர், பழைய கணினி கிடைக்குமா என்று விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார். என்னிடம் 3, 4 கணினிகள் இருக்கின்றன என்று இடைமறித்து சொல்லவில்லை.

திரும்பவும் வந்து தொலைபேசினேன். வாணியம்பாடிக்கு வருவதாகச் சொன்னதைக் குறிப்பிட்டேன். முந்தைய நாள் முழுவதும் உடல் நிலை சரியில்லாமல் இருந்ததையும் தெரிவித்தேன். 'நாளைக்கு வாணியம்பாடி போக வேண்டாம் அடுத்த வாரம் பார்த்துக் கொள்ளலாம்' என்று சொல்லி, வணிக ஒப்பந்த விபரங்களையும் அனுப்பி விடுவதாகத் தெரிவித்தேன். அப்படியே அவரிடம் பேசி முடித்ததும் ஏற்கனவே எழுதி தயாராக வைத்திருந்த மின்னஞ்சலை அனுப்பி விட்டேன்.

இதற்கிடையில்வியாழன் மாலை பாண்டி போய், சனி காலையில் திரும்புவதாக மின்னஞ்சல் அனுப்பியிருந்தேன். அவரும் சனிக்கிழமை காலையில் சென்னை திரும்புவதாகவும் அவருடன் காரிலேயே நானும் வந்து விடலாம் என்றும் பதில் போட்டிருந்தார். வேறு வேலையை அவர்களுடன் நேரம் செலவழிப்பதோடு பொருத்திக் கொள்ள வேண்டியது என்று சொன்னதற்கு வேறு வேலை எதுவும் இல்லை என்று பதில் சொல்லியிருந்தேன். அவருக்கு புதிதாக ஏற்பட்டிருக்கும் அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தல் பற்றிய ஆர்வங்களுக்கு எனது முந்தைய அனுபவங்களை குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

அடுத்த அஞ்சலில் தேர்தல் தொடர்பாக பல கேள்விகளை கேட்க அவற்றுக்கு பதில் எழுதி அனுப்பி விட்டேன். அதற்கும் பதில் நாள் முடிவதற்குள்ளாகவே வந்து விட்டது. மதிய உணவுக்கு எதுவும் செய்யவில்லை. அறையில் நடந்திருந்த மாற்றங்களை பார்த்து சுறுசுறுப்பாகி விட்டார். தோசைக்கு ஏன் அரைக்கவில்லை என்று கேட்டு என்னை கட்டாயப்படுத்தி ஊறப் போட வைத்தார். உளுந்து கொஞ்சம்தான் இருந்தது, அதையும் அதற்கு இணையான அரிசியும் போட்டு ஊற வைத்தேன்.

கொச்சியிலிருந்து பேசுகிறோம் என்று 81 என்று தொடங்கும் எண்ணிலிருந்து கால் வந்தது. ஐசிஐசிஐ வங்கி கிரெடிட் கார்ட் குறித்தான அழைப்பு. அதற்கும் எனக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்று கடுப்போடு துண்டித்தேன்.

அதன் பிறகு இணையத்திலேயே பொழுது போனது. விவாதம் மறைமுகமான தனிப்பட்ட தாக்குதல்களுடன் போனது. மாலையில் சிரிப்பானுடன் அவர் முடித்துக் கொள்ள நானும் சிரிப்பான் சேர்த்து முடித்துக் கொண்டேன். சுமார் 3 மணிக்கு கரண்ட் போவதற்கு முன்பு அரைப்போம் என்று தோசை மாவை அரைக்க ஆரம்பித்தேன். அரிசி நன்கு ஊறியிருக்காது போலிருக்கிறது. 100% நைசாக அரையவில்லை. 3 மணிக்கு கரண்ட் போகவும் இல்லை.

அப்படியே கோதுமை மாவு கரைத்து, ஒரு வெங்காயம் வெட்டி போட்டு தோசை சுட முடிவு செய்தேன். இடையில் காயப் போட்டிருந்த துணிகளை எடுத்து மடித்து வைத்தேன். சாப்பிட்டு விட்டு எழுத்து வேலைகளை ஆரம்பிக்க வேண்டும். நேரம் அமைத்து விட்டு கட்டுரையை ஆரம்பித்தேன். மிகவும் அவசர கோலமாக பிரச்சார நெடியுடன் இருந்தது. உடனேயே முடித்து அனுப்பியிருந்தால் பரிசீலித்திருப்பார்கள். இது நேற்றுதான் தோன்றியது. பொதுப்படையானதாக இருக்கிறது. இதை ஏற்றுக் கொள்வது சந்தேகம்தான் என்றும் தோன்றியது.

அதை படித்து விட்டு அதன் பிறகு கட்டுரையை பல முறை படித்து திருத்தி எழுதினேன். கருத்துக்களை முன் பின்னாக இடம் மாற்றினேன். முடித்து அனுப்புவதற்கு 6 மணி ஆகி விட்டது.

கொடுப்பதற்கு ஒரு கட்டுரை இருக்கிறது, அதை சத்துவாச்சாரியில் அவரை சந்தித்து கொடுத்து விட முடியுமா என்று கேட்டார். வேலூர் அருகில் யுரேனியம் எடுப்பதற்கான பணிகள் நடப்பதைப் பற்றிய கட்டுரையாம். மின்னஞ்சலில் அவர் அனுப்புவார் அதை அச்செடுத்து, கையில் கொடுக்க வேண்டும். அனுப்பியும் விட்டார். இன்று போய் கொடுக்க வேண்டும்.

மாலைக்கு மேல் கட்டுரையில் மீண்டும் இறங்கினேன். இடைவெளிகளை நிரப்பிக் கொண்டே வந்தேன். 6.45க்கு மின் வெட்டு. 7.30க்கு திரும்பி வந்தது. மீண்டும் 9 மணிக்கு மின்வெட்டு. அத்தோடு நிறுத்தி விட்டு தியானம் ஆரம்பித்தேன். 9.30க்கு தூங்கப் போய் விட்டேன். நன்கு கண் அயர்ந்து வந்த நேரம் 9.45க்கு மின்சாரம் வந்து மின்விசிறி ஓட ஆரம்பித்தது. கலைந்த தூக்கம் மீண்டும் வரவில்லை. 10 மணிக்கு எழுந்து இன்னும் 15 நிமிடம் மனதை ஒழுங்கு செய்யும் போது கொட்டாவி வந்தது. அதன் பிறகு தூங்கி விட்டேன்.

காலையில் 2.30க்கு எழுந்திருக்கும் போது தாமதமாகி விட்டது என்று பதட்டம் இருந்தது. அதற்கு முன்பு இன்றைய நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கலாம்.

இதை முடிக்கும் போது 3.45 ஆகியிருக்கும். அதன் பிறகு பல் தேய்த்து விட்டு துணிகளை மடித்து வைத்து வைக்க வேண்டும். 4 மணி. 4 மணிக்கு கட்டுரையை முடிப்பதற்கான பணிகளை ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஒரு வடிவம் வந்ததும் அனுப்பி விட வேண்டியதுதான். இதற்கு 6 மணி வரை நேரம். 6 மணிக்கு வீடு ஒதுங்க வைத்தல், வேலை செய்யும் அறையை ஒதுங்க வைக்கலாம், முகம் மழித்தல், குளியல். 7 மணி ஆகி விடும். தியானம் 7.30. அதன் பிறகு தோசை. அதற்கு கடைக்குப் போய் தேங்காய் வாங்கிக் கொண்டு வரலாம். தேங்காய் திருவி துவையல் அரைத்துக் கொள்ளலாம் நேற்று சுட்டு வைத்த கோதுமை தோசையும் இருக்கிறது ஒன்று.

9 மணிக்கு கரண்ட் போய் விடும். அதன் பிறகு மொழி பெயர்க்க வேண்டும். எம்ஐஎஸ் வினா வங்கியை இறுதி செய்ய வேண்டும். மதியம் வரை இதில் போய் விடும். 12 மணிக்கு அல்லது 11 மணிக்கு கரெண்ட் வந்ததும் துணிகளை தேய்க்க வேண்டும். மதிய உணவும் சமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். மதியத்துக்கு மேல் தொடர்பு கொண்டு பேசி விட்டு அச்சு எடுத்து கொண்டு போய் கொடுக்க வேண்டும்.

மாலையில் எம்ஐஎஸ், சைனீசுக்கான வகுப்பு உரைகளை எழுதிக் கொள்ள வேண்டும். எம்ஐஎஸ்சுக்கான குறிப்புகளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொன்றுக்கும் 1 மணி நேரம் என்று 3 மணி நேரம் தேவைப்படும்.

சுமார் 9 மணிக்கு தூங்கி அதிகாலை 2 மணிக்கு எழுந்து விட்டால் போன வாரம் போல 4 மணிக்கு புறப்பட்டு, 4.30க்கு பேருந்து பிடித்து, 6.30க்கு பூந்தமல்லி போய், 7.30க்கு கிண்டி போய் விடலாம். கிண்டியில் பேருந்து கிடைத்து விடும்.

இன்னும் 2 நிமிடங்கள்தான் இருக்கின்றன. 1882 சொற்கள் முடிந்து விட்டிருக்கின்றன. நிமிடத்திற்கு 33 சொற்கள் என்பதுதான் எனது இப்போதைய வேகம். இன்றைக்கு சிறப்பாக எதையும் வேகமாக எழுதி விடவில்லை, வேகக் குறைவுக்கும் குறிப்பான காரணங்கள் இல்லை. இந்த வேகம்தான் இப்போதைய தமிழ் தட்டச்சு வேகம். அப்படியே ஆங்கில தட்டச்சையும் பரிசீலித்துக் கொள்ளலாம். வகுப்புக்கான தயாரிப்பில் அது தெரிய வந்து விடும். இன்னும் மணி அடிக்கவில்லை.

விட்டது கிருமி

ஒரு நாள் முழுக்க முழுக்க ஓய்வு நாள் ஆகி விட்டது. நேற்று காலையில் தாமதமாக எழுந்து நாட்குறிப்பு எழுதினேன். எழுந்திருக்கும் போதும் சரி, எழுதும் போதும் சரி, உடம்பெல்லாம் வலித்துக் கொண்டே இருந்தது, காய்ச்சல் அடிப்பது போன்ற உணர்வு. செய்ய வேண்டிய வேலைகள் நிறைய இருந்தன, அவற்றை பட்டியல் போட்டு வைத்திருந்தேன். ஒரு மணி நேரம் தூங்கி ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று படுத்தேன். எழுந்தது 8.30க்குத்தான். வீடு தூய்மை செய்ய வரும் அம்மா வந்து கதவைத் தட்டும் போதுதான் விழிப்பு வந்தது. சுமார் 2 மணி நேரம் தூங்கியிருந்திருக்கிறேன்.

அவர் வீட்டை தூத்துக் கொண்டிருக்கும் போது எழுந்து உட்கார்ந்தேன். மாதத்துக்கு கொடுக்க வேண்டிய பணத்தை கொடுத்தால், 'டிவி வாங்கிக் கொள்வதாகச் சொன்னேனே' என்றார். 'மேசை வேண்டாம், டிவி மட்டும் என்றால் எவ்வளவு' என்று கேட்டார். மின்விசிறி ஒன்று இருந்தால் கொடு என்றார். இருப்பதை ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறார். சமையலறையில் மேலே பரணில் கிடக்கின்றன. இரண்டையும் கீழே இறக்கி சோதித்து பார்த்தால் இரண்டுமே வேலை செய்கின்றன. ஒன்று தரையில் வைத்துக் கொள்வது, வெகு வேகமாக சுற்றும். இன்னொன்று கொஞ்சம் அதிக வசதிகள் கொண்டது. சுவரில் பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

பையை எடுத்துக் கொண்டு கடைக்குப் போனேன். காய்ச்சல், உடல் வலி, தொண்டை வலிக்கு ஓய்வும் உணவும் வேண்டும். காபி பொடி - ப்ரூ 1 ரூபாய் பாக்கெட்டுகள் 3, எலுமிச்சம் பழம் - 3, மேகி நூடுல்ஸ் - 1 பொதி, துணி துவைக்க டிடர்ஜென்டு, தரை துடைக்கும் லோஷன் வாங்கிக் கொண்டேன். அந்த கடையில் பிரெட் இல்லை. வெயிலில் அதிக தூரம் போக மனமில்லை. நிறைய வெயில் தலையில் வாங்கினால், உடல் நிலை இன்னும் மோசமாகத்தான் போகிறது.

திரும்பி வரும் போது எதிர் வீட்டு குட்டி பையன் பள்ளிக்கு புறப்பட்டு போகிறான். அப்பாவுடன் பைக்கில். நான் புன்னகைப்பது வரை கூட பழக்கம் ஏற்படுத்தியிருக்கவில்லை. 2 வருடங்கள் ஆகப் போகின்றன. ஏதோ மறந்து விட்டதாக திரும்பி வந்தார்கள். அழகு நிறைவான வாழ்க்கையின் வெளிப்பாடு. ஒரு தடவை சொன்னது போல தான் நேசிக்கப்படுகிறோம் என்று உணரும் பெண்ணின் அழகு பல மடங்கு அதிகமாகி விடுகிறது.

வருவதற்கு முன்பு லட்சுமி கீழே போய் விட்டிருந்தார். வீட்டில் 2 பாக்கெட் ப்ரூ கிடந்திருக்கிறது. அதையும் எடுத்து வைத்திருந்தார். தண்ணீர் கொதிக்க வைத்தேன், கூடவே மாகி வேக வைத்தேன். தண்ணீர் கொதித்ததும் காபி கலந்து குடித்தேன். காபி பொடி, நிறைய சர்க்கரை சேர்த்து குடிக்கும் போது மிகவும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. டேன்புரோவிலிருந்து அழைப்பு வரவே அவருக்கு தேதி கட்டுப்பாட்டை மாற்றுவதற்கான வழியை சொல்லிக் கொடுத்தேன். விலையை மாற்ற வேண்டும் என்பதை செய்யவில்லை.

மேகி சாப்பிட்டு விட்டு, காபியையும் குடித்துக் கொண்டேன். கொஞ்ச நேரம் இணையத்தில் மேய்ந்து கொண்டேன். வேறு எந்த வேலையும் செய்ய மனம் வரவில்லை. மதிய உணவுக்கு கொஞ்சம் கஞ்சி வைத்தேன். பாத்திரத்தில் அரிசியை போட்டு வேக போட்டேன். அதற்கிடையில் எலுமிச்சம் பழம் பிழிந்து சீனி போட்டு ஜூஸ் கரைத்துக் கொண்டேன். இப்படி 12 மணி வரை போனது. 12 மணிக்கு அடுத்த உறக்கம். சுமார் 1.30 வரை தூங்கி எழுந்து மதிய உணவை முடித்தேன்.

மதியத்துக்கு மேல் hackers பற்றி எடுத்து வைத்திருந்த படங்களை பார்த்தேன். the realm of hackers என்ற படம் ஆஸ்திரேலியாவில் 1990களின் ஆரம்பத்தில் செயல்பட்ட ஹேக்கர்களை பற்றியது. சுமார் 1 மணி நேரம் ஓடியது. அடுத்த படம் 1980களில் செயல்பட்ட அமெரிக்க மென்பொருள் வல்லுனர்களை பற்றியது. அரை மணி நேரப் படம். இரண்டாவது படத்தை வகுப்பில் போட்டு காண்பிக்கலாம். முதல் படத்தை யாருக்காவது தேவைப்பட்டால் கொடுக்கலாம்.

படங்களை பார்த்து முடித்து விட்டு தூங்கப் போய் விட்டேன். மாலை சுமார் 4.30க்கு தூங்கப் போய், தொலைபேசியையும் மௌனமாக வைத்து விட்டு இருக்க விழிப்பு வந்த 1.30க்கு பார்த்தால் 5 தவறவிடப்பட்ட அழைப்புகள். டேன்புரோ நாள் முழுதும் அழைத்துக் கொண்டே இருந்திருக்கிறார்கள். யாரிடமும் பேசவில்லை. பேச வந்ததை குறுஞ்செய்தியாக அனுப்பியிருந்தார்கள். என்னுடைய புகைப்பட அடையாளம் மெயிலில் வேண்டுமாம். புகைப்படத்தை மின்னஞ்சலில் அனுப்ப வேண்டுமா? புகைப்பட அடையாளத்தை மின்னஞ்சலில் அனுப்ப வேண்டுமா? அல்லது புகைப்பட அடையாளத்தை நகல் எடுத்து தரைவழி அஞ்சலில் அனுப்ப வேண்டுமா?

இன்றும் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் நிறைய இருக்கின்றன. காய்ச்சலும் உடல் நிலைக் குறைவும் சரியாகி விட்டன என்றுதான் தோன்றுகிறது.

1. அதன் பிறகு கட்டுரை மொழிபெயர்ப்பை சரி பார்த்து அனுப்பி விட வேண்டும்
2. கட்டுரையை சரி பார்த்து அனுப்பி விட வேண்டும்
3. சீன மொழி வினா வங்கியை அனுப்பி விட வேண்டும்
4. எம்ஐஎஸ் வினா வங்கியை முடிக்க வேண்டும்
5. ஒப்பந்தம் அனுப்ப வேண்டும்
6. எம்ஐஎஸ் தேர்வுத் தாளை திருத்தி முடிக்க வேண்டும் - 4.00

பிடித்தது கிருமி

நேரம் 5.25

நேற்று காலையிலும் 2.30க்கு விழிப்பு வந்து எழுந்து விட்டேன். பல் தேய்த்து விட்டு 3 மணிக்கு நாட்குறிப்பு. 1 மணி நேரத்துக்குப் பிறகு கட்டுரைக்கு உடல் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன். அதற்கு முன்பு 2010ல் ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் விட்ட கூகுள் பஸ், அதற்கு எதிர்வினையாக வெளிவந்த வினவு கட்டுரை படிக்க திறந்தேன். அந்த நேரத்தில் மகஇக பற்றி நானும் ஒரு சிறு பதிவு வெளியிட்டிருக்கிறேன். வினவு விவாதத்தில் பின்னூட்டத்தில் அதை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

கூகுள் பஸ் விவாதத்தில் நான் விமர்சகர்களை செய்த விமர்சனம் வினவு விவாத பின்னூட்டங்களில் கொண்டு வரப்பட்டிருந்தது. எனது இடுகை, கூகுள் பஸ்சில் ஏழரயால் வெளியிடப்பட்டிருந்தது.

இந்தியாவில் விவசாயத் துறை நலிவு, மக்களிடம் சுரண்டி கார்பொரேட்டுகளை வாழ வைப்பது, உலக மயமாக்கல் என்ற  கல்லை கழுத்தில் கட்டியிருப்பது என்று சில நல்ல குறிப்புகள் கிடைத்து விட்டன.

அந்த நேரத்தில் கண் விழித்தார். இரவே தனது பொருட்களை  கட்டி வைக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார். தொடர்வதற்காக இப்போது எழுந்திருக்கிறார். நான் சீக்கிரமே எழுந்து விட்டதை சொல்லி ஆச்சரியப்பட்டார்.

அவரிடம் வினவு கட்டுரையை வாசிக்க கொடுத்து விட்டு உட்கார்ந்தால் நல்ல பசி வந்து விட்டிருந்தது. ஹாட்சிப்ஸ் போகலாம் என்று நினைத்தேன். பக்கத்தில் உள்ள சின்ன கடைகள் எதுவும் சாப்பாட்டு கடையை ஆரம்பித்திருக்கவில்லை. நடந்து ஆற்காடு சாலை போய் விட்டேன்.

நாளிதழ் கடையில் இந்து வாங்கிக் கொண்டேன். ஹாட் சிப்ஸிசல் பில் போடும் மெசின் வேலை செய்யவில்லை. கையில் எழுதி கொடுத்தார். ஒரு பொங்கல்+வடை சாப்பிட. பொங்கல் நிறைய நெய்(அல்லது டால்டா) ஊற்றி செழிப்பாக இருந்தது. அதன் பிறகும் விடாமல் தோசை+காபி வாங்கினேன். சாப்பிடத்தானே என்று ஆச்சரியமாக கேட்டார் பில் போடுபவர். இங்கு பில் போடுபவர்கள் கொஞ்சம் நக்கல் பேர்வழிகளாகவே இருக்கிறார்கள். உணவு எடுத்து தருபவர்கள் கரும வீரர்கள்.

தோசைக்கு கொஞ்ச நேரம் பிடித்தது.  ஒரு பெண் இட்லி பார்சல் வாங்கிக் கொண்டிருந்தார். 15 இட்லிகள் ஒரு பார்சலில். ஏதோ கூட்டம் அவர் வீட்டில் நடக்கிறது போலிருக்கிறது. இன்னொரு மேசையில் இளம் பெண் ஒருவருக்கு இளம் ஆண் கவிதை பற்றி விளக்கிக் கொண்டிருந்தார். "கதை படிப்பது போல, ஓவியம் பார்ப்பது போல சித்திரத்தை படிப்பவரின் மனதில் உருவாக்க வேண்டும்" என்று சொன்னது கேட்டது. அதற்கு மேல் ஒட்டுக் கேட்கவில்லை.

திரும்பி வந்து பார்த்தால் பொருட்களை வெளி மேடையில் எடுத்து வைக்க ஆரம்பித்திருந்தார். உடனேயே அவருடன் சேர்ந்து பொருட்களை ஒதுக்க உதவி செய்தேன். பொருட்களை ஒதுக்கி வைப்பதற்கான மனநிலை ஒழுங்கு இல்லை. நான் பார்த்து பார்த்து ஒவ்வொன்றாக கேட்டேன். பழைய பேப்பர்களையும் குப்பைகளையும் போட்டு விட்டு வந்தேன். பாய் அம்மா ஏற்கனவே திண்ணையில் உட்கார்ந்து விட்டிருந்தார்கள்.

அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் எல்லா பொருட்களையும் பொதிந்து விட்டோம். அறையை பெருக்கி குப்பை ஒதுக்கினேன். குப்பைகளை எடுத்து விட்டு தூசியை மட்டும் ஒதுக்கினேன். போய் வண்டி கூப்பிட்டு வரும் நேரத்தில் நான் பாட்டியிடம் கணக்கை காட்டினேன். மின்சாரம், தண்ணீருக்கு, வாடகை போக மீதி தர வேண்டும். போன பிறகு தருவதாக சைகை காட்டினார். வண்டியில் பொருட்களை ஏற்றி கிளம்பிய பிறகு நான் உட்கார்ந்திருந்தேன். பொருட்களை இறக்கி விட்டு திரும்ப வருவதாக சொன்னார். பாட்டியிடம் பேசினால் வழக்கமான புகார்கள்.

வேலைக்குப் போவதில்லை, நடுப்பகலில் குளிக்கிறான், பெண்ணை அழைத்து வருகிறான், அவரது மகன்கள், பேரன்கள். வீட்டுக்காரர் தண்ணீர் லாரியில் அடிபட்டதற்காக கிடைத்த 75,000 ரூபாய் பணத்தில் 25,000 ரூபாய்க்கு நிலம் வாங்கினாராம். 50,000 ரூபாய்க்கு வீடு கட்ட ஆரம்பித்து போதாமல் 100 பவுன் நகையை விற்று கட்டி முடித்திருக்கிறார். பின் புறம் இருந்த வெற்று நிலத்தை விற்றிருக்கிறார். இப்போது வாடகை பணத்தில் சொந்தக் காலில் வாழ்கிறார். ஒரு மகன் வெளிநாட்டில் இருக்கிறான். இன்னொரு மகன் ஊரில் இருக்கிறான். பேரன்கள் இரண்டு மூன்று பேர் மொட்டை மாடியில் போய் படுத்திருந்தார்கள். அவர்களை எல்லாம் சொல் பேச்சு கேட்கா விட்டால் வீட்டுக்குள் விட மாட்டேன் என்றார்.

ஒரு கட்டத்தில் பணத்தை எடுத்து வந்தார். பாதி  எண்ணி கொடுத்து விட்டு அதன் பின்னர் ஒற்றை ஒற்றை நோட்டாக தந்தார். மீதி பணம்  நான் கொடுக்க வேண்டும்.  பக்கத்தில் உள்ள கடைகளில் எல்லாம் கேட்டு கிடைக்காமல் தெருவுக்குள் ஒரு மளிகைக் கடையில் டிரோபிகானா ஆப்பிள் ஜூஸ் வாங்கிக் கொண்டேன். அவர் மீதி கொடுத்தார்.  ரூபாயை ஒப்படைத்து விட்டு பைகளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டேன். தொலைபேசினால் பதில் இல்லை.  ஞாயிற்றுக் கிழமை என்று ஓய்வாக தூங்கிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

அதிகாலையில் கனவு. பைக்கில் மூன்று பேரை ஏற்றிக் கொண்டு வருகிறேன். திடீரென்று யாரோ முதுகில் சாய்வது போல தோன்றியது. யார் இவ்வளவு உரிமையோடு சாய்வார்கள் என்று பார்த்தால் பின்னால் உட்கார்ந்திருக்கிறாள். 'இப்படி சிக்னலில் எனக்குத் தெரியாமல் ஏறுவது ஏமாற்று வேலை' என்று கிண்டலாக சொல்கிறேன். சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு பார்த்தால் ஆளைக் காணவில்லை. கனவுக்குள் கனவு. தொலைபேசி விசாரிக்கலாம் என்று பார்த்தால், பின்னால் உட்கார்ந்தது உண்மையா கனவா என்று தெரியாமல் மயக்கம். தொலைபேசியிலோ, மின்னஞ்சலிலோ பதில் தருவதே இல்லை.

அந்த ட்ரோபிக்கானா ஒரு பாக்கெட்டை குடித்து முடித்தேன். சிறிது நேரம் காத்திருந்தேன். அவரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு புறப்பட்டேன். அந்த ட்ரோபிகானாவில் ஏதோ சிக்கல் என்று இப்போது தோன்றுகிறது. கேசவர்த்தினி நிறுத்தம் வந்து 25Gல் ஏறினேன். டிக்கெட் வாங்கிக் கொண்டு இருக்கையில் உட்கார்ந்தேன்.

போரூர் தாண்டிய பிறகு கண் சுற்ற ஆரம்பித்தது. தூக்கமும் விழிப்புமாக நேரம் நகர்ந்தது. பூந்தமல்லி வந்த பிறகுதான் முழுமையாக உலுக்கிக் கொண்டேன். அருகில் இருந்தவருக்கு எழுந்து போக வழி விட்டு மீண்டும் உட்கார்ந்தேன். பேருந்து நிலையத்தின் நுழைவாயிலுக்குள் போய் நிறுத்தினார்கள். நான் நின்று நிதானமாக மற்றவர்கள் இறங்கிய பிறகு இறங்கினேன்.

இறங்கி வெளியில் வரும் போது ஒரு சிவப்பு நிற பேருந்து கடந்து போய்க் கொண்டிருந்தது. பின் கண்ணாடியில் வேலூர்-சென்னை என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. ஓடிப் போய் அதை பிடிக்கலாமா? அதற்கு பின்னால் செய்யாறு என்று அதே நிறத்தில் இன்னொரு பேருந்து. நல்ல விரைவு பேருந்தாக - ஓசூர் அல்லது சேலம் - பிடிக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். பாக்கெட்டுகளில் பொருட்களை சரி பார்க்கும் போது பர்சை காணவில்லை. வேறு எந்த பாக்கெட்டிலும் இல்லவும் இல்லை. திரும்ப பேருந்து நிலையத்துக்குள் ஓடினேன். அப்போதுதான் ஒரு 25G புறப்பட்டு நகர்ந்தது. அது இல்லை நாம் வந்தது. இப்போது வந்து நின்ற 25Gல் பார்க்க வேண்டும்.

அது சொகுசு பேருந்து, இரண்டு மூன்று நின்றிருந்தன. ஒன்றில் ஆட்கள் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அதிலும் ஏறி பார்த்து விட்டேன். இன்னொன்றில் ஏறி பார்த்தேன். பேருந்துகளின் முன் பக்கம் ஒரு அலுவலரும் ஓட்டுனரும் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். 'இப்போது, கடைசியாக வந்த 25G எது, என் பர்சை காணவில்லை, தேட வேண்டும்' என்று கேட்டேன். இதுதான் என்று அருகில் நின்ற பேருந்தை கை காட்டினார்கள். ஏறி உட்கார்ந்திருந்த இருக்கையில் பார்த்தால் இரண்டு இருக்கைகளுக்கு நடுவில் பர்ஸ் கிடந்தது. பாக்கெட்டிலிருந்து நழுவி விழுந்திருக்கிறது.

கீழே இறங்கி அவர்களிடம் பர்சை காட்டினேன். 'பாக்கெட்டில் கவனமில்லாமல் வைத்திருந்தா இப்படித்தான் ஆகும். யாரும் பார்க்கவில்லை, உங்க நல்ல நேரம்' என்று இடித்துரைக்க ஆரம்பித்தார் அந்த அலுவலர். 'ஆமா, கவனமில்லாம ஏறியதும் கண்ணயர்ந்து விட்டேன்' என்று சொல்லி விட்டு நடையை கட்டினேன்.

பர்சை காணவில்லை என்றதுமே என்ன இழப்பு என்று கணக்கு போட ஆரம்பித்தேன். முன்பணம் திருப்பிக் கிடைத்த ரூபாயை கணினி பைக்குள் வைத்து விட்டிருந்தேன். அது போக சுமார் 300 ரூபாய்தான் உள்ளே இருக்கும். அதுவும் இருந்திருந்தால் பரபரப்பு மிக அதிகமாகியிருக்கும். பணம் போக, ஓட்டுனர் உரிமம், எஸ்பிஐ டெபிட் கார்ட், பான் கார்ட் இருக்கின்றன. அவற்றில் எஸ்பிஐ டெபிட் கார்டை முடக்கச் செய்ய வேண்டியிருக்கும். மற்றவை எல்லாம் மாற்று வாங்க வேண்டியிருக்கும்.

பேருந்தில் பயணம் செய்த அழுக்கான சட்டை போட்ட குறவர்கள் பிக்பாக்கெட் அடித்திருப்பார்களோ என்று ஓரிரு நிமிடங்கள் தோன்றியது. அதற்காக என்னை கடிந்து கொள்ளவும் செய்தேன். நல்ல வேளையாக நிறைய அலைய வைக்காமல் பர்ஸ் கிடைத்தே விட்டது. இப்போது ஓட்டுனர் உரிமத்தையும், பான் கார்டையும் வெளியில் எடுத்து வைத்து விட்டேன். ஒரு நகல் எடுத்து பர்சில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான். பர்சில் நிறைய பணத்தையும் ஒரு போதும் வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது.

சாலையைக் கடந்து வெளியூர் பேருந்துகள் வரும் பக்கம் போய் நின்றேன். அருகில் பத்திரிகை கடையில் அவுட்லுக் வாங்கினேன். இந்தியன் ரயில்வேஸ் தனியார் மயமாக்கப்படுவதற்கான போர்வைதான் கட்டண உயர்வு நாடகம் என்று அட்டைச் செய்தி. உள்ளே மோடி பற்றிய ஒரு கட்டுரை, அதன் பிறகு சுற்றுலா சிறப்பிதழ் என்ற பெயரில் குஜராத், கேரளா சிறப்பு கட்டுரைகள். நிறைய பணம் கிடைத்திருக்கும். சேலம் போகும் சொகுசுப் பேருந்து வந்தது. வீடியோவும் போட்டிருந்தது. வேலூர் என்று சொல்லி ஏறிக் கொண்டேன். தாடி வைத்த ஒரு இளைஞர் உட்கார்ந்திருந்த பக்கத்து இருக்கையில் உட்கார்ந்து கொண்டேன்.

படம், காவலன் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. காதலில் சொதப்புவது எப்படி போல இளைஞர்களை போட்டு எடுத்திருந்தால் ஒரு சகிக்கக் கூடிய பொழுது போக்கு படமாக வந்திருக்கும். வடிவேலுக்கு பதிலாக சந்தானம் போல ஒருவர். விஜய், அசின் இரண்டு பேருமே கிழடு தட்டியவர்கள். அவர்கள் கல்லூரியில் போய் படிப்பதும், காதல் செய்வதும், குறும்புத் தனமாக பேசுவதும் சகிக்க முடியவில்லை. பாதியில் தூங்கி விட்டேன்.

விழிக்கும் போது வேலூர் வந்திருந்தது. வள்ளலார் அருகில் நிற்க வேண்டும். திரையில் அஜித் தாடி மீசை நிரம்பிய முகத்தோடு பல பேரை சுட்டுக் கொல்கிறார். அசல் அல்லது பில்லா படமாக இருக்கும் என்று யூகித்துக் கொண்டேன். காட்பாடி, பழைய பஸ் ஸ்டாண்டு, சிஎம்சி போக வேண்டியவர்கள் எல்லாம் இறங்க வேண்டிய இடத்தில் இறங்கிக் கொண்டேன். இன்னமும் நிதானம் வந்திருக்கவில்லை.

முன்னர் நின்றிருந்த 1ம் எண் தனியார் பேருந்தில் ஏறினேன். உட்கார இடமில்லை. தோளில் மடிக்கணினி பை, கையில் நல்லபெருமாள் பை வைத்துக் கொண்டு பர்சில் இருந்து சில்லறை எடுக்க முயற்சித்தால் பஸ் குலுங்கிய குலுங்கில் தடுமாறி சரிந்தேன். சில்லறைகள் கீழே விழுந்தன. சமாளித்துக் கொண்டு நின்றேன். சில்லறை 3.50 தான் இருந்தது. 10 ரூபாய் கொடுத்து வாங்க வேண்டியதுதான்.

அது நடத்துனருக்கு வயிற்றுக் கடுப்பை கொடுக்கும். 4 ரூபாய் சில்லறை கொடுப்பா என்று மிரட்டினார். கடைசியில் 1 ரூபாய் நாணயம் எடுத்துக் கொண்டு 5 ரூபாயும் 2 ரூபாயும் கொடுத்து விட்டார். 12 மணிக்கு முன்பு வீட்டுக்கு வந்து விட்டேன். கீழே வீட்டு அம்மா ஒரு மொட்டை ஆளுடன் பைக்கில் உட்கார்ந்திருந்தவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார். மேலே வந்து உட்கார்ந்தேன். சிப்ஸ் கொஞ்சம், ஆரஞ்சு ஒன்று சாப்பிட்டுக் கொண்டேன். தண்ணீர் குடித்துக் கொண்டேன். கொஞ்ச நேரம் இணையத்தில் படிப்பது, சீட்டு ஆடுவது என்று போனது. சரவண கார்த்திகேயன் என்பவரை டுவிட்டரில் unfollow செய்தேன். மிக மோசமான ஆணாதிக்க உடல் கருத்துக்களை எழுதுவதுதான் அவர் டுவீட்டுகள். தேவையில்லை என்று பட்டது.

சீன மொழி கேள்வி வங்கியில் இந்திய, சீன, அமெரிக்க மக்கள் தொகையின் எண்களை விக்கிபீடியாவில் இருந்து எடுத்து போட்டேன். அதன் பிறகு எம்ஐஎஸ் வினா வங்கியை தயாரிப்பதை தொடர்ந்தேன். எம் ஐ எஸ் தேர்வு விடைத்தாள்களை திருத்தவில்லை.

வெளியில் சாப்பிடப் போக மனம் வரவில்லை. விரித்து படுத்தேன். 2 மணிக்கு கரண்ட் கட ஆனதும் எழுந்து கணினியை தூங்கப் போட்டு விட்டு மீண்டும் படுத்தேன் சுமார் 3 மணி வரை தூங்கியிருப்பேன். எழுந்து மொழிபெயர்ப்பை ஆரம்பித்தேன்.

அதன் பிறகு கட்டுரையை தொடர்ந்தேன். இன்னும் சிறப்பான வடிவம் வேண்டும் என்று தோன்றியது. இடையில் வெளியில் எட்டிப் பார்த்தால் கேபிள் ஓயர்களை நோண்டிக் கொண்டிருந்தார். நான் மெட்ராஸ் போவதாக இருந்தால், ஸ்பென்சர் எதிரில் இருக்கும் டாடா காட்சி கடையில் பியட் பற்றி விசாரிக்கச் சொன்னார். அவரது மகனுக்கு பெரிய கார்தான் வாங்க வேண்டுமாம். மற்றவர்கள் எல்லாம் வைத்திருக்கும் கார் வேண்டாமாம். நான் அதை விமர்சித்து மெலிதாக சில கருத்துக்களைச் சொன்னேன்.

மகன் அப்படி பிடிவாதம் பிடிப்பது அவருக்கும் பெருமையாகத்தான் இருக்கிறது. இந்த வாரம் வேலை அதிகம், அடுத்த வாரம் வேண்டுமானால் பார்க்கலாம் என்றேன். அவர்களே சனிக்கிழமை போகிறார்களாம். அவரது இரண்டாவது பையன் சென்னையில்தான் இருக்கிறானாம் என்பதை காரை பராமரிப்புக்கு கொண்டு போவதை அவன் செய்வான் என்னும் போது சொல்கிறார். அப்படி என்றால் விபரங்களை அவன் கேட்டு வர முடியாதா என்ன? என்னிடம் கார் வாங்குவதை தெரிவிக்கும் உத்தியாக இருக்கலாம்.

7.15க்குப் பிறகு வெளியில் கிளம்பினேன். சாப்பிட்டு விட்டு அதன் பிறகு நடந்து போய் விஷ்ணு திரையரங்கில் பார்த்து விட்டு வருவதாக நினைத்தேன். சுவை உணவகத்துக்குள் போனால் உள்புறம் நான்கு மேசைகளில் 14 பேர் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். காலியாக இருந்த இரண்டு இருக்கைகளில் ஒன்றில் உட்கார்ந்து கொண்டேன். யாரோ எல்லோருக்கும் விருந்து அளிப்பது போல தோன்றியது. மனம் போல விருப்பப்பட்டதை அவரவர் கேட்டு கொண்டு வரச் சொன்னார்கள். ஒருவர் எல்லோரையும் சாப்பிட ஊக்கப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். நான் 2 பரோட்டா, 1 ஆம்லெட், 1 தோசை மட்டும் சாப்பிட்டுக் கொண்டேன். தோசைக்கு ஏதோ மழுப்பலான குருமா கொடுத்து விட்டான். மொத்தம் 54 ரூபாய்.

நடந்தே சில்க்மில் தாண்டி மீஞ்சூர் ரோடு தாண்டி, விருதம்பட்டு பேருந்து நிறுத்தம் தாண்டி விஷ்ணு தியேட்டர் அருகில் வந்தேன். மர்ம தேசம் என்று ஏதோ தமிழாக்க ஹாலிவுட் படம் போட்டிருந்தார்கள். உச்சிதனை முகர்ந்தால் பற்றிய சுவடே காணவில்லை.  திரும்பி நடக்கும் போது சுவரில் விஷ்ணு உச்சிதனை முகர்ந்தால் என்று போஸ்டர். சனிக்கிழமை 31ம் தேதியும், 1ம் தேதி ஞாயிற்றுக் கிழமை காலைக் காட்சி மட்டும் என்று போட்டிருந்தார்கள். அதை தொலைபேசி சொல்லி விட்டு நடந்தேன்.

விருதம்பட்டு நிறுத்தத்தில் நின்றால் ஒரு வெளியூர் டவுன் பேருந்து வந்தது. அதில் ஏறி ஓடைப்பிள்ளையார் கோவில் எடுத்து இறங்கினேன். நடந்து வீட்டுக்கு வரும் போதே உடல் கனமாக உணர்ந்தது. 9 மணிக்கு தியானம், 9.30க்கெல்லாம் தூங்கி விட்டேன்.

காலையில் எழுந்திருக்க முடியவில்லை. உடல் கனமாக இருக்கிறது. 5 மணிக்குத்தான் எழுந்திருந்தேன். அதன் பிறகு பல்  தேய்த்து விட்டு நாட்குறிப்பு. 6 மணிக்கு சரியாக மின்சாரம் தடைப்பட்டு விட்டது. இப்போது 46 நிமிடங்கள் முடிந்திருக்கின்றன. 1620 சொற்கள் முடிந்திருக்கின்றன. வேகம் நன்றாகத்தான் போகிறது. செல்பேசியில் நேரம் அமைக்காமலேயே எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

1. இதை முடித்து விட்டு ஒரு மணி நேரம் தூங்கி ஓய்வெடுக்க வேண்டும்.
2. அதன் பிறகு மொழிபெயர்ப்பை சரி பார்த்து அனுப்பி விட வேண்டும்
3. ரமணர் கட்டுரையை முடித்து விட வேண்டும்
4. கட்டுரையை சரி பார்த்து அனுப்பி விட வேண்டும்
5. ஒப்பந்தம் அனுப்ப வேண்டும்
6. எம்ஐஎஸ் வினா வங்கியை முடிக்க வேண்டும்
7. சீன மொழி வினா வங்கியை அனுப்பி விட வேண்டும்
8. பிரச்சனையை சரி செய்ய பார்க்க வேண்டும்.
9. எம்ஐஎஸ் தேர்வுத் தாளை திருத்தி முடிக்க வேண்டும்
10. இன்று/செவ்வாய் நிகழ்ச்சிகளை ரத்து செய்ய வேண்டும்.
11. கைக்கடக்கமான பயணப்பை ஒன்று வாங்க வேண்டும்.

வியாழக்கிழமை இங்கிருந்து கிளம்ப வேண்டும். காலை 4.30க்கு பேருந்து பிடித்தால் 6.30க்கு பூந்தமல்லி, 7.30க்கு கிண்டி. கிண்டியில் பேருந்து ஏறலாம். மதியம் 2 மணிக்கு சிறுசேரியிலிருந்து பேருந்து பிடித்து பாண்டிச்சேரி. 6 மணி வாக்கில் போய் சேரலாம். வியாழன் மாலை, வெள்ளி முழுவதும் தங்கி விட்டு, சனிக்கிழமை காலையில் அதிகாலையில் புறப்பட வேண்டும். சுமார் 4 மணிக்கு புறப்பட்டு பேருந்து பிடித்தால்தான் 9 மணி கல்லூரிக்கு வந்து சேரலாம்.

வெள்ளிக் கிழமை எம்ஐஎஸ் உரைக்கு எழுத வேண்டும், சீன மொழி பேச்சுக்கு தயாரிக்க வேண்டும்.

நகர்வதற்கு ஆயத்தம்

முட்டாள்களின் தினம், ஏப்ரல் 1, 2012 காலை நேரம் 3.03 மணி.

முட்டாள்களின் தினம் என்பது மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்களை கிண்டல் செய்வதற்காக உருவானதாம். ஜனவரி, பிப்ரவரி,மார்ச் மாதங்களை ஏப்ரலுக்கு முன்பாக கொண்டு போய் ஏப்ரல் 1 அன்று இருந்த புத்தாண்டு பிறப்பை ஜனவரி 1க்கு மாற்றிய போது மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் ஏப்ரல் 1ம் தேதியை தொடர்ந்து புத்தாண்டாக கொண்டாடியவர்களை கிண்டல் செய்யும்படி, ஏப்ரல் 1 அன்று போலி வாழ்த்து அட்டைகள், ஏமாற்றும் வாழ்த்து செய்திகள் என்று அனுப்பி மகிழ்ந்தார்களாம். சமீபத்தில் தமிழ் புத்தாண்டை ஏப்ரல் 14லிலிருந்து ஜனவரி 16க்கு மாற்றியதை ஏற்றுக் கொள்ளாத பெருங்கூட்டம் தமிழ்நாட்டில் இருப்பது நினைவுக்கு வருகிறது.  பரவலான மக்கள் ஆதரவை இழந்து விட்ட கருணாநிதி செய்ததால் அது பிசுபிசுத்தது. கூடவே தமிழ்நாடு முழுவதும் பரவி விட்ட இந்துத்துவா கருத்துக்களும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.

ஆண்டின் மாதங்கள் எப்படி உருவாக்கப்பட்டன, ஜூலை, ஆகஸ்டு இரண்டிலும் பேரரசர்கள் பெயரிலாக இருந்ததால் கூடுதல் ஒரு நாள் பெற்றன, (ஜூலியஸ் சீஸர், அகஸ்டஸ் சீசர்), மூன்று மாதங்கள் மாறியதால் செப்டம்பர் (7வது), அக்டோபர் (8வது), நவம்பர் (9வது), டிசம்பர் (10வது) என்று பொருள்படும் மாதங்கள் தமது பொருளை இழந்து 2 மாதங்கள் தள்ளி போனது என்று சுவையான வரலாறுகள் அறியக் கிடக்கின்றன. வரலாற்றுச் சூழலையும் கால ஓட்டத்தில் வரலாற்று மாற்றங்களையும் புரிந்து கொள்வது,  வரலாற்று நிகழ்வுகளை புரிந்து கொள்ளுதல் மிகவும் முக்கியமானது, சுவையானது, பலனுள்ளது.

நேற்று காலை 2.30க்கு எழுந்து விட்டேன். 3 மணிக்கு நாட்குறிப்பு எழுத ஆரம்பித்தேன். 4 மணி வரை போனது. அதன் பிறகு 2 மணி நேரம் இருந்தது. நாள் முழுவதற்குமான திட்டத்தையும் நாட்குறிப்பிலேயே எழுதியிருந்தேன். கட்டுரையை சீர் செய்வதற்கு முதல் 1 மணி நேரம், உரையை படித்து குறிப்பு எடுக்க 1 மணி நேரம், இடையில் அனுப்பிய கட்டுரையை பிழை பார்த்து திருத்தி அனுப்ப சில நிமிடங்கள். சீக்கிரமே முடிந்து விட்டது. ஆறரை மணிக்கு அல்லது அதற்கு முன்பே உலாவப் போனேன். தெரு முனையில் இருக்கும் நாளிதழ் கடை இன்னும் திறந்திருக்கவில்லை, நாளிதழ் கடை விரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. நாளிதழ் வாங்க தூரமாக போகலாமா என்று யோசித்து வாங்காமலேயே வந்து விட்டேன். படிப்பதற்கு புத்தகங்களா இல்லை, செய்வதற்கு வேலைகளா இல்லை!

அறைக்கு வந்து இணையத்தில் இணைத்தேன். நாட்குறிப்பை வலைப்பதிவில் இடுவது, மின்னஞ்சல், கட்டுரைகள் என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். சில சுட்டிகளை தருவதற்கு முயற்சித்தார். ஏதோ ஒரு பதிவரின் எழுத்துக்களை படித்து அவர் மீது காதலாகிப் போனாராம். முன்பே குறிப்பிட்டிருந்தார். நேற்றும் சொன்னார். புத்தகம் ஒன்றை தந்து படிக்கச் சொன்னார். இணைய இணைப்பு சுறுசுறுப்பாக வராமல் இருக்கவே, நான் புத்தகங்களை பொதியும் வேலையை ஆரம்பித்தேன். இரண்டு அட்டை பெட்டிகளிலும் புத்தகங்கள் நிரம்பி விட்டன. வேறு எதையும் எடுக்க வேண்டியதில்லை என்று தோன்றியது. பாய், தலையணை, வாளி, ஜக் போன்றவை பயன்படும் என்பதால் விட்டு விடலாம்.

வடபழனிக்கு வருவதாக சொல்லியிருந்தவருக்கு தொலைபேசி அவரை  வந்து விடச் சொன்னேன். வடபழனி போவது எதனுடனும் பொருந்தவில்லை. வங்கிக்கு போவதற்கு வடபழனியிலிருந்து எந்த வசதியும் கிடையாது. போரூர் போய் இன்னொரு பேருந்து பிடிக்கலாம். அல்லது ராமாபுரம் வழியாகத்தான் வர வேண்டும்.

8.15க்கு சாப்பிடப் போனேன். 4 இட்லி, 1 வடை. கடையில் வேலை செய்யும் ரவியை காணவில்லை. கொஞ்ச நாள் பழக்கத்திலேயே தேடி விடுகிறதே. மூத்த அம்மா பரிமாறிக் கொண்டிருந்தார்கள். கிட்டத்தட்ட எல்லோருமே குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் வேலை செய்யும் இடம் என்று மாலையில் தோன்றியது. கூடுதல் 1 வடையும், 2 இட்லிகளும் வாங்கிக் கொண்டேன். மொத்தம் 24+10=34 ரூபாய் வந்தது. திருப்பி தந்தது 41 ரூபாய்தான். 2 ரூபாய் கூடுதலாக எடுத்துக் கொண்டார்.

என்ன வேலை செய்வது என்று யோசித்தேன். குறைந்தது 4 மணி நேரம் இருக்கிறது. ஐடிஎம் சீன மொழி மற்றும் எம்ஐஎஸ் கேள்வித் தாள்களை தயாரிக்கலாம். முதலில் சீன மொழி. A பிரிவில் 30 கேள்விகள் - அதிலிருந்து 15 தேர்ந்தெடுத்து கேட்பார்கள், ஒவ்வொன்றும் 1 மதிப்பெண், B பிரிவில் 15 கேள்விகள் தயாரிக்க வேண்டும். அதிலிருந்து 7 தேர்ந்தெடுத்து கேட்பார்கள், 5 விடை எழுத வேண்டும் ஒவ்வொன்றும் 5 மதிப்பெண்கள், C பிரிவில் 3 கேள்விகள் அதிலிருந்து 1 தேர்ந்தெடுத்து கேட்பார்கள், 10 மதிப்பெண்கள்.

சீன-ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, ஆங்கில-சீன மொழிபெயர்ப்பு, எண்களை எழுதுதல், பெரிய எண்களை எழுதுதல் என்று முதல் பிரிவை முடித்து விட்டேன். இரண்டாவது பிரிவில் உரையாடலை ஆங்கில-சீன, சீன-ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. எண் வரிசை எழுதுதல், மிகப்பெரிய எண்களை எழுதுதல், கேள்விக்கு பதில் என்ற பாணியில் கேள்விகள் அமைந்தன. மூன்றாவது பிரிவில் 5 வாக்கியங்கள் எழுதுவதாக அமைந்தன. கேள்வி வங்கி உருவாக்கிய உடனேயே அவற்றுக்கான விடையை தனி கோப்பாக உருவாக்க ஆரம்பித்தேன்.

இடையில் அழைக்கவே கீழே போய் அவர் கையெழுத்து கேட்ட இடத்தில் கையெழுத்து போட்டு விட்டு வந்தேன். சீன மொழி கேள்வி வங்கி தயாரிக்கவே 2 மணி நேரத்துக்கு மேல் ஆனது. இன்னமும் முடியவில்லை. 10 மணிக்கு பிறகு வெளியில் புறப்பட்டேன். வங்கிக்கு போக வேண்டும். மடிக்கணினியை எடுத்துப் போகவில்லை, அப்படியே மின் இணைப்பு கொடுத்து பைக்குள் வைத்து விட்டு போனேன். பேருந்து அல்லது ஆட்டோ கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை. நல்ல வெயில், நடக்கவே ஆரம்பித்து விட்டேன்.

பாரதி உணவகத்தை மெயின் ரோட்டுக்கு மாற்றியிருந்தார்கள், உள்ளே பளபளவென்று இருக்கைகள், விளக்குகள் பொருத்தியிருந்தார்கள். பழைய இடம் மூடிக் கிடந்தது. பேருந்து எதுவும் வரவில்லை, ஆட்டோவும் சாதகமாக இல்லை. ராமாபுரம் சந்தையில் இருக்கும் நாளிதழ் கடையில் இந்து நாளிதழ் வாங்கிக் கொண்டேன். 4 ரூபாய்கள். கையில் கோப்பு வைத்திருந்தேன். கூடவே நாளிதழ் சேர்ந்து கொண்டது. தொடர்ந்து நடந்து சாலை முனைக்கு, மெயின் ரோடுக்கு வந்து விட்டேன். சாலையைக் கடக்க சில நிமிடங்கள் வெயிலில்தான் நிற்க வேண்டியிருந்தது. வங்கிக்கு வந்தால் வாசலில் வண்டிகள் அத்தனை நிறைய இல்லை. டோக்கன் எடுக்க வேண்டியதில்லை. உள்ளே அலுவலர் அறைக்கு போய் கேட்டால், பெட்டியில் போட்டு விடச் சொன்னார். முன்பக்கம் காசோலைகள் போடும் பெட்டியில் போட்டு விட்டேன். உடனேயே கிளம்பி விட்டேன்.

திரும்பவும் நடை. ஒரு அம்மா குழந்தையை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்கள். 'பஸ் வருவது போல தெரியவில்லையே, நடந்தே போகலாமா' என்று குழந்தையிடம் கேட்க, அந்த சுமார் 3 வயதுக்கும் குறைவான குழந்தை, சம்மதம் தெரிவித்தது. அவர்களை தாண்டி நடையை போட்டேன். ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனர் கொஞ்ச தூரத்தில் வேகம் குறைக்கவே கையை காட்டி ஏறிக் கொண்டேன். 10 ரூபாய் கொடுத்தால், 20 என்று கேட்டு கூடுதல் 10 ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டார். அரச மரத்துக்கு அருகில் இறங்கி மீண்டும் நடையை தொடர்ந்தேன். 11 மணிக்கு முன்பு அறைக்கு வந்து விட்டேன். இன்னும் 3 மணி நேரம் வேலை செய்யலாம்.

நடக்கும் போது எம்ஐஎஸ் கேள்விகள் பற்றி யோசித்திருந்தேன். பாட புத்தகம் கைவசம் இல்லை, வேலூரில்தான் இருக்கிறது. கட்டுரைக்கும் பகுதிகள் வேலூரில் இருக்கும் புத்தகங்களிலிருந்துதான் எடுக்க வேண்டும். அதனால் மாலையிலேயே கிளம்ப உத்தேசித்தேன். சீன மொழிக்கு கேள்வித்தாள் மாதிரி கோப்பை உருவாக்கிக் கொண்டேன். மாணவர்களுக்கு அதை கொடுத்து விடலாம். கேள்வி வங்கி, விடை குறிப்பு இரண்டையும் கொடுத்து விடலாம். இடையில் குட்டி தூக்கம், இணையம், சீட்டாட்டம் என்று இடைவெளி விட்டுக் கொண்டே வேலையும் தொடர்ந்தது. 1.15க்கு மேல் புறப்பட்டேன்.

நடந்து போய் சாப்பிட்டு விட்டு, மீண்டும் நடந்து போய்ச் சேர சரியாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன். கோகுல கிருஷ்ணா வரை போக வேண்டியாகி விட்டது. 40 ரூபாய் சாப்பாடு, நன்கு சரியாக வெந்த சோறு, சாம்பார், காரக்குழம்பு, ரசம், மோர் என்று நிறைவான சாப்பாடுதான். வெயிலில் காய்ந்து கொண்டு போகும் போது தளர்ச்சியாக இருந்தது. சாப்பிட்ட பிறகு தெம்பு வந்து விட்டது. கடைக்கு வெளியே வேவ்ஸ் என்ற கடை. அதிலிருந்து வெளியில் வந்த நடுத்தர வயது பசையான கணவன் மனைவி - காரை வெளியில் எடுத்து கொடுக்க கடை ஊழியர் - குள்ளமான கணவர் அவரை இறக்கி விட்டு ஓட்டுனர் இருக்கையில் உட்காருவது வரை மனைவி தனது இருக்கையில் ஏறிக் கொள்ளவில்லை. நானும் மர நிழலில் நின்று அவர்கள் உட்கார்ந்து புறப்பட்டு போவது வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். நான் பார்ப்பதை அவர்களும் பார்த்தார்கள், கண்ணாடியை ஏற்றி விட்டுக் கொண்டு நகர்ந்தார்கள். அவர்களை கடந்து செல்லாமல், தவிர்த்து நின்றது என்றுதான் பொருள்.

இடையில் பைக் வாங்கிக் கொண்டு புத்தகப் பெட்டிகளை எடுத்துச் சென்றேன். இரண்டு பெட்டிகள். வீட்டு உரிமையாளரிடம் தங்கி காலையில் போவதாக தகவல் சொல்லி விட்டேன். கை கால் கழுவி விட்டு பக்கத்து கடைக்குப் போய் இட்லி - 4, தோசை - 1 சாப்பிட்டுக் கொண்டேன். கடைக்காரர் விசாரித்தார். ஏன் இடைவெளி விட்டு விட்டீர்கள் என்று, 1 ரூபாய் குறைவாகவும் வாங்கினார். சில்லறை கொடுத்து விட்டேன்.

10 மணிக்கு தூங்கி விட்டேன். 10.10க்கு அழைத்திருக்கிறார். சைலன்ட் மோடில் கவனிக்கவில்லை. கொசுக்கடி ஆரம்பித்திருக்கிறது. காலையில் 2.30க்கு விழிப்பு வந்து விட்டது. இன்னும் 20 நிமிடங்கள் இருக்கின்றன, 40 நிமிடங்களில் 1333 சொற்கள் எழுதியிருக்கிறேன். நிமிடத்துக்கு 33 சொற்கள் வேகம்.

இதை முடிக்கும் போது 4 மணி ஆகியிருக்கும். தொடர்ச்சியாகவே கட்டுரையை எழுத ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதற்கு 1 மணி நேரம். அதைத் தொடர்ந்து சீர் செய்ய 1 மணி நேரம். கட்டுரையை சீர் செய்ய அரை மணி நேரம். 6.30க்கு உலாவ போக வேண்டும். குளித்து விட்டு தியானம், 7.30 ஆகி விடும். இணையத்தில் மின்னஞ்சல்கள் பார்த்து விட்டு, 8.30க்கு சாப்பிடப் போக வேண்டும். நகர்த்தி பொருட்களை எடுத்து போகச் சொல்ல வேண்டும். 9.30க்கெல்லாம் புறப்பட்டு பணத்தை வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

பணத்தை கொண்டு கொடுத்து விட்டு 11 மணிக்கெல்லாம் பேருந்து பிடித்தால் 2 மணிக்கு வேலூர் போய் விடலாம். வீட்டில் தண்ணீர் பிடித்து வைத்திருக்கிறது. மதியத்துக்கு மேல் 4 மணி நேரம் மொழி பெயர்ப்பை செய்ய வேண்டும். சீன மொழி கேள்வி வங்கி, எம்ஐஎஸ் கேள்வி வங்கியை இறுதி செய்து அனுப்பி விட வேண்டும்.

புதன் கிழமை வாணியம்பாடி போக வேண்டியிருக்கும்.  ஒரு ஒப்பந்தம் அனுப்ப வேண்டும். இதையும் நாளைக்குள் அனுப்பி விட வேண்டும்.

வியாழக் கிழமை வகுப்புகளுக்கு ஒவ்வொரு மணி நேரம் உரை எழுதிக் கொள்ள வேண்டும். வியாழன் காலையில் புறப்பட்டு சென்ற வாரம் போலவே கிண்டி வந்து பேருந்தை பிடிக்க வேண்டும். மாலையில் அப்படியே பாண்டிச்சேரி போய் விடலாம். மாலையில் இல்லை, மதியமே கிளம்பி விடலாம். வெள்ளிக் கிழமை தங்கி விட்டு, சனி அதிகாலையில் புறப்பட்டு கல்லூரி வந்து விட வேண்டும்.

அடுத்த வாரமும் வியாழன் முதல் ஞாயிறு வரை சென்னையில் வேலை இருக்கிறது. 20ம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை தமிழ் ஊடகப் பேரவை நிகழ்ச்சிக்கு வர வேண்டும். இன்று பயணப் பை ஒன்று வாங்க வேண்டும், நேற்று திட்டமிட்டது போல.

1700 சொற்கள் ஆகியிருக்கின்றன. இன்னமும் 9 நிமிடங்கள் இருக்கின்றன. 50 நிமிடங்கள் கடந்திருக்கின்றன என்று வைத்துக் கொண்டால் நிமிடத்துக்கு 34 சொற்கள் எழுதியிருக்கிறோம்.

தொழிற்சாலையில் மென்பொருள் செயல்படுத்துவது பற்றி பேசி வேலை ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதையும் நாளைக்கு செய்து விட வேண்டும்.

எந்த மாதிரியான வீடு வேண்டும். இணைய இணைப்பு கிடைக்க வேண்டும், காற்றோட்டமாக இருக்க வேண்டும். இப்படி பார்த்து விட்டால் கொஞ்ச கொஞ்சமாக பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு வந்து விடலாம்.